Δύσκολη δουλειά να είναι κάποιος δικαστικός λειτουργός στην Ελλάδα. Οι μικρότερες βαθμίδες αντιμετωπίζουν την αμφισβήτηση των μικροκακοποιών και των… αδικημένων και οι υψηλότερες βαθμίδες των πολιτικών παραγόντων. Η Δικαιοσύνη στη χώρα μας συχνά είναι στημένη στον τοίχο, ενίοτε με το απόσπασμα να… οπλίζει. Χθες είχαμε ένα κρεσέντο από την οικογένεια Κωνσταντόπουλου στη δίκη των Τεμπών στη Λάρισα και από τον Νίκο Ανδρουλάκη και τον Αλέξη Τσίπρα στην Αθήνα, μετά την απόφαση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου να μην… αποψύξει την υπόθεση των υποκλοπών. Να μην τη βγάλει από το αρχείο. Προφανώς σε μια δημοκρατία ο καθένας έχει την άποψή του και δικαιούται να την διατυπώνει, ενώ -εξίσου προφανώς- και οι κρίνοντες κρίνονται. Μόνο που ειδικά στο υψηλό επίπεδο χρειάζεται τρόπος και στιλ, διότι -είτε μας αρέσει είτε δεν μας αρέσει- είναι βέβαιον ότι στην Ελλάδα η συμπεριφορά, το ύφος, το λεξιλόγιο και η εν γένει εικόνα και στάση των δημοσίων προσώπων αποτελούν πρότυπο για κάποιους από τους υπόλοιπους. Και το κακό είναι ότι ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι για τις υποθέσεις των Τεμπών και των υποκλοπών χθες η οικογένεια Κωνσταντόπουλου, ο Ν. Ανδρουλάκης και ο Αλ. Τσίπρας αντιστοίχως έχουν δίκιο -έστω κάποιο δίκιο-, το επιχείρημα ότι η Δικαιοσύνη στην Ελλάδα δεν λειτουργεί ή είναι διάτρητη θα το χρησιμοποιήσει -το χρησιμοποιεί ήδη- κάθε μικρότερης ή μεγαλύτερης εμβέλειας λαμόγιο που συλλαμβάνεται με τη γίδα στην πλάτη. Για να πείσει για την αθωότητά του, ώστε να συνεχίσει με τη συμπεριφορά του να πληγώνει άλλους και την κοινωνία ολόκληρη.
Στη Θεσσαλονίκη θα βρεθεί την Τετάρτη ο επικεφαλής της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων Γιώργος Πιτσιλής, ο οποίος μαζί με τον προσωρινό πρόεδρο του ΟΠΕΚΕΠΕ Ιωάννη Καββαδά θα παρακαθίσουν σε κλειστό γεύμα, στις 13:30, που θα τους παραθέσει το μεσημέρι στο ξενοδοχείο «The Met» η επιτροπή Αγροτεχνολογίας του Ελληνοαμερικανικού Επιμελητηρίου. Ο πρόεδρος Αθανάσιος Κουϊμτζής και οι συνεργάτες του στην Επιτροπή θέλουν να συζητήσουν με τον διοικητή της ΑΑΔΕ, στην οποία θα ενσωματωθεί ο ΟΠΕΚΕΠΕ, αλλά και τον σημερινό υπεύθυνο του Οργανισμού για το τι μέλλει γενέσθαι με την κοινοτικής επιδοτήσεις στον αγροτικό τομέα, που στην ουσία αποτελούν αφενός σημαντικό ποσοστό του εισοδήματος των απασχολούμενων στον πρωτογενή τομέα της οικονομίας και αφετέρου το… καύσιμο που κινεί ολόκληρο τον κλάδο. Διότι χωρίς την Κοινή Αγροτική Πολιτική και σε συνθήκες παγκοσμιοποίησης οι Έλληνες αγρότες, όπως και οι περισσότεροι αγρότες της υπόλοιπης Ευρώπης, θα αντιμετώπιζαν σοβαρότατο θέμα βιωσιμότητας και επιβίωσης. Η κλειστή αυτή συνάντηση πραγματοποιείται σε μια συγκυρία που οι εξελίξεις γύρω από τον ΟΠΕΚΕΠΕ τρέχουν, ώστε να μην υπάρξει πρόβλημα πληρωμής των Ελλήνων αγροτών. Άλλωστε πριν από λίγες ημέρες ο Γ. Πιτσιλής είχε συνοδεύσει τον νέο υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Μαργαρίτη Σχοινά στις Βρυξέλλες, όπου είχαν επαφές με παράγοντες της Κομισιόν που εμπλέκονται στο θέμα, συναντήσεις που -κατά δήλωση των Ελλήνων παραγόντων- πήγαν πολύ καλά.
Τώρα που φτιάχνει ο καιρός, όπως συμβαίνει κάθε Άνοιξη, το ιστορικό και εμπορικό κέντρο της Θεσσαλονίκης αναδεικνύεται σε εξαιρετική επιλογή για βόλτα. Η ιστορία συνυπάρχει με τις σύγχρονες εξελίξεις, κάτι που αντικατοπτρίζεται στα κτήρια, στα μνημεία και στις βιτρίνες. Στο μεταξύ σχεδόν σε κάθε γωνιά πλανόδιοι μουσικοί στήνουν το πάλκο τους και δίνουν τις παραστάσεις τους, προσδοκώντας αφενός την προσοχή του κόσμου και αφετέρου την υλική ανταμοιβή για τον κόπο και το μεράκι τους, έστω κάποια ψιλά. Η ατμόσφαιρα που δημιουργούν συχνά είναι γοητευτική, αφού χωρίς τη μουσική καμία εικόνα κινούμενη ή ακίνητη δεν είναι ίδια και καμία βόλτα τόσο χαλαρή. Όπως είναι φυσικό τα σημεία έξω από τους σταθμούς του Μετρό είναι ιδιαιτέρως δημοφιλή, αφού οι Θεσσαλονικείς σε σημαντικό ποσοστό προσεγγίζουν το κέντρο και απομακρύνονται από αυτό με τον υπόγειο σιδηρόδρομο, που για όσους βολεύει έστω με λίγο περπάτημα προσφέρει ταχύτητα, ασφάλεια και συνέπεια στις μετακινήσεις. Όπως η μπάντα χάλκινων πνευστών της φωτογραφίας που παιάνιζε για ώρες το Σάββατο έξω από τον σταθμό της Αγίας Σοφίας, καλύπτοντας την περιοχή με τον εντυπωσιακό της ήχο, που αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της βαλκανικής ταυτότητας.
