FAQ mediaΘες ενότητα στην ΚεντροΑριστερά; Ρίξε μια ματιά στην ΕΣΗΕΑ!
Η Κεντροαριστερά στην Ελλάδα μοιάζει να παραμένει διχασμένη και κατακερματισμένη, με τα κόμματα και τις τάσεις της να σπαράσσονται σε μικρά, συχνά αντικρουόμενα μπλοκ
Μια φορά κι έναν καιρό, ένωσε την ΚεντροΑριστερά ο Αντρέας Παπανδρέου και πήρε όλο το χαρτί. Ύστερα από κάτι χρόνια την ξαναένωσε ο Τσίπρας και σήκωσε όλο το τραπέζι. Και μην ακούσω τώρα τίποτις εξυπνάδες ότι πρόδωσαν αμφότεροι τα ιδανικά του Καρόλου του Μαρξ, αφού γι’ αυτό ακριβώς τους ψηφίσατε κοκόνες μου: Για να τα προδώσουν! Μεταξύ μας και να μην κοροϊδευόμαστε πληζ, αν είχατε υποψιαστεί έστω και για μια στιγμή ότι θα εφάρμοζαν όσα λέγανε, ούτε τα ονόματά τους δεν θα θέλατε ν’ ακούσετε, όχι να τους ψηφίσετε. Εκτός κι αν κάνω κάνα σοβαρό λάθος, εκτός κι αν ζω στη χώρα των μπολσεβίκων, κι έχουμε κυβέρνηση Λαφαζάνη εδώ και μια επταετία… Να επιστρέψουμε όμως στο επίδικο. Στην ενότητα της ΚεντροΑριστεράς που είναι σαν κάτι γατιά μαλακισμένα, όλο σου κάνουν χαρές, όλο σου κουνιούνται, όλο σου τρίβονται κι όταν πας να τα χαϊδέψεις κόβουν λάσπη! Εκεί βρισκόμαστε εδώ και έτη πολλά, με την κατάσταση διαρκώς να χειροτερεύει, αφού ο πάλαι ποτέ κραταιός ΣΥΡΙΖΑ, που κάπως την κουλάντριζε την υπόθεση χωνευτήρι έστω και στο μεγάλο το ραχατλίκι του, μετράει πλέον επτά κομμάτια: *του Σωκράτη * της Ζωής * του Γιάνη * του Στέφανου * του Γαβριήλ * του Παναγιώτη * της Μαριάνας και του Δημήτρη
Βάλε και τους δέκα του Μπίστη που για την ώρα είναι άστεγοι και ανέντακτοι, και η φράση “από δυο χωριά, χωριάτες” αποκτά νέο νόημα. Έτσι, όμως, δε γίνεται δουλειά, έτσι γίνεται μόνο καλαμπούρι… Το λέγαμε και ως φοιτητές παλιότερα, “ενότητα και πάλη” μια και δυο και τρεις φορές, ήτοι πρώτα τα βρίσκεις με όσους είναι κάπως κοντά σου, ακολούθως φτιάχνεις μπλοκ ισχυρό και αγωνιστικό και στο τέλος ξεκινάς την έφοδο προς τον ουρανό. Στη σημερινή ΚεντροΑριστερά της Ελλάδας 2.0, εφαρμόζεται ωστόσο ακριβώς το ανάποδο! Και χειρότερα ακόμη: * Πρώτα δηλώνουμε έτοιμοι να κυβερνήσουμε * Ακολούθως πλακωνόμαστε με όσους είναι κάπως κοντά μας * Και στο τέλος απορούμε που ο κόσμος μας δείχνει με το δάχτυλο και γελάει. Ενώ στην ΕΣΗΕΑ… Ενώ στην ΕΣΗΕΑ, η υπόθεση “ενότητα της ΚεντροΑριστεράς” είναι δουλεμένη με τον καλύτερο τρόπο: Στις εξόχως κρίσιμες εκλογές του 2024, η παράταξη “Συσπείρωση Δημοσιογράφων Δούρειος Τύπος”, που εκφράζει τόσο τον ΣΥΡΙΖΑ όσο και λοιπές προοδευτικές δυνάμεις (αξέχαστε Σωτήρη Κωστόπουλε!) κράτησε, έστω και οριακά, τις τρεις έδρες της στο ενδεκαμελές Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης. Και φέτος; Φέτος τα πήγε ακόμη καλύτερα, καθότι όχι μόνο διατήρησε χαλαρά τις έδρες της αλλά αύξησε και το ποσοστό της! Μπρέηκ εδώ: Επειδή ακούω πολλές παπάντζες του τύπου “ένα σωρό δημοσιογράφοι δεν πήγαν να ψηφίσουν”, υπενθυμίζω ότι και στις βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν τον Ιούνιο του 2023 και μας χάρισαν μια ακόμη τετραετία γαλαζοπράσινης φαντασμαγορίας, η συμμετοχή ανήλθε σε 53,74 % επί του συνόλου των εγγεγραμμένων. Τέλος του διαλείμματος, συνεχίζω. Θα μου πεις, υποθέτω, βοήθησε και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, που ένα ακριβώς εικοσιτετράωρο πριν ξεκινήσει η τριήμερη εκλογική διαδικασία στην ΕΣΗΕΑ θεώρησε καλό να υπαινιχθεί ότι παίζει να καταφύγει στη δικαιοσύνη για “παραποίηση των λεγομένων του” και για “δημιουργία ψευδών εντυπώσεων” εκ μέρους του δημοσιογράφου Χρήστου Αβραμίδη. Καλά θα κάνεις που θα το πεις, κάποιο νεύρο χτύπησε στο συνάφι ο Παύλος Μαρινάκης. Δε φτάνει, όμως, μόνο αυτό, χρειάζονται και αντανακλαστικά άμεσα. Τα οποία επέδειξε η “Συσπείρωση Δημοσιογράφων”, εκδίδοντας ατάκα κι επί τόπου ανακοίνωση όπου έκανε λόγο για “θεσμική απρέπεια” και για “τραμπικής έμπνευσης ολίσθημα” του κυβερνητικού εκπροσώπου. Έτσι κουνιέται η βάρκα, έτσι πάει η στάμνα για νερό, έτσι σε υπολογίζουν. Άμα κάθεσαι στ’ αυγουλίνια σου και τα κλωσάς καμιά τριετία, λυπούμαι πολύ αλλά στο τέλος κλουβιάζουν…
Πηγή: newpost.gr