Κινέζοι επιστήμονες φέρονται να έχουν επιτύχει μια τεχνολογική ανατροπή που αλλάζει τα δεδομένα στον σύγχρονο ναυτικό πόλεμο, αναπτύσσοντας μια νέα γενιά «μικροσκοπικών» υπερηχητικών βλημάτων. Σύμφωνα με πρόσφατα δημοσιεύματα, η καινοτομία αυτή επιτρέπει την εκτόξευση κατευθυνόμενων πυραύλων πολύ υψηλής ταχύτητας από τα ήδη υπάρχοντα, συμβατικά ναυτικά πυροβόλα των 80mm, μετατρέποντας ουσιαστικά κάθε πλοίο σε μια δυνητική υπερηχητική πλατφόρμα.
Η είδηση, η οποία βασίζεται σε έγγραφα που δημοσιεύτηκαν από την ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημίου Επιστήμης και Τεχνολογίας της Ναντζίνγκ, υποδηλώνει ότι η Κίνα κινείται ταχύτατα προς την κατεύθυνση της οικονομίας κλίμακας στα οπλικά συστήματα, δημιουργώντας φθηνές αλλά θανατηφόρες λύσεις απέναντι σε πανάκριβους στόχους.
Το νέο οπλικό σύστημα δεν είναι ούτε απλό βλήμα πυροβολικού, ούτε κλασικός πύραυλος. Πρόκειται για ένα υβριδικό «όχημα» που εκτοξεύεται από την κάννη του πυροβόλου. Κατά την έξοδο, η ταχύτητα του αγγίζει τα 6 Mach (περίπου έξι φορές η ταχύτητα του ήχου). Σε αντίθεση με τα παραδοσιακά βλήματα που ακολουθούν μια προβλέψιμη βαλλιστική τροχιά, το συγκεκριμένο διαθέτει πτυσσόμενα πτερύγια και σύστημα καθοδήγησης που του επιτρέπουν να ελίσσεται στην ατμόσφαιρα.
Σύμφωνα με τις προσομοιώσεις που επικαλούνται οι ερευνητές, το βλήμα μπορεί να διατηρήσει επαφή με στόχους όπως εχθρικά αεροσκάφη ή drones σε αποστάσεις που ξεπερνούν τα 20 χιλιόμετρα και σε υψόμετρο έως και 10.000 μέτρων. Το πιο ανησυχητικό στοιχείο για τους αμυντικούς αναλυτές είναι ο χρόνος αντίδρασης: λόγω του μικρού μεγέθους και της ιλιγγιώδους ταχύτητας, ο εχθρός ενδέχεται να εντοπίσει την απειλή μόλις στα 3 χιλιόμετρα απόσταση. Σε εκείνο το σημείο, το βλήμα ταξιδεύει ακόμα με ταχύτητα Mach 3.6, αφήνοντας ελάχιστα δευτερόλεπτα για αντίμετρα.
Η «οικονομία του πολέμου» και το τέλος των ακριβών αναχαιτίσεων
Ίσως το πιο σημαντικό στοιχείο αυτής της εξέλιξης δεν είναι η ταχύτητα, αλλά το κόστος. Μέχρι σήμερα, η υπερηχητική τεχνολογία ήταν συνώνυμη με ογκώδεις, πολύπλοκους και εξαιρετικά δαπανηρούς πυραύλους. Η κινεζική προσέγγιση στοχεύει στη μαζική παραγωγή.
Ενώ ένα σύγχρονο αντιπυραυλικό σύστημα μπορεί να κοστίζει εκατομμύρια δολάρια ανά βολή, τα συγκεκριμένα βλήματα των 80mm είναι δραματικά φθηνότερα και μπορούν να αποθηκευτούν κατά χιλιάδες στα τυπικά οπλοστάσια των πολεμικών πλοίων. Αυτό επιλύει ένα βασικό πρόβλημα των σύγχρονων ναυτικών δυνάμεων: την ασύμμετρη απειλή των φθηνών drones. Δεν είναι πλέον βιώσιμο να εκτοξεύεις πυραύλους εκατομμυρίων για να καταρρίψεις ένα drone των χιλίων ευρώ. Με τη νέα αυτή τεχνολογία, το Πεκίνο φιλοδοξεί να αντιστρέψει αυτή την ανισορροπία.
Η κατασκευή ενός τέτοιου όπλου αποτελεί άθλο της μηχανικής. Κατά την εκτόξευση από το πυροβόλο, τα ηλεκτρονικά συστήματα καθοδήγησης στο εσωτερικό του βλήματος πρέπει να αντέξουν επιταχύνσεις που φτάνουν ή και ξεπερνούν τα 60.000g (εξήντα χιλιάδες φορές η δύναμη της βαρύτητας). Παράλληλα, η τριβή με την ατμόσφαιρα σε υπερηχητικές ταχύτητες δημιουργεί θερμοκρασίες που μπορούν να λιώσουν συμβατικά μέταλλα.
Η ομάδα του καθηγητή Wang Xugang ισχυρίζεται ότι έχει ξεπεράσει αυτά τα εμπόδια, σχεδιάζοντας ένα σύστημα που όχι μόνο επιβιώνει, αλλά διατηρεί την ικανότητα να εκτελεί ελιγμούς ακριβείας στην τελική φάση της πτήσης. Οι αναφορές μιλούν για ποσοστό επιτυχίας που αγγίζει το 99%, ακόμη και αν ο στόχος εκτελεί απότομους ελιγμούς αποφυγής.
Η εξέλιξη αυτή έρχεται σε μια συγκυρία όπου ο ανταγωνισμός εξοπλισμών στον Ινδο-Ειρηνικό κορυφώνεται. Εάν η Κίνα καταφέρει να εξοπλίσει τον στόλο της μαζικά με τέτοια βλήματα, αποκτά πλεονέκτημα στην εγγύς αεράμυνα και στην αντιμετώπιση σμηνών από drones, περιορίζοντας την αποτελεσματικότητα των αεροπορικών επιθέσεων εναντίον των πλοίων της.
Επιπλέον, η δυνατότητα μετατροπής ενός «απλού» πυροβόλου σε εκτοξευτή υπερηχητικών όπλων σημαίνει ότι ακόμη και μικρότερα ή παλαιότερα σκάφη του κινεζικού ναυτικού αναβαθμίζονται αυτόματα σε υπολογίσιμες απειλές, χωρίς να απαιτούνται δαπανηρές μετασκευές στα σκαριά τους.