Πολλοί αποφεύγουν να αποκτήσουν ένα αμιγώς ηλεκτρικό αυτοκίνητο επειδή έχουν συγκεκριμένες αγωνίες και άγχη για τη χρήση του. Ας δούμε τι ισχύει στην πράξη.
Η απόφαση για την αντικατάσταση του αυτοκινήτου μας με θερμικό κινητήρα με ένα καινούργιο αμιγώς ηλεκτρικό είναι μια προοπτική την οποία αποφεύγουν πολλοί εξαιτίας κάποιων πεποιθήσεων που έχουν γι’ αυτό, οι οποίες τους αποτρέπουν από το να το πράξουν.
Όπως αποδεικνύεται ακόμη και τώρα, δηλαδή έπειτα από τουλάχιστον μια δεκαετία μετά την ευρύτερη ένταξη των ηλεκτροκίνητων αυτοκινήτων στην αγορά, η μεταβολή δεν αφορά απλώς την αλλαγή του κινητήρα εσωτερικής καύσης με ένα ηλεκτρομοτέρ.
Συνεπάγεται κάτι πιο βαθύ και ουσιαστικό που δεν είναι άλλο από την αντίστοιχη αλλαγή νοοτροπίας μας και των καθημερινών συνηθειών μας.
Για παράδειγμα, τη φόρτιση της μπαταρίας αντί του κλασικού ανεφοδιασμού με καύσιμο, την παρακολούθηση του ποσοστού της εναπομείνασας ενέργειας στον συσσωρευτή του οχήματος, αντί του δείκτη καυσίμου και τον διαφορετικό προγραμματισμό όταν πρόκειται να κάνουμε ένα μακρινό ταξίδι.
Από τις σχετικές έρευνες που πραγματοποιούνται και δημοσιεύονται κατά καιρούς προκύπτει ότι όσοι προβληματίζονται και απορρίπτουν την απόκτηση ενός αμιγώς ηλεκτρικού αυτοκινήτου έχουν πέντε βασικούς λόγους και άγχη που τους αποτρέπουν να το πράξουν.
1. «Δεν θα ξέρω πώς να φορτίζω το αυτοκίνητο»Μάλλον, πρόκειται για τον πιο συνηθισμένο φόβο και ταυτόχρονα για εκείνον που εξαφανίζεται ταχύτερα από τον ιδιοκτήτη εντός αμιγώς ηλεκτροκίνητου. Πολλοί φαντάζονται μια περίπλοκη διαδικασία, με «περίεργα» καλώδια και εφαρμογές στο κινητό τηλέφωνο που δεν λειτουργούν σωστά.
Όμως, η πραγματικότητα είναι πολύ πιο απλή. Εφόσον υπάρχει ιδιωτική θέση στάθμευσης και οικιακό wallbox ισχύος 7,4 kW, το όχημα συνδέεται το βράδυ και το πρωί είναι έτοιμο προς χρήση.
Εάν δεν υπάρχει η δυνατότητα ιδιωτικού πάρκινγκ, η φόρτιση σε δημόσιο φορτιστή είναι εύκολη διαδικασία, αντίστοιχη με αυτή σε ένα wallbox.
Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι δεν είναι απαραίτητη η καθημερινή φόρτιση του αυτοκινήτου. Οι περισσότεροι το πράττουν μία ή δύο φορές την εβδομάδα, εφόσον διανύουν καθημερινά από 50 έως 80 χιλιόμετρα, κατά μέσο όρο. Είναι το αντίστοιχο μιας επίσκεψης σε πρατήριο καυσίμων κάθε δέκα ημέρες.
Στα μεγάλα ταξίδια, οι δημόσιοι ταχυφορτιστές λειτουργούν με τυποποιημένο τρόπο: Σύνδεση του καλωδίου στο όχημα, ταυτοποίηση μέσω εφαρμογής ή κάρτας και έναρξη της φόρτισης. Ο φόβος τού «δεν θα ξέρω τι να κάνω» εξαφανίζεται συνήθως μετά την πρώτη χρήση ταχυφορτιστή.
2. «Δεν μου αρκεί η αυτονομία του αυτοκινήτου»Η δεύτερη μεγαλύτερη ανησυχία όσων αποφεύγουν να αποκτήσουν ένα αμιγώς ηλεκτρικό όχημα αφορά στην παρεχόμενη αυτονομία μέχρι την αναγκαστική φόρτισή του.
Προφανώς, πρέπει να γίνεται διάκριση ανάμεσα στην τυποποιημένη μέγιστη απόσταση που ανακοινώνουν οι εταιρείες (κατά «WLTP») και αυτή που επαρκεί σε πραγματικές συνθήκες κίνησης.
