Ε ρε μπόμπα που σκάει στη Μπουμπουλίνας! Σας έχω νέα. Το σωστό το γνήσιο rebranding. Μπομπολίνας θα την λένε πλέον.
Το ξέρω ότι σας έλειψα, αλλά έχω αποκτήσει άλλες ασχολίες. Αγόρασα μια εφημερίδα! Ναι ναι, σκέφτηκα τι να κάνω να βοηθήσω το Κίνημα. Δεν έχουμε στήριγμα, εδώ μέχρι ο Κουρής στηρίζει Τσίπρα. Τα ύστερα… Πήρα κι εγώ μια εφημερίδα. Δεν κατάλαβα, καλύτερος είναι ο Μελισσανίδης; Αυτές τος μέρες θα παραγγείλω και την πρώτη μου δημοσκόπηση. Αμ τι, αυτές που σας σερβίρουν νομίζετε ότι είναι καλύτερες από την δικιά μου; Που τα καταπίνετε όλα αμάσητα. Μαζί και το πουσάρισμα του Τσίπρα από το σύστημα Μητσοτάκη. Μετά θα καίγεστε πάλι. Κανείς δεν είναι σαν τον Πρόεδρό μας, κανείς.
Μου τρώει χρόνο κι όρεξη η εφημερίδα, κι ας είναι εβδομαδιαία. Όμως, δεν μπορούσα να μην σας πω τούτο το νέο, μόλις το έμαθα!
Παραίτηση. Αυτό είναι το νέο. Ζητήθηκε παραίτηση στο Υπουργείο που δεν παραιτήθηκε ποτέ κανείς. Ούτε για το Λιγνάδη. Ούτε για τα αίσχη απέναντι στους καλλιτέχνες μέσα στην καραντίνα. Ούτε για τις μούτες στον Ξαρχάκο. Ούτε για το ρεζίλεμα στα Όσκαρ. Ούτε για τα έργα του Ταμείου που παίρνουν την άγουσα το ένα πίσω από το άλλο. Στο Υπουργείο της Αφεντιλίνας δεν παραιτείται ποτέ κανείς. Νόμος. Είναι αμετακίνητοι οι ένοικοι του πέμπτου, σου λέει, έχουν μονιμότητα. Την κανονική μονιμότητα, όχι αυτή που ισχύει για τους υπαλλήλους. Ο υπάλληλος αν τα κάνει μαντάρα, θα διωχθεί. Αυτοί, ποτέ!
Α μη χαίρεστε, δεν είναι ούτε η Οικονόμος. Ούτε το ταίρι της. Από άλλον ζητήθηκε παραίτηση. Ένας μπούλης λιγότερος, σιγά. Ούτε η Αφεντιλίνα δεν θα τον κλάψει. Μόνο η ξανθιά του Συμβουλίου θα ζοριστεί. Θα χύσει μαύρο δάκρυ. Αυτοκόλλητοι είχαν γίνει. Έδιναν κι έπαιρναν τα κουτσομπολιά στη Μπουμπουλίνας. Μέχρι τη θέση της Γενικής έχασε εξαιτίας του. Ευτυχώς εδώ και καρό παρηγοριέται αλλού, αλλά οι δουλειές; Στη μέση θα μείνουν οι δουλειές;
Τώρα που σας γράφω ο μπούλης ιδρώνει και ξεϊδρώνει. Ολονυχτία να πείσει ότι δεν έχει σχέση με τα συμβάντα. Ειναι και από τα μέρη της ξεφτιλισμένης. Κακό σημάδι αυτό. Ας ξημερώσει ο θεός τη μέρα να δούμε τι θα έχει καταφέρει… Θα σας κρατώ ενήμερες.