Οι υπόγειοι κάδοι συνιστούν μια πολύ καλή λύση για τη συλλογή των απορριμμάτων, ιδιαίτερα σε πολυσύχναστα σημεία, αφού η χωρητικότητά τους είναι πολλαπλάσια από αυτή των συμβατικών κάδων. Επιπροσθέτως οι υπόγειοι κάδοι έχουν ένα ουδέτερο μεταλλικό χρώμα, που δεν επιβαρύνει το ήδη πολύπλοκο χρωματικό περιβάλλον της πόλης. Μόνο που δεν το βλέπουν όλοι έτσι. Διότι ανάμεσά μας υπάρχουν και κάποιοι -ίσως λίγοι, αλλά υπάρχουν- που σε κάθε επιφάνεια βλέπουν την ευκαιρία να γράψουν κάτι. Ένα όνομα, ένα σύνθημα, οτιδήποτε ταυτοτικό, ιδεολογικό ή… ψυχολογικό. Το ότι κανένας από τους υπόλοιπους δεν ενδιαφέρεται είναι κάτι που δεν τους απασχολεί, αφού είναι σαφές ότι συχνά η εμμονή και η ιδεοληψία μακιγιάρεται ως διάθεση έκφρασης, ακόμη κι όταν υπάρχει μηδενική ανταπόκριση. Σε αυτό το φεστιβάλ κακογουστιάς πρωταγωνιστούν οι οπαδοί των ομάδων της πόλης, οι οποίοι -όπως φαίνεται στη φωτογραφία- επιμένουν να γράφουν και το όνομα της γειτονιάς από την οποία προέρχονται, μη τυχόν και κάποιος δεν έχει υπόψιν του την ιδιαίτερη πατρίδα της… μουτζούρας.
Γνώρισε μέρες δόξας και στιγμές αποθέωσης του ελληνικού πολιτισμού… με πρόσωπα, τραγούδια, εκδηλώσεις. Από τους δερμάτινους καναπέδες πέρασαν η Μαρία Κάλλας, η Τζάκι Ω, ο Ουίνστον Τσόρτσιλ, το ζεύγος Ρίτσαρντ Μπάρτον − Ελίζαμπεθ Τέιλορ, η Γκρέις Κέλι, ο Ρούντολφ Νουρέγιεφ, η Γκρέτα Γκάρμπο, ο Φρανκ Σινάτρα, ο Τζον Φ. Κένεντι και πολλοί άλλοι. Η πολυτελής θαλαμηγός του Αριστοτέλη Ωνάση «Christina» πλέον βρίσκεται στα χέρια της εταιρείας του επιχειρηματία Ivor Fitzpatrick, με έδρα την Ιρλανδία, που την πουλά σε τιμή που ζαλίζει. Πενήντα δύο -αριθμητικά 52- εκατ. ευρώ. Υπενθυμίζεται ότι βγήκε προς πώληση και πριν έναν χρόνο, τον Μάρτιο του 2025, με τιμή κοντά στα 80 εκατ. ευρώ (94 εκατ. δολ.), αλλά δεν βρέθηκε αγοραστής. Σύμφωνα με τη Boat International, η απότομη πτώση της τιμής οφείλεται αφενός στις μεταβαλλόμενες συνθήκες στην παγκόσμια αγορά mega-yacht κι αφετέρου στην πρόκληση της πώλησης ενός περιουσιακού στοιχείου με τόσο μοναδικό προφίλ. Μετά τον θάνατο του Αριστοτέλη Ωνάση, η κυριότητα του γιοτ πέρασε στην κόρη του, Χριστίνα Ωνάση, η οποία αργότερα το δώρισε στο ελληνικό κράτος. Οι αρχές σκόπευαν να χρησιμοποιήσουν το σκάφος ως επίσημο γιοτ για τον εκάστοτε Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, αλλά για τον σκοπό αυτόν χρησιμοποιήθηκε μόνο μία φορά, όταν Πρόεδρος της Δημοκρατίας ήταν ο Χρήστος Σαρτζετάκης. Το 1998, ο επιχειρηματίας Τζον Παπανικολάου αγόρασε το γιοτ για 50 εκατ. δολ. και επανέφερε το όνομα «Christina», διότι το Πολεμικό Ναυτικό, όχι μόνον άλλαξε όνομα στο σκάφος, το ονόμασε «Αργώ», αλλά μετέφερε και τα έπιπλα του στο Γενικό Επιτελείο Ναυτικού. Ακολούθησε μια ακόμη πώληση το 2014, όταν το γιοτ άλλαξε χέρια για περίπου 25 εκατ. ευρώ (29 εκατ. δολ.). Για την ώρα δεν έχει ακουστεί κάποιος αγοραστής, αλλά είναι νωρίς… Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε -και να μάθουμε- την πορεία της «Christina» στις θάλασσες, τα λιμάνια και τον μύθο.