«Παράνομοι» μετανάστες από χώρες της υποσαχάριας Αφρικής εισρέουν συνεχώς στη Νότια Αφρική.
Οι μαύροι (η λέξη δηλώνει αποκλειστικά το χρώμα και δεν εμπεριέχει κανενός είδους διάκριση) της Νότιας Αφρικής, που βίωσαν στο πετσί τους τον ρατσισμό, ιδιαίτερα από το 1948, με την επιβολή του δόγματος του απαρτχάιντ, ως τις αρχές της δεκαετίας του 1990, οπότε απελευθερώθηκε ο Νέλσον Μαντέλα και ο Φρεντερίκ ντε Κλερκ κατάργησε το καθεστώς των φυλετικών διακρίσεων, στρέφονται εναντίον άλλων μαύρων και πρωταγωνιστούν σε περιστατικά ξενοφοβίας (xenophobia, η ελληνικής προέλευσης λέξη χρησιμοποιείται από όλα τα ξένα ΜΜΕ), τα οποία έχουν στοιχίσει τη ζωή σε δεκάδες ανθρώπους! Τα επεισόδια ιδιαίτερα τον φετινό Μάιο είναι συνεχή.
Η Νότια Αφρική έχει σήμερα πληθυσμό περίπου 65 εκατομμυρίων (το 2005 ο πληθυσμός της ήταν 44 εκατομμύρια!). Στην απογραφή του 2011, οι “Μαύροι Αφρικανοί” αποτελούσαν το 79,2% του πληθυσμού της. Οι “Λευκοί”, που το 1911 αποτελούσαν το 22% του πληθυσμού της χώρας, που είχε ιδρυθεί ένα χρόνο πριν είχαν μειωθεί στο 8,9%. Σύμφωνα με τη Βικιπαίδεια, η Νότια Αφρική “φιλοξενεί” 5 εκατομμύρια παράνομους μετανάστες. Τα 3 εκατομμύρια από αυτούς προέρχονται από τη Ζιμπάμπουε (τη Ροδεσία, για τους παλαιότερους)…
Απαράδεκτη συμπεριφορά λευκού στρατιώτη σε έναν μικρό μαύρο, στα χρόνια του απαρτχάιντ
Σύντομη ιστορία της Νότιας Αφρικής
Η Νότια Αφρική απέκτησε την ανεξαρτησία της από τη Μεγάλη Βρετανία το 1910. Πρώτος πρωθυπουργός της ήταν ο Λούις Μπόθα, τον οποίο διαδέχθηκε ο Στρατηγός Γιαν Σματς. Το 1924, την εξουσία ανέλαβε ο Τζέιμς Μπάρι Χέρτσογκ, ο οποίος το 1934 άρχισε να εισηγείται νόμους για αυστηρούς διαχωρισμούς μεταξύ λευκών και μαύρων. Ο εξτρεμιστής καλβινιστής ιερέας Ντανιέλ Φρανσουά Μαλόν που ανέλαβε την ηγεσία της χώρας το 1948 καθιέρωσε το καθεστώς του απαρτχάιντ, με νόμους που επικύρωναν την κυριαρχία των λευκών, δηλαδή των Γερμανοολανδών αποίκων.
Η κατάσταση άρχισε να ξεφεύγει. Το 1955 ιδρύθηκε το Αφρικανικό Εθνικό Κογκρέσο(ΑΝC), που παρουσίασε την περίφημη Χάρτα της Ελευθερίας, με την οποία ζητούσε ίσα δικαιώματα για μαύρους και λευκούς. Το 1959 ιδρύθηκε η Παναφρικανική Ένωση. Στις 21 Μαρτίου 1960, στο πλαίσιο διαδήλωσης για τον «νόμο των δελτίων», τα οποία έπρεπε να διαθέτουν οι μαύροι για να κυκλοφορούν στις περιοχές των λευκών, οι δυνάμεις Ασφαλείας σκότωσαν 67 άτομα εν ψυχρώ στο Σάρπβιλ. Προκλήθηκε παγκόσμιος σάλος. Ο Ο.Η.Ε. τιμούσε κάθε χρόνο στις 21 Μαρτίου τους αγώνες κατά των φυλετικών διακρίσεων. Το καθεστώς έθεσε εκτός νόμου τις δύο οργανώσεις και συγκρότησε στρατιωτικά τμήματα που άρχισαν τον ένοπλο αγώνα.
