Η υγιεινή δεν ήταν στα καλύτερά της στην ρωμαϊκή πόλη η οποία δεν ήταν συνδεδεμένη με κάποιο ποτάμι και το νερό ερχόταν από πηγάδια άνω των 30 μέτρων – Τι έδειξε νέα επιστημονική μελέτη
Παράλληλα, εντοπίστηκαν και κίνδυνοι από μόλυβδο, καθώς το νερό διοχετευόταν μέσω μολύβδινων σωλήνων. Ωστόσο, με την πάροδο του χρόνου, τα άλατα επικάθονταν στο εσωτερικό των σωλήνων, περιορίζοντας τη διαρροή του μετάλλου στο νερό.
Η κατάσταση βελτιώθηκε αισθητά τον 1ο αιώνα μ.Χ., όταν ο αυτοκράτορας Αύγουστος συνέδεσε την Πομπηία με ένα μεγάλο ρωμαϊκό υδραγωγείο. Το σύστημα μετέφερε καθαρό νερό από τις Απέννινα Όρη, αξιοποιώντας τη βαρύτητα αντί της ανθρώπινης δύναμης, αυξάνοντας κατακόρυφα την παροχή.
Οι νεότερες επικαθίσεις αλάτων από αυτή την περίοδο είναι λεπτότερες και παρουσιάζουν διαφορετικά χημικά χαρακτηριστικά, με σαφώς λιγότερες ενδείξεις οργανικής μόλυνσης, στοιχείο που επιβεβαιώνει τη βελτίωση της υγιεινής στο υδροδοτικό σύστημα της αρχαίας πόλης.
Συνεχίζοντας σε αυτό τον ιστότοπο αποδέχεστε την χρήση των cookies στη συσκευή σας όπως περιγράφεται στην πολιτική cookies
Μάθετε περισσότερα εδώ
Αποδοχή