Αυτό αποτελεί έμπρακτο πρόβλημα; Όχι, για το 95% των καθημερινών μετακινήσεων, όπως αποδεικνύεται. Οι τρεις βασικότεροι παράγοντες που επηρεάζουν την πραγματική αυτονομία είναι η ταχύτητα κίνησης (π.χ. στα 130 χλμ./ώρα η κατανάλωση ενέργειας αυξάνεται αισθητά σε σχέση με το εάν ο οδηγός επιλέγει να κινείται με 110 χλμ./ώρα), η θερμοκρασία περιβάλλοντος, (π.χ. τον χειμώνα η αυτονομία μπορεί να μειωθεί κατά 15%-20%) και φυσικά το στυλ οδήγησης.
Ο οδηγός ενός αμιγώς ηλεκτρικού οχήματος χρειάζεται να αναπροσαρμόσει κάποιες συνήθειές του τις οποίες είχε με το αυτοκίνητό του που διαθέτει κινητήρα εσωτερικής καύσης. Ωστόσο, αυτή η αλλαγή στα νέα δεδομένα απαιτεί ελάχιστο χρόνο και γίνεται εύκολα.
3. «Θα μείνω από μπαταρία σε ένα μακρινό ταξίδι»Από τις έρευνες αποδεικνύεται ότι ίσως πρόκειται για τον πιο επίμονο φόβο, αλλά και για τον πιο υπερβολικό.
Πλέον, σύμφωνα με τα στοιχεία που αναγράφονται στην επίσημη πλατφόρμα του «Μητρώου Υποδομών και Φορέων Αγοράς Ηλεκτροκίνησης» («ΜΗΦΑΗ») στις αρχές του 2026 ο συνολικός αριθμός των δημόσιων φορτιστών στην Ελλάδα έφτανε τους 10.000.
Αυτοί είναι διασκορπισμένοι σε τουλάχιστον 3.818 τοποθεσίες ανά την ελληνική επικράτεια και το δίκτυο τους συνεχώς επεκτείνεται. Μάλιστα, στις εθνικές οδούς υπάρχει δίκτυο ταχυφορτιστών ισχύος τουλάχιστον 150 kW και άνω, ιδίως στους Σταθμού Εξυπηρέτησης Αυτοκινητιστών (ΣΕΑ), στους οποίους η φόρτιση διαρκεί λίγα λεπτά, δηλαδή όσο χρειάζεται για να κάνουμε ένα διάλειμμα και να ξεκουραστούμε.
Βεβαίως, ο φόβος ότι κάποιος θα μείνει στον δρόμο με ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο είναι βάσιμος και προέρχεται κυρίως από τα πρώτα χρόνια της ηλεκτροκίνησης, όταν τα διαθέσιμα σημεία φόρτισης ήταν ελάχιστα και συχνά εκτός λειτουργίας. Όμως, στις ημέρες μας αυτό έχει αλλάξει ριζικά.
4. «Το ποσό που θα πληρώσω για τη φόρτιση είναι υπερβολικά ακριβό»Πλέον, αυτό δεν ισχύει, τουλάχιστον όχι όσο νομίζουμε. Είτε με φόρτιση σε οικιακή παροχή είτε σε δημόσιους φορτιστές, το κόστος ανά φορά αποδεικνύεται πως είναι μικρότερο ή σχεδόν ίδιο με το εάν ανεφοδιάζαμε με καύσιμο ένα αυτοκίνητο με κινητήρα εσωτερικής καύσης.
Μάλιστα, όπως αποδεικνύεται στην πράξη, η εξοικονόμηση χρημάτων από τη φόρτιση ενός αμιγώς ηλεκτρικού οχήματος είναι ιδιαίτερα σημαντική σε βάθος χρόνου, ειδικά για όσους διανύουν περισσότερα από 15.000 χιλιόμετρα ετησίως.
5. «Θα αλλάξει πολύ η ζωή μου ως οδηγός»Αυτή η φράση-πεποίθηση αφορά περισσότερο στο θυμικό μας και στις εδραιωμένες συνήθειές μας ως οδηγοί παρά στην ουσία.
Φυσικά, απαιτείται να αλλάξουμε κάποια πράγματα και να προσαρμοστούμε στην πραγματικότητα των ηλεκτρικών οχημάτων. Όμως, η αλλαγή είναι πιο εύκολη απ’ ό,τι νομίζουμε και δεν θα διαρκεί περισσότερο από μία εβδομάδα.
Ουσιαστικά, πρέπει να αλλάξουμε τρείς συνήθειές μας: Να μην πατάμε διαρκώς έντονα το δεξί πεντάλ, να συνηθίσουμε την επιβράδυνση λόγω του συστήματος αναγεννητικής πέδησης (ή του συστήματος «one pedal drive», όπου υπάρχει) και να ενεργοποιούμε -μέσω της αντίστοιχης εφαρμογής στο smartphone μας- το σύστημα κλιματισμού πριν επιβιβαστούμε στο αυτοκίνητό μας.
ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΣΗΜΕΡΑ
Η Porsche Cayenne Electric στην Ελλάδα (+τιμές)
Η Audi αναβιώνει το αεροδυναμικό «βέλος» των 326 χλμ./ώρα
Η Nissan ετοιμάζει ηλεκτρικό με φωτοβολταϊκά