Νέα απόρρητα έγγραφα αποκαλύπτουν ότι Κορεάτες αιχμάλωτοι πολέμου χρησιμοποιήθηκαν σαν πειραματόζωα από τη CIA. Τα πειράματα περιελάμβαναν χρήση ναρκωτικών, ψυχεδελικών ουσιών και άλλες τεχνικές πλύσης εγκεφάλου και αλλαγής προσωπικότητας.
Τα αποχαρακτηρισθέντα έγγραφα περιλαμβάνουν ένα υπόμνημα της 5ης Απριλίου 1950 προς τον διευθυντή της CIA Ρόσκο Χ. Χίλενκουττερ, που περιγράφει στόχους, απαιτούμενη εκπαίδευση και προϋπολογισμό για ομάδες ανάκρισης οι οποίες θα συνδύαζαν γιατρό (κατά προτίμηση ψυχίατρο), υπνωτιστή και τεχνικές τεστ αλήθειας.
Περί τον Φεβρουάριο του 1951 αναζητήθηκαν «hypospray» συσκευές για κρυφή έγχυση κατασταλτικών στους αιχμάλωτους, παράλληλα με τη χρησιμοποίηση τόσο φαρμακολογικών όσο και τεχνολογικών μέσων.
Τα εγκεκριμένα προγράμματα περιελάμβαναν πειράματα για το αν μπορεί κανείς να προκαλέσει ενέργειες αντίθετες στις ηθικές αρχές ενός ατόμου, να υποχρεώσει κάποιον να προκαλέσει καταστροφές ή να «αλλάξει» την προσωπικότητά του και πόσο διαρκεί αυτή η αλλαγή.
Καθώς και αν μπορεί να εξασφαλιστεί συνολική αμνησία υπό οποιεσδήποτε συνθήκες — στα πλαίσια της προσπάθειας να δημιουργηθεί πλήρης χειραγώγηση μνήμης και συμπεριφοράς.
Στις πρώτες δοκιμές που αναφέρονται, ομάδες στο Τόκιο δοκίμασαν συνδυασμούς του υπνωτικού νατρίου αμυτάλ με το διεγερτικό βενζεδρίνη. Σε μερικά ανθρώπινα πειραματόζωα προστέθηκε πικροτοξίνη, επιδιώκοντας να επιτύχουν ιατρικά προκαλούμενη αμνησία.
Οι πρώτες αναφορές που κρίθηκαν επιτυχείς, οδήγησαν σε περαιτέρω εφαρμογή στους Κορεάτες αιχμαλώτους.
Η αφήγηση ότι οι Αμερικανοί στρατιώτες επιστρέφοντας είχαν υποστεί «εχθρικό» πλύσιμο εγκεφάλου χρησιμοποιήθηκε ως δικαιολογία για την ανάπτυξη αυτών των προγραμμάτων. Αλλά τα έγγραφα επίσης δείχνουν ότι η CIA δεν περιορίστηκε σε αντίποινα: επιδίωκε να «εμφυτεύσει» μεθόδους προπαγάνδας, να «πουλήσει» τη δημοκρατία και να καταπολεμήσει την εισχώρηση του κομμουνισμού σε συνδικάτα και πολιτικά δίκτυα.
Ο Σίντνεϊ Γκότλιμπ, επικεφαλής του MK‑ULTRA σε μεταγενέστερη εποχή, κατέθεσε το 1983 ότι δεν υπήρχαν αποδείξεις πως Αμερικανοί αιχμάλωτοι είχαν υποβληθεί σε φαρμακολογική ύπνωση από τους εχθρούς. Και ότι οι τεχνικές που χρησιμοποιήθηκαν εναντίον Αμερικανών αιχμαλώτων στον πόλεμο της Κορέας από Κινέζους/Κορεάτες ήταν προπαγάνδα, όχι χημικές ουσίες ή ναρκωτικά.
Παρ’ όλα αυτά, ένα 1952 σημείωμα προς τον διευθυντή της CIA Άλεν Ντάλες δείχνει την πρόθεση της να χρηματοδοτήσει την έρευνα παρά την έλλειψη τεκμηρίωσης για ανάλογα εχθρικά προγράμματα. «Δεν μπορούμε να δεχτούμε αυτή την έλλειψη αποδείξεων ως απόδειξη ότι δεν υπάρχουν», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Εσωτερικές μαρτυρίες του πράκτορα Morse Allen υπογραμμίζουν την αμφισημία της υπνοθεραπείας: ενώ «άτομα υπό υπνωτισμό θα δίνουν πληροφορίες», αυτές ενδέχεται να εμπεριέχουν φαντασία και παραισθήσεις, μειώνοντας την αξιοπιστία τους ως αποδεικτικών στοιχείων.
Τα πειράματα αυτά είναι άγνωστα στην κοινή γνώμη. Οι γνώσεις που έχουν οι περισσότεροι Αμερικανοί βασίζονται σε ένα βιβλίο: το πολιτικό θρίλερ του Ρίτσαρντ Κόντον του 1959, «Ο υποψήφιος της Μαντζουρίας».
Στο βιβλίο του Κόντον (και στις δύο κινηματογραφικές διασκευές του), ένας Αμερικανός στρατιώτης επιστρέφει στην πατρίδα του με ένα μυστικό, το οποίο ο ίδιος δεν γνωρίζει καν.
Ενώ βρισκόταν αιχμάλωτος από στρατιώτες της Βόρειας Κορέας και της Κίνας, ο Αμερικανός αιχμάλωτος πολέμου υπέστη πλύση εγκεφάλου από τις εχθρικές δυνάμεις, μετατρέποντάς τον, χωρίς να το γνωρίζει, σε έναν «κοιμώμενο» δολοφόνο. Με στόχο να «ενεργοποιηθεί» για να σκοτώσει έναν υποψήφιο για την αμερικανική προεδρία.
Στο σινεμά το θύμα ήταν Αμερικανός. Στην πραγματική ζωή, τα θύματα ήταν τουλάχιστον 25 Κορεάτες αιχμάλωτοι.
Το τρέιλερ της δεύτερης ταινίας (2004)