- Μήπως το μεγαλύτερο μυστικό της μακροζωίας δεν βρίσκεται σε δίαιτες, συμπληρώματα και «θαυματουργές» θεραπείες; Νέα επιστημονική προσέγγιση αμφισβητεί την αξιοπιστία πολλών στοιχείων για ανθρώπους που φέρονται να έζησαν πάνω από 110 χρόνια, βάζοντας στο μικροσκόπιο ακόμη και τις διάσημες «μπλε ζώνες» του πλανήτη.
Η αναζήτηση της μακροζωίας έχει εξελιχθεί σε μια βιομηχανία δισεκατομμυρίων, με αμέτρητες εταιρείες να υπόσχονται περισσότερα χρόνια ζωής μέσω ειδικών διατροφών, συμπληρωμάτων, γενετικών εξετάσεων και αντιγηραντικών θεραπειών. Ωστόσο, νέα ανάλυση έρχεται να αμφισβητήσει τα θεμέλια πάνω στα οποία στηρίχθηκε μεγάλο μέρος αυτής της έρευνας.
Ο ερευνητής του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης Σολ Τζάστιν Νιούμαν υποστηρίζει ότι αρκετές από τις πιο γνωστές περιπτώσεις υπεραιωνόβιων ίσως οφείλονται σε λανθασμένες ή ελλιπείς ληξιαρχικές καταγραφές και όχι σε κάποια μοναδική βιολογική ιδιαιτερότητα.
Στο επίκεντρο της έρευνας βρίσκεται ακόμη και η περίπτωση του Τζιροέμον Κιμούρα, που καταγράφηκε ως ο γηραιότερος άνδρας στην ιστορία. Κατά την εξέταση των διαθέσιμων εγγράφων εντοπίστηκαν διαφορετικές ημερομηνίες γέννησης, ασυμφωνίες σε σχολικά αρχεία και αντικρουόμενα στοιχεία για σημαντικά γεγονότα της ζωής του, γεγονός που εγείρει ερωτήματα για την ακρίβεια των καταγραφών.
Η μελέτη βάζει στο μικροσκόπιο και τις περίφημες «μπλε ζώνες», όπως η Ικαρία, η Σαρδηνία, η Οκινάουα και η Λόμα Λίντα, όπου εδώ και χρόνια θεωρείται ότι οι κάτοικοι ζουν περισσότερο χάρη στον τρόπο ζωής τους. Σύμφωνα με τον Νιούμαν, όμως, οι περιοχές αυτές έχουν επίσης κοινά χαρακτηριστικά, όπως ελλιπή ληξιαρχικά αρχεία, φτώχεια, καταστροφή εγγράφων από πολέμους ή φυσικές καταστροφές και ακόμη περιπτώσεις όπου συνέχιζαν να καταβάλλονται συντάξεις σε ανθρώπους που είχαν ήδη πεθάνει.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η περίπτωση της Οκινάουα, όπου μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο μεγάλο μέρος των επίσημων αρχείων καταστράφηκε και ανασυντάχθηκε αργότερα με βάση μαρτυρίες κατοίκων, γεγονός που δημιουργεί εύλογες αμφιβολίες για την ακρίβεια των ηλικιών.
Την ίδια ώρα, οι επιστήμονες εμφανίζονται επιφυλακτικοί απέναντι στις υπερβολικές υποσχέσεις της βιομηχανίας αντιγήρανσης. Ουσίες που κατά καιρούς παρουσιάστηκαν ως «θαυματουργές», όπως η ρεσβερατρόλη ή η ραπαμυκίνη, δεν απέδωσαν τα αναμενόμενα αποτελέσματα στους ανθρώπους, ενώ σε αρκετές περιπτώσεις συνοδεύτηκαν και από σημαντικές παρενέργειες.
Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η μεγαλύτερη επίδραση στη διάρκεια της ζωής δεν προέρχεται από κάποιο συμπλήρωμα ή μια συγκεκριμένη δίαιτα, αλλά από παράγοντες όπως η πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη, η εκπαίδευση, η οικονομική ασφάλεια, το καθαρό περιβάλλον και οι ισχυρές κοινωνικές σχέσεις.
Παρά τις εντυπωσιακές θεωρίες γύρω από τη μακροζωία, η επιστημονική κοινότητα εξακολουθεί να συμφωνεί στα βασικά: η τακτική άσκηση, η ισορροπημένη διατροφή, ο ποιοτικός ύπνος, η αποφυγή του καπνίσματος, ο περιορισμός του αλκοόλ και οι στενές ανθρώπινες σχέσεις παραμένουν οι πιο αξιόπιστοι σύμμαχοι για περισσότερα και καλύτερα χρόνια ζωής.