Ως συνήθως, ο Ντόναλντ Τραμπ κομπάζει. Ο αμερικανός πρόεδρος εξέφρασε την ικανοποίησή του για την επίτευξη μιας «μεγάλης συμφωνίας» αυτή την εβδομάδα, η οποία θέτει τέλος στις εχθροπραξίες με την Τεχεράνη.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
«Οι ηγέτες της περιοχής βρήκαν, για πρώτη φορά, έναν πρόεδρο ικανό να τους βοηθήσει να εγκαθιδρύσουν μια πραγματική ειρήνη», καυχήθηκε ο ίδιος στο δίκτυό του, Truth Social.
Γυναίκα κρατά φωτογραφία του δολοφονημένου ανώτατου ηγέτη του Ιράν, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ / REUTERS / Φωτογραφία Majid Asgaripour
Αρχικά ο Τραμπ επρόκειτο επίσημα να υπογράψει το πρωτόκολλο συμφωνίας την σήμερα Παρασκευή (19.06.2026) στην Ελβετία. Ωστόσο, προσκεκλημένος από τον Εμανουέλ Μακρόν στις Βερσαλλίες αμέσως μετά τη σύνοδο της G7, ο Τραμπ προτίμησε να υπογράψει το έγγραφο με κάθε επισημότητα κάτω από τις χρυσές αίθουσες του παλατιού των Βερσαλλιών.
Πολλοί ανώτατοι Ιρανοί αξιωματούχοι εξοντώνονται ταυτόχρονα: ο γενικός διοικητής του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης, ο υπουργός Άμυνας, ο αρχηγός του γενικού επιτελείου. Άλλοι κορυφαίοι ηγέτες θα έχουν την ίδια μοίρα λίγες ημέρες αργότερα, όπως ο Αλί Λαριτζανί, επικεφαλής του ισχυρού Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας.
Η ιρανική απάντηση δεν αργεί. Από τα πρώτα κιόλας ισραηλινοαμερικανικά πλήγματα, η Ισλαμική Δημοκρατία εξαπολύει ομοβροντίες βλημάτων προς το Ισραήλ, όπου οι κάτοικοι σπεύδουν στα αντιπυραυλικά καταφύγια.Ιρανικά αντίποινα προς πάσα κατεύθυνση
Το Ιράν εξαπολύει επίσης πλήγματα προς κάθε κατεύθυνση εναντίον χωρών της περιοχής, ιδιαίτερα εκείνων που έχουν υπογράψει συμφωνίες με το Ισραήλ ή φιλοξενούν αμερικανικά στρατεύματα στο έδαφός τους: Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Σαουδική Αραβία, Κατάρ, Μπαχρέιν, Κουβέιτ, αλλά και Ιράκ και Ιορδανία.
Η αντιαεροπορική άμυνα των κρατών-στόχων δοκιμάζεται σκληρά. Πολλά βλήματα πλήττουν τον στόχο τους, αποκαλύπτοντας την ευθραυστότητα της αμερικανικής ομπρέλας ασφαλείας με την οποία η Ουάσιγκτον υποσχόταν να προστατεύσει τους συμμάχους της στον Κόλπο.
Στις 1 Μαρτίου, ο αμερικανικός στρατός καταγράφει τις πρώτες του απώλειες. Μια επίθεση με ιρανικό drone σκοτώνει έξι στρατιώτες στο λιμάνι Σουάιμπα του Κουβέιτ. Συνολικά, 13 Αμερικανοί στρατιωτικοί θα χάσουν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης, εκ των οποίων οι 6 σε ατύχημα κατά τη συντριβή ενός αεροσκάφους ανεφοδιασμού.
Το Ιράν ανοίγει επίσης πύρ εναντίον πλοίων που διέρχονται από τα Στενά του Ορμούζ, μπλοκάροντας αυτό το στρατηγικό πέρασμα από το οποίο διέρχεται το 1/5 του παγκόσμιου αργού πετρελαίου.
