Οι πιο παρατηρητικοί και σίγουρα οι πιο καχύποπτοι έθεσαν αμέσως μια σειρά από ερωτήματα, οπωσδήποτε εύλογα και καίρια. Οπως, π.χ., γιατί οι πράκτορες της μυστικής υπηρεσίας ασφαλείας των ΗΠΑ απομάκρυναν πρώτα τον αντιπρόεδρο Τζέι Ντι Βανς και όχι τον πρόεδρο Τραμπ;
Πώς ήξεραν προς ποια κατεύθυνση είναι η όδευση της ασφαλούς εκκένωσης; Πώς ήξεραν ότι οι πυροβολισμοί που έκαναν ακόμη και τον Ντόναλντ Τραμπ να παραπαίει σαν ένα φοβισμένο γεροντάκι 80 ετών, όπως πραγματικά είναι, είχαν εξαπολυθεί από ένα όπλο από έναν και μόνο δράστη, αντί π.χ. από μια ομάδα τρομοκρατών που, ενδεχομένως, είχε περικυκλώσει την αίθουσα της δεξίωσης; Γιατί οι βαριά οπλισμένοι ένστολοι των ειδικών δυνάμεων ασφαλείας έσπευσαν να παραταχθούν στο υπερυψωμένο τραπέζι του οικοδεσπότη Τραμπ, αλλά με τα αυτόματά τους προτεταμένα προς την αίθουσα, σαν να περίμεναν επίθεση από την πλευρά των προσκεκλημένων, αντί π.χ. για τις πλαϊνές θύρες;
Γιατί, ενώ στο ίδιο ξενοδοχείο, το «Χίλτον» της Ουάσινγκτον, το 1981, είχε γίνει απόπειρα δολοφονίας (παρά λίγο επιτυχής, μάλιστα) εναντίον του Ρόναλντ Ρέιγκαν και ενώ ο νυν πρόεδρος των ΗΠΑ έχει ήδη δεχτεί δύο ένοπλες επιθέσεις πρόσφατα, η ασφάλεια του «Χίλτον» δεν έλεγξε τον επίδοξο δράστη της επίθεσης, ο οποίος έκανε ανενόχλητος check-in με ένα μικρό οπλοστάσιο στις αποσκευές του; Γιατί μια δεξίωση με το μεγαλύτερο μέρος της κυβερνητικής, μιντιακής και επιχειρηματικής «νομενκλατούρας» των ΗΠΑ δεν κρίθηκε από τη Μυστική Υπηρεσία γεγονός υψίστης επικινδυνότητας, αλλά αντιμετωπίστηκε λίγο πολύ σαν μια εκδήλωση ρουτίνας;
Ο ρόλος του επιδρομέα
Επιπλέον, η «Washington Post», μία γενικώς έγκριτη εφημερίδα, έστω και αν εσχάτως έχει μετριάσει την καταρχήν αντι-τραμπική στάση της, παρουσίασε μία κατά το δυνατόν τεκμηριωμένη, πλην διαφορετική, αναπαράσταση της επίθεσης. Μια εκδοχή της ιστορίας που, ενώ πόρρω απέχει από μια κοινή θεωρία συνωμοσίας, ταυτόχρονα αποτελεί ιδανικό έναυσμα για την πυροδότηση της συνωμοσιολογίας.
Συγκεκριμένα, η «Washington Post» αμφισβητεί ότι οι πυροβολισμοί που συντάραξαν την ετήσια παραδοσιακή δεξίωση προς τιμήν των ανταποκριτών που καλύπτουν την ειδησεογραφία του Λευκού Οίκου ερρίφθησαν από το όπλο του συλληφθέντα ως δράστη.