Ο Δημήτρης Τσαφέντας
Κλείσιμο
Ο Νέλσον Μαντέλα, ηγετικό στέλεχος του ΑΝC συνελήφθη και καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη το 1964. Ένας Έλληνας, ο Δημήτρης Τσαφέντας, σκότωσε μέσα στο κοινοβούλιο της χώρας τον πρωθυπουργό Χέντρικ Φερβόερντ, το 1965. Τον διαδέχθηκε ο Μπαλτάζαρ Φόρστερ. Οι μαύροι περιορίστηκαν σε περιοχές που κάλυπταν το 13% της χώρας(!) και εκεί μπορούσαν να συγκροτήσουν τις ιδιαίτερες πατρίδες τους(μπαντουστάν). Το 1976, στην εξέγερση του Σοβέτο, κοντά στο Γιοχάνεσμπουργκ, εκατοντάδες μαύροι σκοτώθηκαν.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1980, τα πράγματα άρχισαν να αλλάζουν. Ο Πρόεδρος Φρεντερίκ ντε Κλερκ, μεταξύ 1989-91 κατάργησε όλους τους ρατσιστικούς νόμους. Το 1990 ο Νέλσον Μαντέλα απελευθερώθηκε. Το 1994 έγιναν εκλογές και το ΑΝC συγκέντρωσε το 62,6% των ψήφων. Στις 9 Μαΐου 1994 ο Νέλσον Μαντέλα ορκίστηκε Πρόεδρος της χώρας. Πρώτος Αντιπρόεδρος ανέλαβε ο Τάμπο Μπέκι και δεύτερος, ο Φρεντερίκ ντε Κλερκ. Ο Μαντέλα παραιτήθηκε το 1997 και τον διαδέχθηκε ο Τάμπο Μπέκι.
Ο Χέντρικ Φερβόερντ, πρωθυπουργός της Ν.Αφρικής που δολοφονήθηκε από τον Δημήτρη Τσαφέντα, αριστερά στη φωτογραφία
Το καθεστώς απαρτχάιντ – Οργισμένες αντιδράσεις μαύρων Νοτιοαφρικανών, σε βάρος παράνομων μεταναστών από την υποσαχάρια Αφρική – Ποιες είναι οι χώρες προέλευσης των παράνομων μεταναστών στη Νότια Αφρική
Η ξενοφοβία στη Νότια Αφρική
Σταδιακά, μετά την αποχώρηση του Μαντέλα από την εξουσία, η διαφθορά και η εγκληματικότητα άρχισαν να ταλανίζουν τη χώρα, ενώ και η μάστιγα του ΑΙDS προκαλούσε εκατοντάδες χιλιάδες θανάτους στη χώρα. Παράλληλα, από τις αρχές της δεκαετίας του 2000 ένα κύμα ξενοφοβίας εκδηλώθηκε στη Νότια Αφρική, που εντάθηκε προς τα τέλη της δεκαετίας αυτής. Οι μετανάστες από άλλες αφρικανικές χώρες μπήκαν στο στόχαστρο των Μαύρων Νοτιοαφρικανών, που τους κατηγορούσαν για τα πάντα… Οι επιθέσεις εναντίον ξένων υπηκόων αυξήθηκαν σημαντικά στα τέλη του 2007 και πιστεύεται ότι υπήρξαν τουλάχιστον δώδεκα επιθέσεις μεταξύ Ιανουαρίου και Μαΐου 2008.
Τα πιο σοβαρά περιστατικά σημειώθηκαν στις 8 Ιανουαρίου 2008, όταν δύο Σομαλοί ιδιοκτήτες καταστημάτων δολοφονήθηκαν στις πόλεις Jeffreys Bay και East London του και στη συνέχεια τον Μάρτιο του 2008, όταν επτά άνθρωποι σκοτώθηκαν, συμπεριλαμβανομένων μεταναστών από τη Ζιμπάμπουε, Πακιστανών και ενός Σομαλού υπηκόου, αφού τα καταστήματα και οι παράγκες τους πυρπολήθηκαν στο Atteridgeville κοντά στην Πρετόρια. Στις 12 Μαΐου 2008 ξεκίνησαν ταραχές στην κωμόπολη Alexandra (ΒΑ του Γιοχάνεσμπουργκ), όπου ντόπιοι επιτέθηκαν σε μετανάστες από τη Μοζαμβίκη, το Μαλάουι και τη Ζιμπάμπουε. Μετά το τέλος των ταραχών αναφέρθηκε ότι υπήρχαν 62 νεκροί.
Ένα χρόνο αργότερα, 137 άτομα είχαν καταδικαστεί για τις επιθέσεις. 182 υποθέσεις όμως, δεν εκδικάστηκαν ποτέ, είτε γιατί τα θύματα εγκατέλειψαν τη χώρα είτε γιατί απέσυραν τις μηνύσεις. Χαρακτηριστικό είναι, ότι σε πολλές περιπτώσεις, οι επιτιθέμενοι τραγουδούσαν το “Umshimi Waimi” (“Φέρε μου το πολυβόλο μου”, στη γλώσσα των Ζουλού), το οποίο είχε υιοθετήσει στην προεκλογική του εκστρατεία ο πρόεδρος της χώρας (από το 2009 ως το 2018) Τζέικομπ Ζούμα.