Το καθεστώς ανακαλύπτει τότε ένα ισχυρό οικονομικό όπλο: προκαλώντας εκτόξευση των τιμών του πετρελαίου και του φυσικού αερίου, ασκεί πίεση στον Ντόναλντ Τραμπ, του οποίου οι ψηφοφόροι υφίστανται άμεσα τις επιπτώσεις του πολέμου στις τιμές των καυσίμων.
President Donald J. Trump has SIGNED the Iran Memorandum of Understanding at Versailles in France. pic.twitter.com/JQ6qlbvFAF
— The White House (@WhiteHouse) June 17, 2026
Η σύγκρουση επεκτείνεται, το νέο μέτωπο στον Λίβανο
Παρά την ένταση των αμερικανικών και ισραηλινών επιχειρήσεων, το ιρανικό καθεστώς άντεξε. Στις 8 Μαρτίου, ο γιος του Αλί Χαμενεΐ, ο Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, επιλέγεται για να γίνει ο νέος Ανώτατος Ηγέτης στη θέση του πατέρα του. Γύρω του, το καθεστώς αναδιαρθρώνεται. Και σκληραίνει.
«Πλέον οι Φρουροί της Επανάστασης και ο στρατός κυριαρχούν στο καθεστώς», εξηγούσε η ειδικός για το Ιράν, Αζαντέ Κιάν, στο δίκτυο BFM τον περασμένο Απρίλιο. «Κάθε φορά που ένας αξιωματούχος εξοντώνεται, αντικαθίσταται από κάποιον ακόμη πιο σκληροπυρηνικό».Παράλληλα, ένα άλλο μέτωπο ανοίγει στον Λίβανο. Ενώ βρισκόταν σε ισχύ μια εύθραυστη κατάπαυση του πυρός από τον Νοέμβριο του 2024, η Χεζμπολάχ, ο πιο πιστός σύμμαχος του Ιράν στη Μέση Ανατολή, παίρνει ξανά τα όπλα εναντίον του Ισραήλ για να εκδικηθεί τον θάνατο του Αγιατολάχ Χαμενεΐ.
Ο ισραηλινός στρατός απαντά με μαζικούς βομβαρδισμούς που σκοτώνουν μεγάλο αριθμό αμάχων στον Λίβανο, ανάμεσα στους οποίους διασώστες και παιδιά. Ο τελευταίος απολογισμός του λιβανέζικου Υπουργείου Υγείας κάνει λόγο για περισσότερους από 3.500 νεκρούς. Ο ισραηλινός στρατός (Tsahal) εισβάλλει επίσης στο νότιο τμήμα της χώρας, ισοπεδώνοντας ένα προς ένα τα χωριά που καταλαμβάνει, ακολουθώντας μια πολιτική καμένης γης παρόμοια με εκείνη που εφαρμόστηκε στη Γάζα. Η επίθεση αποτελεί τη βαθύτερη χερσαία εισβολή του Ισραήλ στον Λίβανο από το έτος 2000.
Δύσκολες διαπραγματεύσεις – Διπλωματικές προσπάθειες και συνομιλίες στο κενό
Παρά τη συνεχιζόμενη σύγκρουση, οι δίαυλοι επικοινωνίας δεν έκλεισαν εντελώς. Με τη μεσολάβηση του Πακιστάν, ΗΠΑ και Ιράν οδηγήθηκαν σε διαπραγματεύσεις στο Ισλαμαμπάντ, οι οποίες όμως κατέρρευσαν χωρίς αποτέλεσμα.
Για να πετύχει τον σκοπό του, ο Τραμπ απειλεί με αφανισμό το Ιράν. Στις 7 Απριλίου, σοκάρει την παγκόσμια κοινότητα δημοσιεύοντας το εξής μήνυμα:«Ένας ολόκληρος πολιτισμός θα πεθάνει απόψε, για να μην αναγεννηθεί ποτέ ξανά. Δεν το εύχομαι, αλλά είναι πιθανό».