Ο δράστης στο ξενοδοχείο
Σύμφωνα με τους αναλυτές της αμερικανικής εφημερίδας, σε μια ακολουθία από καρέ που κατέγραψε κάμερα κλειστού κυκλώματος με ευκρίνεια υψηλότερη από εκείνη που χρησιμοποίησε ο Ντόναλντ Τραμπ στις δικές του αναρτήσεις στα social media, φαίνονται καθαρά εκπυρσοκροτήσεις από το όπλο ενός τουλάχιστον ένστολου φρουρού.
Κλείσιμο
Οχι όμως από αυτό του δράστη. Επομένως, έως ότου υπάρξει επίσημη ανακοίνωση από τις αμερικανικές υπηρεσίες ασφαλείας γύρω από τα ακριβή καθέκαστα του συμβάντος, το σενάριο της «Washington Post» θα θέτει εν αμφιβόλω τον ρόλο που διαδραμάτισε στ’ αλήθεια ο επιδρομέας. Δεδομένου, μάλιστα, ότι οι αρμόδιοι αρνούνται να προβούν σε οποιοδήποτε σχόλιο, πέραν της εκτίμησης ότι ο δράστης πυροβόλησε τουλάχιστον μία φορά και άλλες πέντε οι πράκτορες της ασφάλειας.
Οσο για τον ίδιο τον πρωταγωνιστή της επιδρομής, τον 31 ετών Κόουλ Τόμας Αλεν, αυτός είχε εκ των προτέρων διαπιστώσει ότι τα μέτρα ασφαλείας ήταν διάτρητα, περιγελώντας σε κείμενο που άφησε πίσω του τη δήθεν μεθοδικότητα με την οποία υποτίθεται πως οι υπεύθυνοι περιφρούρησης του Ντόναλντ Τραμπ και των συν αυτώ προετοίμασαν την αποτροπή οποιουδήποτε απροόπτου.
«Οι φρουροί της δεξίωσης είναι όλοι στον εξωτερικό χώρο, έχοντας όλη την προσοχή τους στραμμένη σε κάποιους διαδηλωτές και στις τελευταίες αφίξεις. Κανείς, όμως, προφανώς δεν σκέφτηκε τι θα γίνει εάν κάποιος διαμένει ήδη στο “Χίλτον” από την προηγούμενη μέρα». Αυτό έγραψε ο Κόουλ Τόμας Αλεν. Τονίζοντας, καθώς δυσκολευόταν να το πιστέψει ακόμη και ο ίδιος, ότι «αυτό το επίπεδο ανεπάρκειας είναι αδιανόητο. Ειλικρινά ελπίζω να υπάρξει βελτίωση, έως ότου η Αμερική αποκτήσει μια πραγματικά άξια ηγεσία ξανά».
Η στιγμή της εισβολής
Πώς πιάστηκαν στον ύπνο οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ από έναν 31χρονο nerd – Η επίθεση στο ξενοδοχείο ξεσήκωσε ψιθύρους για στημένη επιχείρηση, ενώ μια σειρά από εύλογα ερωτήματα προσφέρουν άφθονο υλικό στους συνωμοσιολόγους – Το προφίλ του δράστη και τα κενά ασφαλείας
Απαγορεύεται από το δίκαιο της Πνευμ. Ιδιοκτησίας η καθ΄οιονδήποτε τρόπο παράνομη χρήση/ιδιοποίηση του παρόντος, με βαρύτατες αστικές και ποινικές κυρώσεις για τον παραβάτη
Προς επίρρωση όσων έγραψε ο συλληφθείς ως δράστης της επίθεσης, ένας δημοσιογράφος, ο Χιου Ντόχερτι του dailybeast.com, συνειδητοποίησε ότι έμενε στο διπλανό δωμάτιο του «Χίλτον». Και όχι μόνο. Για όσους απορούν πώς είναι δυνατόν, σε έναν χώρο που είχε ελεγχθεί επί μέρες για εκρηκτικούς μηχανισμούς, είχαν ανακριθεί οι υπάλληλοι του ξενοδοχείου κ.λπ., θα μπορούσε οποιοσδήποτε να κατέβει ως τις υπόγειες αίθουσες δεξιώσεων και να συναρμολογήσει ένα τυφέκιο, ο Ντόχερτι διαβεβαιώνει ότι ο ίδιος, χωρίς να το έχει προγραμματίσει, είχε ακολουθήσει την ίδια διαδρομή, από το δωμάτιό του στον 10ο όροφο ως το υπόγειο και κανείς δεν τον είχε σταματήσει για οποιονδήποτε έλεγχο.