Είχαμε κι άλλη απώλεια όμως. Πάει ο πρόεδρος με το ατάρι. Πάει. Εμείς δεν χάσαμε πρόεδρο, διαμάντι χάσαμε. Μοιρολογούνε τα βουνά, μοιρολογούν και λένε: Πέταξε πάει και του `φυγε η δροσερή πνοή του. Ποιος θα σου δώσει, ατάρι μου, το πρωινό το χάπι; Ποιος θα σου δώσει, ατάρι μου, το ΕΣΠΑ που χα τάξει;
Στη θέση του βάλανε μια καλοβαλμένη, μια σουρλουλού, μια ξενοδόχα. Πώς να το αντέξει ανθρώπου νους; Καλά να πάθεις. Μου θελες στα γεράματα θέσεις και ρεζιλίκια. Συνώνυμο της καταστροφής κι εσύ και η δασκάλα με τα χρυσά μαλλιά. Σας άδειασε η Αφεντιλίνα; Τι μου λες; Δεν ήξερες ότι αυτή δίνει και το παιδί της αν είναι να επιβιώσει;
Τώρα που είπα άδειασμα, επικό το άδειασμα της Αχλάδως από τα μεσσηνιακά χώματα. «Δεν την είδα δεν την ξέρω, Τσίπρα ψηφίζει κι υποφέρω». Τάδε έφη η Αννούλα στον αρθρογράφο. Για την δικιά τους. Για το κολλητίρι τους. Την διορισμένη στο Συμβούλιο. Τι να σου κάνω Αχλάδω μου; Αυτή είναι η μοίρα για κάθε γλείφτη της Αφεντιλίνας. Σας έχει αδειάσει όλες. Κι όσο συνεχίζετε να κάνετε χατίρια, θα τη φάτε χειρότερα.
Ούτε η Ιπτάμενη Γενική ασχολήθηκε. Σου λέει, εσύ υπέγραψες, Αχλάδω μου, εσύ να τα λουστείς. Ούτε τα τηλέφωνα δεν σηκώνει. Η Αχλάδω τώρα κλαίει και οδύρεται. Συριζαία την ανεβάζουν, συριζαία την κατεβάζουν. Μεγαλοπιάστηκε κι αυτή. Την πήρε η ίδια η Τζένη τηλέφωνο, μαθαίνω, σύζυγος Υπουργού, έλιωσε η δικιά σας. Σου λέει, έπιασα την καλή. Μην παίρνει αέρα ο κώλος σου, κυρά μου, αφού δεν ξέρεις το πολιτικό παιχνίδι. Ποιος θα σε ξεβλαχέψει να μάθεις ότι δεν είναι όλοι οι Υπουργοί αγαπητοί; Πήγες να κάνεις χατιράκι στον αντι-αντετοκούμπο και την πάτησες. Δεν ήξερες πόσοι τον περιμέναν στη γωνία. Τώρα έμαθες.
Και καλά, αυτό είναι το λιγότερο. Όλη η Πύλος βοά. Πόσα πήρε και πόσα πήρε. Αναρωτιούνται οι άνθρωποι για την τόσο καλή συνεργασία με το Κόστα Ναβαρίνο. Ξεβλαχευτές και δούλοι, ένα γινήκαμ’ ούλοι.
Το άλλο το μάθατε για τη Μεγαλόνησο; Πήγε αυτό το παιδί, ο Σταύρος και είπε τη Λίνα Άννα. Καλιά να έλεγε τον δεσπότη Παναγιώτη! Τώρα θα μου πεις, ποιος τις ξεχωρίζει πια αυτές; Όλοι τις μπερδεύουν. Δεν έχετε δίκιο, η Λίνα είναι αυτή που φοράει τη ρόμπα. Την κουμπωμένη. Η άλλη ξεκούμπωτη. Έχει διαφορά. Τη Λίνα θα την ξεχωρίζετε και από τη ρίγα. Τη φοράει και οριζόντια -μέχρι και ο Οβελίξ ήξερε ότι η οριζόντια ρίγα παχαίνει. Αχ, δεν προσέχει ο κόσμος. Εγώ τους συζύγους δεν τους φώναζα ποτέ με το όνομα. Παλιό κόλπο της Ντένης, προς αποφυγήν λαθών. Έλεγα, ε εσύ και γυρνούσαν. Σούζα τους είχα.