Λίγα λεπτά πριν από τη λήξη του τελεσίγραφου που είχε θέσει ο Ντόναλντ Τραμπ, επιτυγχάνεται συμφωνία κατάπαυσης του πυρός κατά τη διάρκεια της νύχτας. Οι δύο πλευρές συμφωνούν να συναντηθούν στο Ισλαμαμπάντ, την πρωτεύουσα του Πακιστάν, για να βρουν μια διέξοδο από τον πόλεμο.
Αυτή η έκβαση «ανοίγει τον δρόμο για μια διαρκή ειρήνη και επιτρέπει την επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ», δήλωσε ικανοποιημένος ο Εμανουέλ Μακρόν στον λογαριασμό του στο X.
Φωτογραφίες με τον πρόεδρο του Ιράν, Μασούντ Πεζεσκιάν, να υπογράφει το μνημόνιο κατανόησης με τις Ηνωμένες Πολιτείες δόθηκαν στη δημοσιότητα από την Τεχεράνη. Με την υπογραφή του Ιρανού προέδρου ολοκληρώθηκε και τυπικά η διαδικασία επικύρωσης της συμφωνίας.
Αν και τα όπλα σιωπούν από την αμερικανική και την ιρανική πλευρά, δεν συμβαίνει το ίδιο από την ισραηλινή. Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου, ο οποίος βλέπει στον πόλεμο την ευκαιρία να ξεμπερδέψει οριστικά με τη Χεζμπολάχ, συνεχίζει να σφυροκοπά τον Λίβανο. Την επομένη της ιρανοαμερικανικής εκεχειρίας, οι ισραηλινοί βομβαρδισμοί προκαλούν 357 νεκρούς. Μεταξύ των θυμάτων βρίσκονται περίπου 110 γυναίκες, παιδιά και ηλικιωμένοι.
Τρεις ημέρες αργότερα, οι διαπραγματεύσεις μεταξύ Ιρανών και Αμερικανών πραγματοποιούνται στο Ισλαμαμπάντ. Ο Τραμπ στέλνει τον αντιπρόεδρό του Τζέι Ντι Βανς για να διαπραγματευτεί. Όμως οι συζητήσεις διακόπτονται απότομα. Μετά από μόλις μία ημέρα συνομιλιών, η αμερικανική αντιπροσωπεία αποχωρεί με άδεια χέρια από το Πακιστάν. Καμία συμφωνία δεν επιτυγχάνεται για τα πυρηνικά και τα Στενά του Ορμούζ παραμένουν κλειστά.
Αποκλεισμός εναντίον αποκλεισμού
Ο Ντόναλντ Τραμπ βγάζει τότε ένα νέο άσσο από το μανίκι του. Στις 13 Απριλίου, ανακοινώνει ότι απαντά στο κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ με έναν αμερικανικό ναυτικό αποκλεισμό εναντίον όλων των πλοίων που εισέρχονται ή εξέρχονται από τα ιρανικά λιμάνια. Με αυτόν τον τρόπο ελπίζει να στραγγαλίσει ένα καθεστώς του οποίου η οικονομική επιβίωση εξαρτάται από την εξαγωγή των υδρογονανθράκων του.
Ούτε πόλεμος, ούτε ειρήνη: η σύγκρουση εισέρχεται σε μια διφορούμενη φάση. Ενώ οι διαπραγματεύσεις συνεχίζονται μεταξύ Τεχεράνης και Ουάσιγκτον, τα Στενά του Ορμούζ παραμένουν θέατρο αψιμαχιών μεταξύ Αμερικανών και Ιρανών στρατιωτικών, με την κάθε πλευρά να καταγγέλλει παραβίαση της κατάπαυσης του πυρός.