Οι σκοτεινές πτυχές
Τα ερωτηματικά, οι απορίες -εύλογες και συνωμοσιολογικές εξίσου- οι αναπόφευκτες σκοτεινές πτυχές μιας ούτως ή άλλως παράξενης ένοπλης επιδρομής με στόχο τον πρόεδρο των ΗΠΑ και τους πρωτοκλασάτους συνεργάτες του δεν θα μπορούσαν παρά να διχάζουν κοινό και αναλυτές κάθε είδους, παγκοσμίως. Ποιος πραγματικά είναι ο επίδοξος εκτελεστής του Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος επιτέθηκε μετωπικά, από την κύρια είσοδο, αλλά τόσο γρήγορα ώστε ούτε οι κάμερες ασφαλείας δεν πρόλαβαν να αποτυπώσουν τα χαρακτηριστικά του;
Γιατί αυτός ο 31χρονος Κόουλ Τόμας Αλεν, με την πανεπιστημιακή παιδεία και την καλοκάγαθη φυσιογνωμία, τη μία στιγμή ορμά, πιθανότατα αποφασισμένος να θερίσει τον Ντόναλντ Τραμπ και σχεδόν σύσσωμη την κυβέρνησή του, ενώ την επόμενη βρίσκεται δεμένος πισθάγκωνα, μπρούμυτα στο πάτωμα και εντελώς γυμνός; Πώς μέσα στα τόσα όπλα που τράβηξαν ενστικτωδώς μυστικοί πράκτορες και φρουροί, ο Κόουλ Τόμας Αλεν συνελήφθη ζωντανός, εντελώς σώος και αβλαβής; Και δη σε μια χώρα όπου η αστυνομία κατηγορείται, με πολύ μεγάλη συχνότητα, για υπερβολική και αλόγιστη βία, για συνοπτικές εκτελέσεις υπόπτων ακόμη και για ελάσσονες τροχαίες παραβάσεις; Εντέλει, όντως συνέβη ή ήταν σκηνοθετημένο το όλο σκηνικό με το «ντου» ενός οπλισμένου «μοναχικού λύκου» που είχε την έμπνευση να διαπεράσει έναν εξαιρετικά πυκνό κλοιό από την ελίτ των αμερικανικών υπηρεσιών ασφαλείας, απλώς σπριντάροντας σαν δρομέας ταχύτητας σε ντεμαράζ;
Η χτυπητή αντίθεση, ωστόσο, ανάμεσα στις απόψεις γύρω από το γεγονός, δεν αφορά μόνο τις θεωρίες συνωμοσίας και τη διάψευσή τους, π.χ. αν η ματαιωθείσα απόπειρα εναντίον του ήταν ένα τρικ που σκαρφίστηκε ο Τραμπ, προκειμένου να μεταστρέψει το αρνητικό κλίμα που βαραίνει τον Λευκό Οίκο εσχάτως, λόγω του αδιεξόδου στον πόλεμο με το Ιράν, τον πληθωρισμό, τη χαμηλή δημοτικότητα εν όψει των ενδιάμεσων εκλογών κ.λπ. Η διχογνωμία γύρω από το τι πραγματικά συνέβη το Σάββατο 25 Απριλίου στην παραδοσιακή δεξίωση (ή «δείπνο») προς τιμήν των ανταποκριτών που καλύπτουν την προεδρική ειδησεογραφία αφορά κυρίως το εάν τα μέτρα ασφαλείας που είχαν ληφθεί ήταν επαρκή για μια συνάθροιση δεκάδων επισήμων ανώτατου επιπέδου, εκατοντάδων VIP προσκεκλημένων, παρουσία του προεδρικού ζεύγους και της πολιτικής ηγεσίας των ΗΠΑ.