Ο άλλος πάλι, ο Κυριάκος, έχει φαντασιώσεις ότι τελειώνει με Μενδώνη. Καλά, δεν θα κρίνουμε του καθενός το φετίχ, αλλά να τα λέει και δημόσια; Έχω κι εγώ φίλους που τους αρέσουν οι ανωμαλίες, αλλά δεν βγαίνουν να τα πουν στην τηλεόραση!
Βέβαια και η Λίνα δεν πάει πίσω στο γλείψιμο. Ο Χλαπάτσας. Έτσι την φωνάζουν οι υπόλοιποι στην κυβέρνηση. Του αρέσει του Κυριάκου να φαντασιώνεται ότι είναι βασιλεύς. Βασιλέα θες; Θρόνους θα σου στρώσω. Τον τρέχει στο Μυστρά, τον τρέχει στο Τατόι και του δείχνει παλάτια. Τα βλέπεις πολυχρονεμένε μου; Είναι όλα δικά σου. Και δος του να τον κοιτά στα μάτια με λατρεία. Εγώ απορώ με τη συνονόματη. Πώς τα ανέχεται όλα αυτά. Από καθαρά αισθητική άποψη και μόνο δηλαδή, εγώ θα είχα πάρει την αξιοπρέπειά μου και θα είχα φύγει μακριά από αυτή την αισθητική κόλαση. Θα πήγαινα μέχρι τις εκλογές να κλειστώ στο σπίτι του Βολταίρου, να μην τους βλέπω.
Μα με Μενδώνη είναι που δεν τελειώνει, Κυριάκο, από μένα θα το μάθεις; Θυμάσαι το γιαπί του Πειραιά που σε έσερνε να ανακοινώνεις εγκαίνια; Τώρα λέει ότι θα το εγκαινιάσει στο τέλος του χρόνου. Τι θα εγκαινιάσεις κυρά μου, το μουσείο χωρίς τοίχους; Το Τζέλλα Δέλτα δεν είχε φουγάρα και το Μουσείο της Λίνας δεν έχει τοίχους. Καμπριολέ σας λέω. Διαμπερές. Τέλος του μήνα, που τελειώνει το Ταμείο, να δω τι θα πεις. Ούτε Μονεμβασιά, ούτε Δικταίο, γιαπί στη Χίο, στο Αργοστόλι, στο Διδυμότειχο, στον Πειραιά. Τα πωλητήρια της αγαπημένης σου, που ξοδεύει τα φράγκα του Ταμείου λες και είναι στραγάλια, πόσα θα είναι Λίνα μου; Τα μισά από αυτά που είχες βάλει στο πλάνο; Για πες…
Και πώς θα τα δικαιολογήσεις όλα αυτά; Σε ποιον θα τα φορτώσεις; Γυρνάει την Ελλάδα με το μυστρί σαν τον Παττακό, σερί εγκαινίων, αλλά ο νους της είναι πώς θα τα μπαλώσει όλα αυτά. Έχει πάρει και την εταιρεία του συμπέθερου να βουλώνει τρύπες. Ε ρε Κοβέσι που σου χρειάζεται… Καλομελέτα κι έρχεται.
Το σύστριγκλο γίνεται στον Βορρά. Εκείνη η Αγνοούμενη έχει κανατήσει σαν τη Γκόλφω μετά την προδοσία του Τάσου. Γυρνάει τις ραχούλες και φωνάζει «Θα γυρίσω;» «Πες μου, θα γυρίσω;». Κι έρχεται ο Απρίλης -αχ καρδούλα μου- Να κι ο Μάης, ο Μάης, νυφούλα μου – Δίχως-δίχως μετάθεση, δάκρυ και φιλί, Στο Βαρδάρη θα μείνεις, πάρτο απόφαση.