Η ημέρα της 17ης Απριλίου συνοψίζει τη σύγχυση που επικρατεί στην περιοχή. Μετά την υπογραφή μιας εύθραυστης 10ήμερης εκεχειρίας στον Λίβανο, τα Στενά του Ορμούζ ανακοινώνονται ως «ανοιχτά» από τον Υπουργό Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί. Ωστόσο, κλείνουν ξανά την επόμενη ημέρα από το ναυτικό του Σώματος των Φρουρών της Επανάστασης.
Ενοχλημένος από το γεγονός ότι κανένας σύμμαχος του ΝΑΤΟ δεν επιθυμεί να τον βοηθήσει να ανοίξει ξανά τα στενά, ο Ντόναλντ Τραμπ ξεκινά στις 3 Μαΐου την επιχείρηση «Project Freedom» (Επιχείρηση Ελευθερία) με σκοπό τη συνοδεία των πετρελαιοφόρων που έχουν εγκλωβιστεί στο Ορμούζ. Όμως, ο απρόβλεπτος αρχηγός κράτους τη σταματά την επόμενη κιόλας ημέρα, κάνοντας λόγο για «μεγάλη πρόοδο» στις διαπραγματεύσεις με την Τεχεράνη.
Νέα ανάφλεξη
Στις εβδομάδες που ακολουθούν, οι συζητήσεις φαίνεται όντως να γίνονται πιο αποτελεσματικές. Μια συμφωνία για τον τερματισμό του πολέμου βρίσκεται μάλιστα «στο τραπέζι», διαβεβαιώνει ο Λευκός Οίκος, αναφέροντας ότι εκκρεμεί μόνο η επικύρωση από τους αρχηγούς των κρατών της Αμερικής και του Ιράν.
Ωστόσο, στα τέλη Μαΐου, η κατάσταση στον Λίβανο προκαλεί νέα κλιμάκωση της έντασης.
Η ισραηλινή κυβέρνηση ανακοινώνει ότι «εντείνει» την επίθεσή της στη χώρα και στη συνέχεια δηλώνει ότι θα βομβαρδίσει την πρωτεύουσα, τη Βηρυτό.
Ο Ντόναλντ Τραμπ είναι έξαλλος και θεωρεί ότι η πολεμοχαρής στάση του Μπενιαμίν Νετανιάχου υπονομεύει τις διαπραγματεύσεις του με την Τεχεράνη. Φτάνει μάλιστα στο σημείο να τον αποκαλέσει «γ@μ τρελό» κατά τη διάρκεια ενός οργισμένου τηλεφωνήματος, το περιεχόμενο της οποίας αποκαλύφθηκε από το Axios.
Όμως ο Μπενιαμίν Νετανιάχου δεν ακούει πλέον τον καλύτερο σύμμαχό του. Στις 7 Ιουνίου, ο στρατός του πλήττει τα νότια προάστια της Βηρυτού, προπύργιο της Χεζμπολάχ. Ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι για την Ισλαμική Δημοκρατία, η οποία θέτει ξανά σε κίνηση τα γρανάζια του πολέμου. Για πρώτη φορά μετά την κατάπαυση του πυρός της 8ης Απριλίου, η Τεχεράνη εξαπολύει ομοβροντία πυραύλων κατά του Ισραήλ, το οποίο απαντά αμέσως με πλήγματα αντιποίνων.
Η ένταση ανεβαίνει ακόμα ένα σκαλοπάτι όταν το Ιράν καταρρίπτει ένα αμερικανικό επιθετικό ελικόπτερο που περιπολούσε κοντά στα Στενά του Ορμούζ. Οι Ηνωμένες Πολιτείες απαντούν αμέσως με πλήγματα, τα οποία ακολουθούνται με τη σειρά τους από ιρανικά πυρά αντιποίνων εναντίον αμερικανικών βάσεων στον Κόλπο.