Αν υποθετικά ο Αλεν κατόρθωνε να φέρει εις πέρας την αιματηρή αποστολή του, μετά το μακελειό οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής θα έμεναν διοικητικά ακέφαλες και θα βυθίζονταν στο χάος. Τουλάχιστον 12 από τους 18 κρατικούς αξιωματούχους που συναπαρτίζουν την προκαθορισμένη σειρά διαδοχής του προέδρου θα είχαν φύγει μέσα σε σάκους μεταφοράς νεκρών από την υπόγεια αίθουσα δεξιώσεων του «Χίλτον» στην Ουάσινγκτον. Για την ιστορία, πρόεδρος των ΗΠΑ, έστω και σε προσωρινό, μεταβατικό στάδιο, θα ορκιζόταν εκτάκτως ο αρχαιότερος των Ρεπουμπλικανών, ο γερουσιαστής Τσακ Γκράσλι από την Πολιτεία της Αϊοβα, ηλικίας 92 ετών.
Η έντρομη Μελάνια
Λειτούργησαν άψογα
Η επίσημη εκδοχή για την επίθεση, όπως εκφράζεται από τους επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών, είναι ότι ο μηχανισμός προστασίας λειτούργησε άψογα. Ο επίδοξος δράστης δεν έφτασε ποτέ σε απόσταση βολής από τους στόχους του· δεν έφτασε καν στον ίδιο όροφο με τον πλανητάρχη, τη Μελάνια και το υπόλοιπο πλήθος των VIP, καθώς συνελήφθη προτού κατέβει τις σκάλες του 2ου υπογείου. Κανείς δεν τραυματίστηκε σοβαρά και κανείς δεν εκτέθηκε πραγματικά σε κίνδυνο. Ακόμη και ο αστυνομικός που δέχτηκε βολή αφενός προστατεύτηκε από το αλεξίσφαιρο γιλέκο και το κινητό τηλέφωνό του, αφετέρου μάλλον πυροβολήθηκε από συνάδελφό του.
Ο πρόεδρος Τραμπ και ο αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς απομακρύνθηκαν πάραυτα και προς διαφορετικές κατευθύνσεις, ενώ στην πλειονότητά τους οι παριστάμενοι δεν συνωστίστηκαν στις εξόδους, εφόσον η κεντρική αίθουσα θεωρούνταν ασφαλές σημείο, πλήρως ελεγμένο για κρυμμένα εκρηκτικά. Ο δε Κόουλ Τόμας Αλεν ακινητοποιήθηκε και εξουδετερώθηκε ακαριαία. Και, όπως προβλέπεται από τα πρωτόκολλα ενεργειών σε τέτοιου είδους επιθέσεις, μετά τη σύλληψη ο ύποπτος υφίσταται εξονυχιστικό σωματικό έλεγχο. Του αφαιρείται κάθε ένδυμα, εξάρτημα κ.λπ. Τον αφήνουν εντελώς γυμνό, προκειμένου να αποκλειστεί ότι ο δράστης θα χρησιμοποιήσει κάποιο κρυμμένο όπλο οποιουδήποτε είδους για να αυτοκτονήσει ή και να προξενήσει μια (αυτο)καταστροφή, σαν έσχατο χτύπημα στο σύστημα εξουσίας.
Η ασπίδα των φρουρών
Εντούτοις, ένα από τα παράδοξα στοιχεία του δράματος έγκειται στην παράκαμψη των πολιτικών παθών και την παρατεταμένη σκληρή αντιπαράθεση ανάμεσα στους Δημοκρατικούς της αντιπολίτευσης και τους Ρεπουμπλικανούς που νέμονται την εκτελεστική εξουσία ελέω Ντόναλντ Τραμπ. Ετσι, υπήρξαν δημόσιες τοποθετήσεις από αντι-Ρεπουμπλικανούς, οι οποίοι βρήκαν άψογα τα μέτρα ασφαλείας.
