Η κινεζική βιοϊατρική έρευνα πραγματοποιεί μια θεαματική είσοδο στο παγκόσμιο προσκήνιο, με αποκορύφωμα τη συμμετοχή της σε μία από τις πέντε σημαντικότερες μελέτες στο διεθνές συνέδριο ογκολογίας της ASCO στο Σικάγο. Ads Ο Στίβεν Λε Γκουίγ, αιματολόγος και διευθυντής του Ινστιτούτου Κιουρί στο Παρίσι, τονίζει ότι η Κίνα μετατρέπεται πλέον στον παγκόσμιο ηγέτη του φαρμάκου, αμφισβητώντας την παραδοσιακή κυριαρχία των ΗΠΑ και της Ευρώπης. Ads Η άνοδος αυτή αποτυπώνεται στην παρουσίαση της «ιβονεσίμαμπ», μιας καινοτόμου ανοσοθεραπείας για τον καρκίνο του πνεύμονα, κατά τη διάρκεια της κεντρικής συνεδρίας του συνεδρίου. Ads Πρόκειται για μια ιστορική στιγμή, καθώς για πρώτη φορά κινεζική μελέτη επιλέγεται για το «ιερό δισκοπότηρο» της επιστημονικής αναγνώρισης, αποδεικνύοντας ότι το Πεκίνο δεν περιορίζεται πλέον στην αντιγραφή, αλλά αναπτύσσει δικές του περίπλοκες θεραπείες, όπως η κυτταρική θεραπεία και τα θεραπευτικά εμβόλια. Ads Η εξέλιξη αυτή δεν είναι τυχαία, αλλά αποτέλεσμα μιας μακρόχρονης στρατηγικής πολιτικής.
Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Φαρμακευτικών Βιομηχανιών (EFPIA), οι επενδύσεις της Κίνας στον τομέα αυξήθηκαν από 1,7 δισεκατομμύρια σε 14,8 δισεκατομμύρια ευρώ μέσα σε δύο δεκαετίες.
Το 2024, η χώρα ξεπέρασε τις ΗΠΑ και την Ευρώπη ως η κύρια πηγή νέων δραστικών ουσιών στην παγκόσμια αγορά, με 28 νέες μόρια έναντι 25 των ΗΠΑ.
Παράλληλα, ο αριθμός των κλινικών δοκιμών στην Κίνα έφτασε τις 7.100, ξεπερνώντας τις 6.000 των αμερικανικών δοκιμών.
Ο Στίβεν Λε Γκουίγ επισημαίνει στη Liberation ότι η επιτυχία αυτή είναι «καρπός μιας εθνικής πολιτικής βούλησης» και αξιοποίησης ενός τεράστιου εσωτερικού πληθυσμού 1,4 δισεκατομμυρίων ανθρώπων.
Η κινεζική φαρμακευτική βιομηχανία, που άλλοτε αντιμετωπιζόταν με καχυποψία, έχει πλέον εδραιωθεί, ενώ η αξία των κινεζικών βιοφαρμακευτικών εταιρειών εκτοξεύτηκε από τα 3 δισεκατομμύρια δολάρια το 2016 σε πάνω από 380 δισεκατομμύρια το 2021.
Ένα κρίσιμο στοιχείο που διευκολύνει αυτή την ταχύτητα είναι το πιο ευέλικτο ρυθμιστικό πλαίσιο της Κίνας για τις κλινικές δοκιμές σε σύγκριση με τη Δύση.
Ο Λε Γκουίγ εκφράζει ανησυχία για τη θέση της Ευρώπης, η οποία κινδυνεύει να βρεθεί εγκλωβισμένη ανάμεσα στους δύο γίγαντες, ΗΠΑ και Κίνα.
Αν και η Ευρώπη διατηρεί ισχυρή παρουσία στις επιστημονικές δημοσιεύσεις, ο διευθυντής του Ινστιτούτου Κιουρί προειδοποιεί ότι χωρίς αυξημένες επενδύσεις – η Γαλλία δαπανά 2,1% του ΑΕΠ στην έρευνα έναντι 2,7% της Κίνας και 3,5% των ΗΠΑ – η ευρωπαϊκή φωνή ενδέχεται να αποδυναμωθεί.
Η Κίνα δεν στοχεύει μόνο στην παραγωγή, αλλά και στον έλεγχο των διεθνών προτύπων, έχοντας ενταχθεί από το 2017 στο Διεθνές Συμβούλιο Εναρμόνισης Τεχνικών Απαιτήσεων για την καταχώριση πατέντας φαρμάκων.
Για τους ασθενείς, η εξέλιξη αυτή σημαίνει περισσότερα φάρμακα με χαμηλότερο κόστος, όμως ο Λε Γκουίγ υπογραμμίζει την ανάγκη η Ευρώπη να υπερασπιστεί το δικό της όραμα για την υγεία: ένα σύστημα όπου η καλύτερη δυνατή θεραπεία είναι προσβάσιμη σε όλους, διατηρώντας παράλληλα την ικανότητα καινοτομίας και ελέγχου των δικών της επιστημονικών δεδομένων.