Τον Νοέμβριο του 2009, 1.500-2.000 αγρότες από τη Ζιμπάμπουε εκδιώχθηκαν βίαια από τα σπίτια τους στο de Doorns, μια πόλη όπου υπάρχουν μεγάλες αμπελοκαλλιέργειες. Από το 2013 ως το 2015 υπήρχαν επιθέσεις εναντίον Σομαλών καταστηματαρχών. Αρκετοί δολοφονήθηκαν, κάποιοι μάλιστα λιθοβολήθηκαν μέχρι θανάτου! Παρά τις επίσημες καταδίκες και τις διαμαρτυρίες της κυβέρνησης του Μογκαντίσου (πρωτεύουσας της Σομαλίας), οι επιθέσεις δεν σταμάτησαν. Τελικά, τον Απρίλιο του 2015, η σομαλική κυβέρνηση αποφάσισε να επιστρέψουν στη χώρα όλοι οι υπήκοοι Σομαλίας που ζούσαν στη Νότια Αφρική. Το 2013 πέθανε ο Νέλσον Μαντέλα, που με την απλή παρουσία και το κύρος του κρατούσε κάποιες ισορροπίες στη διακυβέρνηση της χώρας. Ο πρώην πλέον πρόεδρος Ζούμα καταδικάστηκε για διαφθορά το 2021 και φυλακίστηκε. Ωστόσο αποφυλακίστηκε προσωρινά για λόγους υγείας, φυλακίστηκε εκ νέου και τελικά αποφυλακίστηκε αφού εξέτισε(εντός και εκτός φυλακής) ποινή 15 μηνών…
Επιθέσεις έγιναν και τα επόμενα χρόνια σε διάφορες περιοχές της χώρας. Τον Απρίλιο του 2015 υπήρξε μια έξαρση, με περιστατικά στο Ντέρμπον και το Γιοχάνεσμπουργκ. Ο βασιλιάς των Ζουλού Γκούντγουιλ Ζβελιτίνι κατηγορήθηκε ως υποκινητής των επιθέσεων, καθώς είχε δηλώσει ότι “οι ξένοι πρέπει να επιστρέψουν στις χώρες τους”. Τον Οκτώβριο του 2015 σημειώθηκαν εκατοντάδες επιθέσεις εναντίον αλλοδαπών στο Γκράχαμσταουν. Περισσότεροι από 500 άνθρωποι εκτοπίστηκαν και 300 σπίτια και καταστήματα λεηλατήθηκαν.
Το 2019 έγιναν ταραχές στο Ντέρμπαν και στο Γιοχάνεσμπουργκ, ενώ το 2020 αναφέρθηκαν παρενοχλήσεις ξένων εμπόρων στο Σοβέτο και το Γιοχάνεσμπουργκ. Τραγική ειρωνεία; Το 1976, το Σοβέτο, όπως αναφέραμε έγινε παγκόσμια γνωστό από την εξέγερση των μαύρων κατοίκων του και την αιματηρή καταστολή της από το ρατσιστικό καθεστώς των λευκών! 44 χρόνια μετά, οι κάτοικοί του, μαύροι στο χρώμα, επιτέθηκαν εναντίον άλλων μαύρων που κατάγονταν από άλλες χώρες…
Μικρά παιδιά φυλακισμένα λόγω του χρώματός τους στη Ν.Αφρική
Στα μέσα του 2022 εμφανίστηκε μια ομάδα με την ονομασία “Επιχείρηση Dudula”. Η λέξη dudula σημαίνει “σπρώχνω με τη βία” στη γλώσσα των Ζουλού. Παράλληλα εμφανίστηκε και το “Κίνημα Dudula”, που έχει ίδιους στόχους με την… ομότιτλη Επιχείρηση: τους αλλοδαπούς που τα μέλη του Dudula πιστεύουν ότι δεν έχουν “χαρτιά”.
2026: έξαρση των επιθέσεων
Το 2026 φαίνεται ότι οι επιθέσεις εναντίον αλλοδαπών αυξήθηκαν κατά πολύ. Τον Ιανουάριο του 2026, μέλη της Επιχείρησης Dudula κατέλαβαν ένα σχολείο και εμπόδισαν την είσοδο σε άτομα ξένης καταγωγής. Τον Μάιο του 2026, ξέσπασαν ένοπλες διαδηλώσεις στη Νότια Αφρική εναντίον αυτών που αποκαλούν «παράνομους αλλοδαπούς». Στο Γιοχάνεσμπουργκ, οι διαδηλωτές αναγνώριζαν αν ένας περαστικός ήταν αλλοδαπός πριν τους επιτεθούν. Η ομάδα «Ανησυχούντες πολίτες και ψηφοφόροι της Νότιας Αφρικής» ζήτησε πανεθνική απεργία στις 4 Μαΐου και απαιτούσε την επιστροφή των αλλοδαπών υπηκόων με ή χωρίς χαρτιά.