Και, αντιδιαμετρικά, ένθερμοι φιλο-Τραμπικοί, οι οποίοι βυσσοδόμησαν κατά των υπευθύνων για τη θανάσιμα αναποτελεσματική περιφρούρηση του πλανητάρχη, διαφωνώντας ακόμη και με τον ίδιο τον Τραμπ, ο οποίος έσπευσε να υπερασπιστεί τα «γενναία στελέχη των μυστικών υπηρεσιών» που τον προστάτευσαν με το γνωστό ανθρώπινο τείχος γύρω του, την ασφαλή απομάκρυνσή του από την αίθουσα της δεξίωσης κ.ο.κ.
Ο Τραμπ κάτω από το τραπέζι
Οι διαφορές από την Πενσιλβάνια
Παρ’ όλα αυτά, ίσως το πιο πειστικό επιχείρημα για την κατάρριψη των θεωριών συνωμοσίας περί «στημένου» επεισοδίου είναι ότι το τελευταίο που θα επεδίωκε ο Τραμπ, ιδιαίτερα κατά την τρέχουσα περίοδο, αφορά τη δημόσια εικόνα του ως άτρωτου και παντοδύναμου. Αν ισχύει ότι το περιστατικό χορογραφήθηκε με εντολή του προέδρου, τότε απέτυχε οικτρά. Διότι, σε μία από τις προηγούμενες επιθέσεις εναντίον του, τον Ιούλιο του 2024 στο Μπάτλερ της Πενσιλβάνια, όταν μια σφαίρα τον τραυμάτισε στο αυτί ενόσω απηύθυνε προεκλογική ομιλία σε οπαδούς του, εκείνος σηκώθηκε αμέσως, αιμορραγώντας, και με υψωμένη τη γροθιά του ηρωοποίησε τον εαυτό του. Και, φυσικά, μερικούς μήνες αργότερα κέρδισε τις προεδρικές εκλογές.
Η σύλληψη του 31χρονου
Αυτή τη φορά, όμως, η εικόνα του ανίσχυρου, εν συγχύσει ηλικιωμένου, μόνο ως ατρόμητο ήρωα δεν τον παρουσίασε. Ενώ ακόμη και η χωρίς δισταγμό εκμετάλλευση της συγκυρίας για να πείσει τους ψηφοφόρους του, αλλά και τον πολιτικό κόσμο που εναντιώνεται κατηγορηματικά στο σχέδιό του, ότι αξίζει, αν μη τι άλλο, για λόγους ασφαλείας να κατασκευαστεί το φαραωνικό κέντρο δεξιώσεων εντός της περιμέτρου του Λευκού Οίκου, φάνηκε υπερβολικά αδέξια και αναποτελεσματική. Περίπου όσο και οι αντιδράσεις των αιφνιδιασμένων φρουρών του στη δεξίωση των ανταποκριτών, το βράδυ της 25ης Απριλίου 2026.
Η φωτογραφία που δόθηκε στη δημοσιότητα από τις Αρχές δείχνει τον Κόουλ Τόμας Αλεν, στο δωμάτιο του ξενοδοχείου του. Πρόκειται για μια selfie όπου ο 31χρονος ποζάρει οπλισμένος
Ο 31χρονος Κόουλ Τόμας Αλεν γυμνός και με χειροπέδες αμέσως μετά τη σύλληψή του
Συνεχίζοντας σε αυτό τον ιστότοπο αποδέχεστε την χρήση των cookies στη συσκευή σας όπως περιγράφεται στην πολιτική cookies
Μάθετε περισσότερα εδώ
Αποδοχή