Ιούνιος έφτασε κι ακόμη στο περίμενε σε έχει, κοπελιά. Πάνω από χρόνο στα λεγα μα τα άκουγες παράλογα. Τι να κάνουμε; Η Μαρεύα ξέρει πιο πολλά κι από τις άμεσα ενδιαφερόμενες! Αλλά να σου πω και κάτι; Την βαρέθηκα τη γκρίνια σου. Αφού τζάμπα σου βγαίνει και δεν πατάς καν, τι γκρινιάζεις; Βούκινο το έκανες μόνη σου ότι τη συμπρωτεύουσα την αποκαλείς Θεσσαλονικιστάν. Να χαρώ εγώ μια πρωτευουσιάνα που της πέφτει λίγη η νύφη του βορρά! Βρε θα σε φάει η άλλη η τηλεφωνήτρια και θα κλαις στο Ρίο με την Ιπτάμενη στο Αντίρριο.
Αμ η άλλη; Η γαμαμωτο. Έτσι θα την φωνάζω. Έχει πάρει σβάρνα τα κανάλια και τα ραδιόφωνα. Μας μιλάει για το όραμά της για το Μουσείο που δεν πατάει το πόδι της! Σε λίγο θα τη δούμε και στο Ρουκ Ζουκ. Έτοιμη είναι. Είχε συνηθίσει τα πέρα δώθε και τα τραπεζώματα και κάπως δεν της έρχεται να κάτσει τον κώλο της σε μια μεριά. Γη καλεί Σελήνη, Σελήνη τι είναι πατάρι, είναι η φάση της.
Η άλλη η Καγκέλω; Πάει αυτή, την ψώνισε. Κυκλοφοράει και μοιράζει ευχαριστήρια γιατί την δοξάζουν. Έτσι λέει η ίδια. Μαζέψου κυρά μου, χαριστικώς είσαι στη θέση σου. Πρέπει να γραφτεί ένα δακρύβρεχτο μυθιστόρημα για τις αναπληρώτριες της Λίνας. Πώς ήταν το «Χωρίς Οικογένεια»; Να γραφτεί το «Χωρίς τα Προσόντα». Εκεί να δείτε δράματα και κλάμα. Και οι έσχατες έσονται πρώτες, έστω και με αναπλήρωση. Μέχρι και η δασκάλα με τα χρυσά μαλλιά την περνάει σε μόρια.
Είναι βέβαια και η Αριάδνη. Αυτή δικαιωματικά θα είναι πρωταγωνίστρια στο “Χωρίς τα προσόντα”. Κι όσο λιγότερα τα προσόντα, τόσα περισσότερα τα σκυψίματα και τα χειροφιλήματα στα αφεντικά. Μόνο στα γόνατα δεν τις υποδέχτηκε τις κυράδες όταν πήγαν στο μουσείο της. Δίκιο, όμως, της δίνω δίκιο. 12 μισθά ακόμη σε θέση που δεν δικαιούται. Να δείξει ευγνωμοσύνη. Κάπως σαν τους μητροπολιτάδες τώρα που θα πάρουν την αύξηση από τον Κυριάκο τον φιλελεύθερο, τον τσίφτη, τον μη λαϊκιστή. Γεμίσαμε φαρισαίους υποκριτές. Αχ βρε Πρόεδρε, πάρε το φραγγέλιο και σπάστα όλα, τι τους κοιτάς; Και ο Άγιος φοβέρα θέλει.
Τρέχω τώρα στην εφημερίδα. Πάω να παραγγείλω κι άλλη δημοσκόπηση. Ποια είναι η καταλληλότερη για GD, ποια η πιο κακοντυμένη GD, ποια η πιο αγνοούμενη GD, από ποια GD να ξεκινήσουμε το ξήλωμα μετά τις εκλογές. Πόσα ερωτήματα να θέσω η σοσιαλίστρια;