O πρώην Δήμαρχος Κυπρίνου, Μιχάλης Στράντζαλης ζήτησε την πλήρη κατάργησή τους, τονίζοντας ότι είναι οικονομικά ασύμφορα για τη Hellenic Train
Έντονη πολιτική και κοινωνική αναταραχή προκάλεσε στο Δημοτικό Συμβούλιο Ορεστιάδας η τοποθέτηση του ανεξάρτητου δημοτικού συμβούλου και πρώην δημάρχου Κυπρίνου, Μιχάλη Στράντζαλη, ο οποίος ζήτησε την πλήρη κατάργηση των σιδηροδρομικών δρομολογίων στον Έβρο, επικαλούμενος την οικονομική ασυμφορία τους για τη Hellenic Train. Η πρόταση έπεσε σαν «βόμβα» στην τοπική κοινωνία. Σε μια περιοχή που εδώ και χρόνια διεκδικεί καλύτερες συγκοινωνιακές υποδομές, η ιδέα της οριστικής διακοπής των δρομολογίων εκλήφθηκε από πολλούς ως βήμα προς τον περαιτέρω αποκλεισμό και την αποδυνάμωση του νομού.
Κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης, ο κ. Στράντζαλης υποστήριξε ότι τα υφιστάμενα δρομολόγια δεν είναι οικονομικά βιώσιμα για την εταιρεία και πως, υπό αυτό το πρίσμα, θα έπρεπε να διακοπούν πλήρως.
Η θέση αυτή έρχεται σε ευθεία σύγκρουση με τη διαχρονική απαίτηση των τοπικών κοινωνιών για αναβάθμιση και όχι κατάργηση της σιδηροδρομικής σύνδεσης. Ο σιδηρόδρομος για τον Έβρο δεν αποτελεί πολυτέλεια, αλλά βασική υποδομή. Είναι το μέσο που επιτρέπει τη διασύνδεση με τα μεγάλα αστικά κέντρα, στηρίζει την τοπική αγορά και δίνει ανάσα σε μια ακριτική περιοχή που ήδη δοκιμάζεται δημογραφικά και οικονομικά.
Άμεση ήταν η αντίδραση του δημάρχου Ορεστιάδας, Διαμαντής Παπαδόπουλος, ο οποίος εξέφρασε ξεκάθαρη και κατηγορηματική διαφωνία.
Ο δήμαρχος τόνισε ότι ο Έβρος έχει ανάγκη από ενίσχυση των συγκοινωνιακών του υποδομών και όχι από περαιτέρω αποδυνάμωση. Υπογράμμισε πως η συζήτηση για κατάργηση των δρομολογίων κινείται σε αντίθετη κατεύθυνση από τις ανάγκες της τοπικής κοινωνίας και τις προσπάθειες που γίνονται για αναβάθμιση των μεταφορών. Η τοποθέτησή του βρήκε απήχηση σε μερίδα του συμβουλίου, καθώς πολλοί θεωρούν ότι μια τέτοια εξέλιξη θα επιδείνωνε την ήδη εύθραυστη αναπτυξιακή προοπτική της περιοχής.
Πέρα όμως από τις πολιτικές τοποθετήσεις, υπάρχει η καθημερινότητα. Υπάρχουν δεκάδες αν όχι εκατοντάδες πολίτες που χρησιμοποιούν το τρένο για να μετακινηθούν προς την Ορεστιάδα: για να κάνουν τα ψώνια τους, να επισκεφθούν γιατρούς, να εξυπηρετηθούν σε δημόσιες υπηρεσίες.
Για όλους αυτούς, το τρένο δεν είναι απλώς ένας αριθμός σε ισολογισμό. Είναι το μοναδικό οικονομικό και προσιτό μέσο μετακίνησης. Η κατάργησή του θα σήμαινε πρακτικά κοινωνικό αποκλεισμό.
Την ώρα που η τοπική κοινωνία ζητά νέες γραμμές, περισσότερα δρομολόγια, επανεκκίνηση έργων που έχουν «παγώσει» εδώ και μήνες και συνολική αναβάθμιση του τοπικού σιδηροδρόμου, η συζήτηση μετατοπίζεται αιφνιδιαστικά στην πλήρη κατάργηση.
Αντί για ανάπτυξη, συζητείται η συρρίκνωση. Αντί για διεκδίκηση, η παραίτηση. Σε μια περίοδο που η περιφερειακή ανάπτυξη και η αντιμετώπιση της πληθυσμιακής συρρίκνωσης βρίσκονται στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης, ο σιδηρόδρομος θεωρείται από πολλούς βασικός πυλώνας στήριξης της τοπικής οικονομίας και της κοινωνικής συνοχής.
Πόσο ακόμη μπορεί να παλεύει η τοπική κοινωνία για ένα αβέβαιο μέλλον; Χωρίς επαρκείς υπηρεσίες, χωρίς ισχυρές συγκοινωνίες, χωρίς σταθερές αναπτυξιακές υποδομές; Και τελικά, μπορεί μια ακριτική περιοχή να μιλά για προοπτική όταν αποδυναμώνει ακόμη και τα ελάχιστα που λειτουργούν;
Η συζήτηση που άνοιξε στο Δημοτικό Συμβούλιο δεν αφορά μόνο τα δρομολόγια μιας εταιρείας. Αφορά τον ίδιο τον προσανατολισμό του Έβρου: Θα επιλέξει τη διεκδίκηση και την ενίσχυση των υποδομών του ή θα αποδεχθεί σταδιακά τον αποκλεισμό του;
Το ερώτημα παραμένει ανοιχτό και η απάντηση δεν θα δοθεί μόνο σε μια αίθουσα δημοτικού συμβουλίου, αλλά στην ίδια την κοινωνία.
Παντίδου Λένα-methorios.gr