Στις 3 Μαΐου, πέντε Αιθίοπες μετανάστες σκοτώθηκαν σε μια σειρά ξενοφοβικών επιθέσεων στο Γιοχάνεσμπουργκ, τρεις εκ των οποίων πυροβολήθηκαν και σκοτώθηκαν μέσα σε ένα εστιατόριο McDonald’s. Στις 4 Μαΐου, η υπουργός Εξωτερικών της Νιγηρίας, Μπιάνκα Οντουμεγκού-Οτζούκου, ανακοίνωσε ότι ξεκίνησε μια «εθελοντική επιχείρηση» για την επιστροφή 150 πολιτών της, προσθέτοντας ότι δύο Νιγηριανοί σκοτώθηκαν σε περιστατικά που σχετίζονταν με προσωπικό ασφαλείας της Νότιας Αφρικής ένα μήνα νωρίτερα.
Στις 13 Μαΐου, ο υπουργός Εξωτερικών της Γκάνας, Samuel Okudzeto Ablakwa, ανακοινώνει σχέδια για τον επαναπατρισμό περίπου 300 πολιτών από τη Νότια Αφρική μετά από επιθέσεις που στόχευαν μετανάστες από την υποσαχάρια Αφρική. Βασικοί στόχοι των Νοτιοαφρικανών είναι οι μετανάστες από τη Ζιμπάμπουε, τη Νιγηρία, τη Σομαλία, την Αιθιοπία, το Μαλάουι, τη Μοζαμβίκη, την Γκάνα και τη Ζάμπια.
Ο πρώην πρόεδρος της Νότιας Αφρικής και Αντιπρόεδρος της πρώτης κυβέρνησης Μαντέλα, Τάμπο Μπέκι χαρακτήρισε απαράδεκτες τις επιθέσεις εναντίον αλλοδαπών και κατηγόρησε ως υπεύθυνους για την κλιμάκωση της ξενοφοβίας στη χώρα του, τους διαδόχους του, Τζέικομπ Ζούμα και Σίριλ Ραμαφόζα, οι οποίοι ήταν από αυτούς που έδωσαν αγώνες για τα δικαιώματα των μαύρων. Ο Ζούμα είχε φυλακιστεί από το ρατσιστικό καθεστώς, ενώ ο Ραμαφόζα ήταν συνεργάτης του Μαντέλα.
Νέλσον Μαντέλα
Επίλογος
Στην Νότια Αφρική υπάρχει ένα πραγματικά παράδοξο φαινόμενο: άνθρωποι που βίωσαν στο πετσί τους το απαράδεκτο, ρατσιστικό καθεστώς του απαρτχάιντ γίνονται πλέον οι ίδιοι ρατσιστές, όσο κι αν το “μη φυλετική βία” προσπαθεί να εξωραΐσει την κατάσταση. Κατά την άποψή μας, το πρόβλημα είναι ευρύτερο. Η Αφρική είχε το 1950 πληθυσμό 228 εκατομμύρια. Το 2025 ο πληθυσμός της εκτινάχθηκε στο 1,55 δισεκατομμύριο, με ετήσια αύξηση 2,2%-2,3%. Έτσι, το 2050 υπολογίζεται ότι ο πληθυσμός της θα φτάσει τα 2,5 δισεκατομμύρια.
Κλείνουμε με τον τίτλο ενός άρθρου της Deutsche Welle (05/12/2023): (Νότια Αφρική): “Η κληρονομιά του Μαντέλα υπό κατάρρευση” και υπότιτλο: “Μια δεκαετία συμπληρώνεται από τον θάνατο του Νέλσον Μαντέλα. Απ’ όταν αποχώρησε από την προεδρία, η Νότια Αφρική βρίσκεται υπό κατάρρευση. Υπάρχει ακόμα ελπίδα για τη χώρα;”.
ΥΓ. Οι αναφορές στο παρελθόν γίνονται, για να μάθουν και οι νεότεροι για το απαράδεκτο καθεστώς του Απαρτχάιντ και τα δεινά που προκλήθηκαν στους μαύρους κατοίκους της Νότιας Αφρικής από αυτό…
Συνεχίζοντας σε αυτό τον ιστότοπο αποδέχεστε την χρήση των cookies στη συσκευή σας όπως περιγράφεται στην πολιτική cookies
Μάθετε περισσότερα εδώ
Αποδοχή