Μαρίλια Μητρούση: «Δεν δίνω σημασία στα αρνητικά σχόλια στα social media, ο κόσμος έχει πολλή κακία» – Δείτε το βίντεο
Αδιάφορη για τον «οχετό» των social media δήλωσε η Μαρίλια Μητρούση σε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη της στην εκπομπή «Καλύτερα Αργά» του ACtion24 το βράδυ της Τετάρτης. Η ηθοποιός θεωρεί ότι ο «κόσμος έχει πολλή κακία», στην οποία δε δίνει σημασία και προτίμησε να αναφερθεί περισσότερο στα παιδικά της χρόνια και το πως τη μεγάλωσαν οι γονείς της.
«Δεν δίνω σημασία στα αρνητικά σχόλια που αφήνουν στα social media μου. Το TikTok είναι μια μαύρη τρύπα, ο κόσμος έχει πολλή κακία η οποία δεν περνούσε από το μυαλό μου. Αυτή είναι πολύ σκληρή πίστα, οι κακίες είναι αδιανόητες, βρισιές για την οικογένεια, το να σε πουν ατάλαντο είναι με το καλημέρα σας. Μπαίνεις στο TikTok και… οχετός», δήλωσε συγκεκριμένα για τη σκληρή πραγματικότητα των κοινωνικών δικτύων.
«Ο μπαμπάς μου είναι πολύ φίλος μου. Είμαστε φίλοι. Έχει να κάνει με τον άνθρωπο, έχει να κάνει με την ελευθερία που μου έχει δώσει από μικρή. Είναι ελευθερία και όχι ελευθεριότητα και οι δύο γονείς μου μου έδιναν ελευθερία», δήλωσε η ηθοποιός για τη σχέση που έχει με τον πατέρα και τη μητέρα της.
Μιλώντας για τα παιδικά της χρόνια, περιέγραψε τις στιγμές που της έλειπαν οι γονείς της λόγω δουλειάς, αλλά και το πώς προσπαθούσε να βρίσκεται κοντά τους.
«Σαν παιδί μετρούσα τις ημέρες να έρθει Σαββατοκύριακο όχι για να πάω σε παιδικό πάρτι, αλλά για να με πάρουν μαζί τους. Είχα φτιάξει τον δικό μου ‘παιδότοπο’ στο θέατρο».
«Το παιδί θέλει τον γονιό του στα πέντε, στα έξι… Οι γονείς μου έλειπαν ώρες. Ο μπαμπάς μου έτρεχε το θέατρο, δεν είναι ότι είχε το ωράριο ενός ηθοποιού μόνο. Όταν έχεις μόνο το Σαββατοκύριακο να τους δεις, γυρνάς σε ένα σπίτι που είναι άδειο και το μόνο που σου μένει είναι ένα μεσημεριανό και δεν το έχεις. Έτσι αποφάσισα να πάω κι εγώ στη γιαγιά και τον παππού μου που ήταν πάνω», εξομολογήθηκε.
Τέλος, αποκάλυψε πως για χρόνια είχε απομακρυνθεί από την ιδέα της υποκριτικής, κυρίως λόγω της σύγκρισης με τους γονείς της αλλά και της αβεβαιότητας του επαγγέλματος.
«Είχα αποκλείσει ότι θέλω να ασχοληθώ με την υποκριτική και το είχα αποκλείσει γιατί δεν ήθελα να συγκριθώ με τους γονείς μου. Ήταν και η ανασφάλεια της δουλειάς που έβλεπα από τους γονείς μου».
