Εξέδωσε 118 παράνομες βίζες Σένγκεν σε υπηκόους τρίτων χωρών και χρέωνε την καθεμία 6.000 ευρώ – Εισέπραξε 708.000 ευρώ σε δεκαπέντε μήνες, αποκαλύφθηκε και καταδικάστηκε σε 11 χρόνια κάθειρξη – Ο Αρειος Πάγος και το Συμβούλιο της Επικρατείας επικύρωσαν την ποινή και την οριστική απόλυσή του
Απαγορεύεται από το δίκαιο της Πνευμ. Ιδιοκτησίας η καθ΄οιονδήποτε τρόπο παράνομη χρήση/ιδιοποίηση του παρόντος, με βαρύτατες αστικές και ποινικές κυρώσεις για τον παραβάτη
Ενδεικτικά, στην αρεοπαγιτική απόφαση αναφέρονται μεταξύ των άλλων και κάποιες κραυγαλέες περιπτώσεις έκδοσης παράνομων θεωρήσεων εισόδου Σένγκεν – και μάλιστα αυθημερόν.
Επίσης αποδείχθηκε, σύμφωνα με δικαστική απόφαση, ότι σε 11 αιτήσεις δηλώθηκε ταχυδρομική θυρίδα και τηλεφωνικός αριθμός επικοινωνίας ίδια με αυτά του μετέπειτα συλληφθέντος που αναζητούσε τον επίμαχο υπάλληλο στην ελληνική πρεσβεία, ενώ τρεις αιτούσες εμφανίστηκαν ως σύζυγοι του συλληφθέντος. Αποκαλύφθηκε επίσης ότι οι παράνομες θεωρήσεις εισόδου ξεκίνησαν από την πρώτη ημέρα ανάληψης των καθηκόντων του υπαλλήλου.
Οπως αναφέρεται ενδεικτικά, είχε εκδώσει «ετήσια θεώρηση σε Εμιρατινή υπήκοο ηλικίας 5 ετών χωρίς απόδειξη πληρωμής του τέλους των θεωρήσεων, χωρίς να αναφέρεται ημερομηνία στην αίτηση και χωρίς να προσκομίζεται συναίνεση των γονέων».
Ακόμη, είχε εκδώσει θεώρηση «σε Ερυθραία υπήκοο ηλικίας 34 ετών, μητέρα δύο ανήλικων παιδιών, για την οποία εκδόθηκε θεώρηση την επομένη της κατάθεσης της αίτησης, αργία Παρασκευής, με ανυπόγραφη αίτηση, χωρίς την εκ του νόμου απαιτούμενη συναίνεση πατρός για τα δύο ανήλικα τέκνα που συνταξίδευαν μαζί της, χωρίς η συνημμένη επιστολή του πατρός να έχει διεύθυνση και τηλέφωνο με δηλωθείσα διεύθυνση κατοικίας».
Η «ταρίφα»
Η κάθε παράνομη θεώρηση εισόδου Σένγκεν είχε τιμολογηθεί από τον ίδιο σε τουλάχιστον 30.000 ντιρχάμ (τοπικό νόμισμα), δηλαδή 6.000 ευρώ.
Από το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών καταδικάστηκε σε κάθειρξη 11 ετών για έκδοση ψευδών βεβαιώσεων κατ’ εξακολούθηση με σκοπό τον προσπορισμό αθέμιτου οφέλους άνω των 120.000 ευρώ και για παθητική δωροδοκία κατ’ εξακολούθηση.
Σύμφωνα με την καταδικαστική απόφαση, ο υπάλληλος εν γνώσει του βεβαίωσε ψευδώς σε 118 περιπτώσεις θεώρησης εισόδου ότι «οι αιτούντες υπήκοοι τρίτων χωρών πληρούσαν τις ουσιαστικές και τυπικές προϋποθέσεις για τη χορήγηση σε αυτούς θεωρήσεων εισόδου στα διαβατήριά τους, με τις οποίες μπορούσαν να ταξιδέψουν στην Ελλάδα, ενώ αυτοί δεν πληρούσαν τις νόμιμες προϋποθέσεις». Παράλληλα, από το Εφετείο απορρίφθηκε το αίτημά του να του αναγνωριστούν ελαφρυντικά προκειμένου να μειωθεί η ποινή του.
Ακόμη, το Δημόσιο είχε δηλώσει παράσταση πολιτικής αγωγής σε βάρος του υπαλλήλου, ζητώντας 10.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που υπέστη από τις πράξεις του. Τελικά, επιδικάστηκε το ποσό των 5.000 ευρώ.
Στη συνέχεια, ο ίδιος προσέφυγε στον Αρειο Πάγο ζητώντας να αναιρεθεί η καταδικαστική εφετειακή απόφαση και να του αναγνωριστούν ελαφρυντικά, όμως το Ε’ Ποινικό Τμήμα απέρριψε τα αιτήματά του ως αβάσιμα.
Πέρα από το ποινικό σκέλος, ο υπάλληλος παραπέμφθηκε στο Πειθαρχικό Υπηρεσιακό Συμβούλιο του υπουργείου Εξωτερικών, το οποίο του επέβαλε την ποινή της οριστικής παύσης. Στη συνέχεια προσέφυγε στο Συμβούλιο της Επικρατείας ζητώντας να ακυρωθεί η πειθαρχική απόλυσή του, αλλά οι σύμβουλοι Επικρατείας απέρριψαν την αίτησή του.
Φωτογραφία: Shutterstock
Συνεχίζοντας σε αυτό τον ιστότοπο αποδέχεστε την χρήση των cookies στη συσκευή σας όπως περιγράφεται στην πολιτική cookies
Μάθετε περισσότερα εδώ
Αποδοχή