Μια συμφωνία ευνοϊκή για το Ιράν
Τελικά, τη στιγμή ακριβώς που η κατάσταση προκαλεί φόβους για επανέναρξη του πολέμου σε πλήρη κλίμακα στη Μέση Ανατολή, οι διαπραγματεύσεις τελεσφορούν. Πιεζόμενος να θέσει τέλος σε έναν πόλεμο που κανείς δεν τον θέλει νστις ΗΠΑ, ο Ντόναλντ Τραμπ ανακοινώνει στις 14 Ιουνίου, ημέρα των γενεθλίων του, ότι κατέληξε σε συμφωνία με το Ιράν.
Το κείμενο, το οποίο υπεγράφη επίσημα εξ αποστάσεως το βράδυ της Τετάρτης (17.06.2026) από τις δύο πλευρές, έχει το πλεονέκτημα ότι θέτει τέλος στην παράλυση του παγκόσμιου εμπορίου, ανοίγοντας εκ νέου τα Στενά του Ορμούζ. Ωστόσο, για τις Ηνωμένες Πολιτείες, η διαπίστωση είναι πικρή.
Στο τέλος μιας σύγκρουσης που αναδιαμόρφωσε τις ισορροπίες στη Μέση Ανατολή, ο Ντόναλντ Τραμπ βρίσκεται αντιμέτωπος με μια συμφωνία που μοιάζει περισσότερο με αναγκαστικό συμβιβασμό παρά με στρατηγική νίκη.
Στην αρχή του πολέμου, ο Ντόναλντ Τραμπ είχε υποσχεθεί ότι δεν θα δεχόταν καμία άλλη συμφωνία με το Ιράν πέρα από μια «άνευ όρων συνθηκολόγηση», ωστόσο 3,5 μήνες αργότερα, η υπογεγραμμένη συμφωνία απλώς αποκαθιστά το προπολεμικό status quo.
Ορισμένα σημεία της συμφωνίας μοιάζουν μάλιστα με παραχωρήσεις προς την Τεχεράνη, όπως ο τερματισμός των κυρώσεων και η άρση του παγώματος των προηγούμενων συμφωνιών.
Όσον αφορά το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, το δυσκολότερο και πιο αμφιλεγόμενο ζήτημα στις σχέσεις της Τεχεράνης με τη Δύση και κεντρικό θέμα της σύγκρουσης, όλα είναι ανοιχτά. Αν και το Ιράν διαβεβαιώνει ότι «δεν θα προμηθευτεί ούτε θα αναπτύξει πυρηνικά όπλα», μια νέα συμφωνία για το θέμα αυτό θα πρέπει να προκύψει εντός προθεσμίας 60 ημερών.
Και αυτός ο νέος κύκλος διαπραγματεύσεων προβλέπεται επίπονος. Για τον Ντόναλντ Τραμπ, που έσπευσε να κατακεραυνώσει τους επικριτές του λέγοντας ότι «Όσοι θεωρούν πως δεν ήμουν σκληρός με το Ιράν, είτε ζηλεύουν είτε είναι ηλίθιοι» διακυβεύεται το κύρος του. Ο χειρότερος εφιάλτης του. Αν τα χάσατε
MagentaONE Business: Ένας κόσμος γεμάτος οφέλη για κάθε επιχείρηση
Όταν ο πολιτισμός γίνεται εμπειρία
Καλοκαίρι στην Ιταλία με το αυτοκίνητό σας: Όταν οι διακοπές ξεκινούν από τη διαδρομή
Το πετρέλαιο συσσωρεύει εβδομαδιαίες απώλειες 10% – Στα 79 δολάρια διαπραγματεύεται το Brent, στα 76 το WTI
Σχόλια Περισσότερα σχόλια Σχολίασε εδώ Απάντηση σε parentID Όνομα 50 /50 Σχόλιο 2000 /2000 Post ID Post Title Υποβολή σχολίου Όροι Χρήσης. Το site προστατεύεται από reCAPTCHA, ισχύουν Πολιτική Απορρήτου & Όροι Χρήσης της Google. Κόσμος
ΗΠΑΙΡΑΝΝΤΟΝΑΛΝΤ ΤΡΑΜΠ
Share:
Share
Tweet
WhatsApp
More to Share
Viber
Email
Ακολουθήστε το Νewsit.gr στο Google News και ενημερωθείτε πρώτοι για όλη την ειδησεογραφία και τα τελευταία νέα της ημέρας
Πίσω από τον Πεζεσκιάν δεσπόζουν δύο κάδρα στον τοίχο. Το πρώτο με τις φωτογραφίες του Αγιατολάχ Ρουχολάχ Μουσαβί Χομεϊνί και του Αλί Χαμενεΐ. Το δεύτερο με τη φωτογραφία του σημερινού Ανώτατου Ηγέτη, Μοτζταμπά Χαμενεΐ.
