Ο Μόργκαν ΜακΣουίνι, προσωπάρχης του και στενός συνεργάτης του Βρετανού πρωθυπουργού, Κιρ Στάρμερ, επί σειρά ετών, παραιτήθηκε από τη θέση του, εν μέσω έντονων αντιδράσεων για τη συμμετοχή του στην απόφαση διορισμού του Πίτερ Μάντελσον ως πρεσβευτή στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η θέση του είχε καταστεί ολοένα πιο αβέβαιη, καθώς αυξανόταν η πίεση προς τον Στάρμερ λόγω του σκανδάλου που ξέσπασε μετά τη δημοσιοποίηση emails, τα οποία ανέδειξαν το βάθος της σχέσης του Μάντελσον με τον καταδικασμένο για σεξουαλικά εγκλήματα κατά ανηλίκων Τζέφρι Έπσταϊν.
Ο ΜακΣουίνι υπέβαλε την παραίτησή του δηλώνοντας ότι αναλαμβάνει «την πλήρη ευθύνη» για τη συμβουλή που έδωσε στον πρωθυπουργό να προχωρήσει στον συγκεκριμένο διορισμό — μια επιλογή που, όπως παραδέχθηκε, έπληξε την εμπιστοσύνη προς το Εργατικό Κόμμα, τη χώρα και την ίδια την πολιτική. Όπως ανέφερε, η αποχώρησή του αποτελούσε τον «έντιμο δρόμο».
Η παραίτησή του συνιστά, ωστόσο, σοβαρό πλήγμα για τον πρωθυπουργό, ο οποίος το τελευταίο διάστημα έχει χάσει αρκετούς στενούς συνεργάτες και βασιζόταν ιδιαίτερα στην πολιτική κρίση του ΜακΣουίνι, παρότι το Μέγαρο της Ντάουνινγκ Στριτ δεχόταν συχνά επικρίσεις.
Υπενθυμίζεται πως σύμφωνα με έγγραφα που έχουν δημοσιοποιηθεί, ο Μάντελσον, όταν υπηρετούσε ως υπουργός Επιχειρήσεων το 2008, αντάλλαξε ηλεκτρονικά μηνύματα με τον Επστάιν σχετικά με κυβερνητικά σχέδια για την επιβολή εφάπαξ φόρου στα μπόνους των τραπεζικών στελεχών. Δύο ημέρες αργότερα, τα ίδια στοιχεία υποδηλώνουν ότι ακολούθησαν επιπλέον συζητήσεις για την εφαρμογή του μέτρου, ενώ άλλες επικοινωνίες φαίνεται να περιλάμβαναν απόρρητες πληροφορίες που θα μπορούσαν να επηρεάσουν τις αγορές.
Σε δήλωσή του στη Guardian, ο ΜακΣουίνι τόνισε ότι, έπειτα από ώριμη σκέψη, αποφάσισε να αποχωρήσει από την κυβέρνηση, αναγνωρίζοντας πως ο διορισμός του Μάντελσον ήταν λανθασμένος και υπονόμευσε την αξιοπιστία του κόμματος και της πολιτικής ζωής. Υπογράμμισε ότι στη δημόσια σφαίρα η ανάληψη ευθύνης έχει νόημα όταν είναι ουσιαστική και όχι όταν είναι βολική, προσθέτοντας ότι υπό τις παρούσες συνθήκες η αποχώρηση ήταν η μόνη έντιμη επιλογή.
Συνέχισε λέγοντας πως η απόφαση δεν ήταν εύκολη, επισημαίνοντας ότι όλα αυτά τα χρόνια τα κίνητρά του ήταν σταθερά προσανατολισμένα στη στήριξη μιας κυβέρνησης που βάζει στο επίκεντρο τις ζωές των απλών πολιτών και εργάζεται για ένα καλύτερο μέλλον για τη χώρα, στόχος που, όπως σημείωσε, μόνο μια κυβέρνηση των Εργατικών μπορεί να επιτύχει.
Δήλωσε ότι αποχωρεί με υπερηφάνεια για όσα επιτεύχθηκαν, αλλά και με λύπη για τις συνθήκες της αποχώρησής του, τονίζοντας ότι υπάρχουν στιγμές που η ευθύνη απαιτεί να παραμερίζει κανείς για έναν ευρύτερο σκοπό.
Καταλήγοντας, ανέφερε πως δεν πρέπει να λησμονούνται οι γυναίκες και τα κορίτσια των οποίων οι ζωές καταστράφηκαν από τον Τζέφρι Έπσταϊν και των οποίων οι φωνές αγνοήθηκαν για μεγάλο χρονικό διάστημα. Παράλληλα, υποστήριξε ότι, παρότι δεν είχε την ευθύνη του ελέγχου και της δέουσας επιμέλειας, η διαδικασία αυτή πρέπει να επανεξεταστεί σε βάθος, όχι ως συμβολική κίνηση αλλά ως ουσιαστική δικλείδα ασφαλείας για το μέλλον.
Τέλος, δήλωσε ότι παραμένει απόλυτα υποστηρικτικός προς τον πρωθυπουργό, τον οποίο χαρακτήρισε αφοσιωμένο στην αποκατάσταση της εμπιστοσύνης, στην επαναφορά των θεσμικών κανόνων και στην υπηρεσία της χώρας, προσθέτοντας ότι θα συνεχίσει να στηρίζει αυτή την προσπάθεια με κάθε δυνατό τρόπο.