Ο Εμανουέλ Μακρόν εξετάζει μια σειρά από ιδιαίτερα προσεγμένες διπλωματικές κινήσεις με στόχο να εξασφαλίσει την ενεργή συμμετοχή του Ντόναλντ Τραμπ στη σύνοδο κορυφής της G7 που θα φιλοξενηθεί στη Γαλλία.
Μεταξύ των σεναρίων που συζητούνται είναι ένα ιδιωτικό, υψηλού κύρους δείπνο στο Παλάτι των Βερσαλλιών ή ακόμη και πιο «χαλαρές» επιλογές όπως μια συνάντηση σε γήπεδο γκολφ στο Évian-les-Bains, σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Politico.
Σύμφωνα με γαλλικές πηγές που συμμετέχουν στον σχεδιασμό, το Μέγαρο των Ηλυσίων επιδιώκει να αποτρέψει το ενδεχόμενο ο Τραμπ να αποχωρήσει πρόωρα από τη σύνοδο ή να υποβαθμίσει τη σημασία της. Η ανησυχία αυτή βασίζεται στην απρόβλεπτη στάση του Αμερικανού προέδρου σε προηγούμενες διεθνείς συναντήσεις, όπου έχει κατά καιρούς δείξει περιορισμένο ενδιαφέρον για πολυμερείς θεσμούς όπως η G7 που θα λάβει χώρα στις 15 Ιουνίου.
Το επικρατέστερο σενάριο που συζητείται είναι ένα ιδιωτικό δείπνο για δύο πρόσωπα στο εμβληματικό Παλάτι των Βερσαλλιών, σύμβολο της γαλλικής μοναρχικής μεγαλοπρέπειας. Η επιλογή αυτή θεωρείται ότι αξιοποιεί την προτίμηση του Τραμπ για εντυπωσιακά, μεγαλοπρεπή περιβάλλοντα και τελετουργικές υποδοχές.
Το δείπνο, εφόσον πραγματοποιηθεί, θα συμπέσει χρονικά με τη σύνοδο της G7 στα μέσα Ιουνίου, πιθανότατα στο τέλος των εργασιών της. Θα είναι μια πολύ πιο κλειστή και προσωπική εκδήλωση σε σχέση με το επίσημο δείπνο που είχε οργανωθεί σε προηγούμενη διοργάνωση με συμμετοχή εκατοντάδων προσκεκλημένων.
Γάλλοι αξιωματούχοι εκτιμούν ότι μια τέτοια κίνηση θα μπορούσε να λειτουργήσει ως μέσο «διπλωματικής συγκέντρωσης» του Τραμπ στα βασικά θέματα της ατζέντας, όπως ο πόλεμος στην Ουκρανία και οι επιπτώσεις της σύγκρουσης στην Μ. Ανατολή.
Παράλληλα με το σενάριο των Βερσαλλιών, εξετάζεται και μια πιο ανεπίσημη προσέγγιση. Ο Τραμπ αναμένεται να βρεθεί στο Évian-les-Bains, όπου δεν αποκλείεται να αξιοποιηθεί το τοπικό γήπεδο γκολφ ως χώρος συνάντησης ή χαλαρής διπλωματικής επαφής.
Η ιδέα αυτή αντανακλά την προσπάθεια της γαλλικής πλευράς να διατηρήσει τον Αμερικανό πρόεδρο στη σύνοδο με κάθε δυνατό μέσο, ακόμη και με δραστηριότητες εκτός του τυπικού διπλωματικού πρωτοκόλλου. Όπως αναφέρουν πηγές, «τίποτα δεν θεωρείται δεδομένο» και όλα τα σενάρια παραμένουν ανοιχτά.
Ευρωπαίοι διπλωμάτες επισημαίνουν ότι η διαχείριση του Τραμπ στηρίζεται συχνά σε έναν συνδυασμό εντυπωσιασμού, προσωπικής προσέγγισης και συμβολικών χειρονομιών. Η εμπειρία προηγούμενων συναντήσεων δείχνει ότι οι μεγαλοπρεπείς χώροι, οι βασιλικές υποδοχές και η υψηλή αισθητική μπορούν να επηρεάσουν θετικά τη στάση του.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα θεωρείται η επίσκεψή του σε βασιλικά παλάτια στην Ευρώπη, όπου είχε δείξει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τις τελετουργίες και την ιστορική αίγλη.
Παρά τον προσεκτικό σχεδιασμό, η ευρωπαϊκή πλευρά αναγνωρίζει ότι η σύνοδος της G7 παραμένει εξαιρετικά απρόβλεπτη. Ο Τραμπ έχει στο παρελθόν επικρίνει τους συμμάχους των ΗΠΑ και έχει εκφράσει σκεπτικισμό για τη χρησιμότητα τέτοιων πολυμερών συναντήσεων.
Ευρωπαίοι αξιωματούχοι φοβούνται το ενδεχόμενο πρόωρης αποχώρησης ή ακόμη και αποσταθεροποίησης της συνόδου, όπως έχει συμβεί σε προηγούμενες διεθνείς διοργανώσεις. Για τον λόγο αυτό, η γαλλική διπλωματία επιχειρεί να προσαρμόσει το πρόγραμμα ώστε να διασφαλίσει την παρουσία του μέχρι το τέλος.
Η σύνοδος πραγματοποιείται σε μια περίοδο έντονων διεθνών εξελίξεων, με κρίσιμα ζητήματα όπως ο πόλεμος στην Ουκρανία, οι εντάσεις στη Μέση Ανατολή και οι σχέσεις με το Ιράν να βρίσκονται στο επίκεντρο.
Η πιθανότητα νέων εντάσεων στο Στενό του Ορμούζ και οι αμερικανικές πιέσεις προς τους Ευρωπαίους συμμάχους δημιουργούν ένα ιδιαίτερα εύθραυστο περιβάλλον. Παράλληλα, η πρόσκληση του Ουκρανού προέδρου Βολοντίμιρ Ζελένσκι προσθέτει ένα ακόμη επίπεδο πολυπλοκότητας.
Διπλωματικές πηγές αναγνωρίζουν ότι, παρά τις προετοιμασίες, το αποτέλεσμα της συνόδου παραμένει αβέβαιο. Η βασική ανησυχία των διοργανωτών είναι να αποφευχθεί μια αποσταθεροποιητική εξέλιξη που θα μπορούσε να υπονομεύσει το κύρος της G7.
Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται, «η κατάσταση είναι ρευστή και όλα μπορούν να αλλάξουν πολύ γρήγορα». Ακόμη και ζητήματα διεθνούς ασφάλειας ή ενεργειακών κρίσεων θα μπορούσαν να ανατρέψουν πλήρως τον σχεδιασμό.