«Χάρτινη τίγρη» χαρακτηρίζει ο Ντόναλντ Τραμπ το ΝΑΤΟ και υποστηρίζει πως η ρήξη είναι οριστική μετά την άρνηση των Ευρωπαίων να πάρουν ενεργή θέση στο μέτωπο κατά του Ιράν.
Ο Ντόναλντ Τραμπ γνωστοποίησε ότι εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο αποχώρησης των Ηνωμένων Πολιτειών από το ΝΑΤΟ. Σε συνέντευξή του στη βρετανική εφημερίδα The Daily Telegraph, ο Αμερικανός Πρόεδρος άφησε να εννοηθεί πως η εμπιστοσύνη του προς τους συμμάχους έχει υποστεί ανεπανόρθωτο πλήγμα, εξαιτίας της απροθυμίας τους να στηρίξουν στρατιωτικά την Ουάσιγκτον στην αντιπαράθεση με την Τεχεράνη. Η στάση αυτή συνιστά μια βαθιά στροφή.
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ χαρακτήρισε τη Συμμαχία «χάρτινη τίγρη», θέτοντας υπό αμφισβήτηση τόσο την επιχειρησιακή της αξιοπιστία όσο και την αποτρεπτική της ισχύ. Όπως επισημαίνεται στο σχετικό ρεπορτάζ, ο ίδιος θεωρεί ότι οι διαχρονικές του επιφυλάξεις για τη συνοχή του ΝΑΤΟ επιβεβαιώθηκαν πλήρως από τη στάση των συμμάχων στη σημερινή κατάσταση στη Μέση Ανατολή.
Σε ερώτηση της Telegraph σχετικά με το αν υπάρχει περιθώριο αναθεώρησης της στάσης του μετά το τέλος της σύγκρουσης, ο Τραμπ εμφανίστηκε κατηγορηματικός. «Ω ναι, θα έλεγα ότι είναι πέρα από κάθε επανεξέταση», ανέφερε χαρακτηριστικά, υποδηλώνοντας ότι πρόκειται για μια ειλημμένη και μη αναστρέψιμη επιλογή.
Η τοποθέτησή του δείχνει πως, κατά την άποψη του Λευκού Οίκου, το ΝΑΤΟ δεν λειτουργεί πλέον ως αποτελεσματικός μηχανισμός προάσπισης των αμερικανικών συμφερόντων, αλλά ως ένα θεσμικό βάρος χωρίς την απαιτούμενη ανταποδοτικότητα.
Ιδιαίτερη σημασία έχει και η αναφορά του Ντόναλντ Τραμπ στον Ρώσο Πρόεδρο, η οποία ενισχύει την ανησυχία στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.
Ο Αμερικανός ηγέτης υποστήριξε ότι η εσωτερική αδυναμία της Συμμαχίας είναι ήδη αντιληπτή από τους αντιπάλους της Δύσης, δηλώνοντας: «Ποτέ δεν πείστηκα από το ΝΑΤΟ. Πάντα ήξερα ότι ήταν μια χάρτινη τίγρης, και ο Βλαντιμίρ Πούτιν το γνωρίζει κι αυτό».
Διαβάστε: Guardian / Το «Βατερλό» του Τραμπ στο Ιράν δεν μπορεί να κρυφτεί από τη διαστρέβλωση της πραγματικότητας
Με αυτή τη διατύπωση, ο Τραμπ δεν περιορίζεται στην κριτική του προς τον οργανισμό, αλλά αφήνει να διαφανεί μια πιθανή αναδιάταξη της αμερικανικής στρατηγικής παρουσίας στην Ευρώπη.