مسعود پزشکیان یادداشت تفاهم اسلامآباد را امضا کردمسعود پزشکیان رئیسجمهور ایران و دونالد ترامپ رئیسجمهور ایالات متحده آمریکا در فاصله زمانی کوتاهی متن یادداشت تفاهم اسلامآباد را بهصورت دیجیتال و غیرحضوری امضا کردند. pic.twitter.com/tunHq7nNIx
— Sara Massoumi (@SaraMassoumi) June 17, 2026
Σύμφωνα με τον αμερικανικό τύπο, όλα αποφασίστηκαν τον Φεβρουάριο κατά τη διάρκεια μιας σειράς συναντήσεων στον Λευκό Οίκο, κατά τις οποίες ο ισραηλινός πρωθυπουργός, Μπενιαμίν Νετανιάχου, έπεισε τον Ντόναλντ Τραμπ να πλήξει ξανά το Ιράν, οκτώ μήνες μετά τον λεγόμενο πόλεμο των «Δώδεκα Ημερών» τον Ιούνιο του 2025.
Παρά τις επιφυλάξεις από το περιβάλλον του, ο Τραμπ αποφασίζει να ξεκινήσει έναν νέο πόλεμο εναντίον του ιστορικού εχθρού των ΗΠΑ. Ένα συγκεκριμένο στοιχείο τον πείθει τελικά: ο Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ και πολλοί ανώτατοι αξιωματούχοι του καθεστώτος ετοιμάζονται να πραγματοποιήσουν συνάντηση σε ένα πολιτικό κτήριο στην καρδιά της Τεχεράνης, εκτεθειμένοι σε μια αεροπορική επιδρομή. Για τον Ντόναλντ Τραμπ και τον Μπενιαμίν Νετανιάχου, πρόκειται για μια μοναδική ευκαιρία να αποκεφαλίσουν το καθεστώς ώστε, όπως ελπίζουν, να το αναγκάσουν σε συνθηκολόγηση.
Όμως τίποτα δεν θα κυλήσει όπως είχε προγραμματιστεί.
Τη νύχτα της 27ης προς 28η Φεβρουαρίου, φορώντας το λευκό του καπέλο με το σύνθημα «USA», ο Ντόναλντ Τραμπ ανακοινώνει από τη διαμονή του στο Μαρ-α-Λάγκο της Φλόριντα την έναρξη της επιχείρησης «Επική Οργή» σε συνεργασία με το Ισραήλ.
“Khamenei, one of the most evil people in History, is dead. This is not only Justice for the people of Iran, but for all Great Americans, and those people from many Countries throughout the World, that have been killed or mutilated by Khamenei…” – President Donald J. Trump pic.twitter.com/oXZTFGg5pS
— The White House (@WhiteHouse) February 28, 2026
Τη στιγμή που ο Ντόναλντ Τραμπ εκφωνεί αυτά τα λόγια, βροχή από βόμβες και πυραύλους πέφτει στις μεγάλες πόλεις του Ιράν – Ισφαχάν, Καράτζ, Κομ – και στην πρωτεύουσά του, την Τεχεράνη. Από την πρώτη κιόλας ημέρα, ο αρχικός στόχος της επιχείρησης επιτυγχάνεται: ο Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, ο οποίος κυβερνούσε το καθεστώς εδώ και 36 χρόνια, πέφτει νεκρός.