Μεγάλη μέρα η σημερινή. Στο Ταεκ Βο Ντο αδερφές μου. Πήγα στον Ζούλια. Εννοείται ότι ράφτηκα για το συνέδριο. Κάθε 8ωρο και άλλο σύνολο. Η επιμένουσα ελληνικά. Ναι, στο Ζούλια. Πατριωτικό ΠΑΣΟΚ. Ας παντρευτεί ο Πρόεδρος και θα πάω να ραφτώ στη Νέα Υόρκη, το έχω υποσχεθεί στον εαυτό μου.
Έραψα κι ένα συνολάκι καταπράσινο για την τελετή λήξης. Αχ, να ήταν εδώ η Ντένη και θα βλέπατε. Ώπα θα το κάναμε το συνέδριο. Αχ Ντένη, έφυγες νωρίς και θα πρέπει να κάνω εξέδρα μόνη, ανάμεσα στη νεολαία.
Τίποτα, τίποτα δεν μας σταματά, τη Deborah θα διώξουμε με τον τσαμπουκά. Και τον Κυριάκο θα διώξουμε. Τα είπε ο Πρόεδρος ξεκάθαρα.
Βραχνάς τους έχουμε γίνει. Εφιάλτης καθημερινός. Στον ύπνο τους μας βλέπουν οι δεξιοί. Τυχαίο ήταν νομίζετε που έκανε το σαρδάμ ο Μετσοβόνε από τα Λιντλ, ο υπερασπιστής των δωσίλογων; Ούτε για τις δεξιώσεις δεν κάνει αυτό το παιδί. Ας όψεται ο Αβέρωφ που του κληροδότησε την έδρα. Ε ναι, λοιπόν, το 1981 όντως απαλλάξαμε την χώρα από τους δωσίλογους και τους κατσικοκλέφτες. Από την επάρατο δεξιά που είχε ρουφήξει το μεδούλι του λαού μας. Και θα το ξανακάνουμε! Κοντοζυγώνει η ώρα που θα φυσήξει και πάλι ο αέρας της Αλλαγής.
Δεν τον είδατε τον Κυριάκο πόσο χλωμός δείχνει; Έχει και κείνο τον πράκτορα της Μοσάντ που του χει κάνει τα νεύρα τσατάλια. Του θύμισε τον Νίξον! Νίξον ανομήματα, μην μόναν όψιν, Κυριάκο. Και τι όψιν, κατάξινη. Κυριάκο, πες αλεύρι, η Μοσάντ σε γυρεύει! Έδωσες υποσχέσεις. Και δεν τις τήρησες. Μαθαίνω ότι και ο ανηψιός σου σε γυρεύει. Τώρα που σφίγγει ο κλοιός, δεν θέλει να τον δείχνεις ως μουτζούρη. Δεν τα βλέπω καλά τα πράγματα στην οικογένεια…
Τα είχε πει πρώτος ο φίλος μου ο Στέλιος και μετά βγήκε κι εκείνος ο Παπαχρήστου να πουλήσει αποκλειστικότητα. Νομίζει ότι εμβαπτίσθηκε στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ. Δεν σε θυμάμαι εγώ που έγλειφες τον Κυριάκο νομίζεις; Δεν ξέρω τα κολλητιλίκια σου με την στέκα και την τούφα; Φάκελο έχω κρατήσει για όλους σας. Κλειστή θα βρείτε την πόρτα της Χαριλάου Τρικούπη, μην κάνετε όρεξη.
Μην ξεχάσουμε όμως και τον εορτασμό της χιλιετίας: το Μεσολόγγι. Έχει πάει η χλαμύδα γόνα. Τώρα που έκανε προσκλητήριο ο Δένδιας, η Μπουμπουλίνα θα στείλει, σου λέει, όλες τις GD στο στρατό. Έχετε γεια βρυσούλες λόγγοι βουνά ραχούλες. Πριν τις στείλει στη μάχη της Κλείσοβας τους άρχισε τα καψόνια. Έτοιμες να πέσουν από τον 5ο για την Μπουμπουλίνα τους οι εκλεκτές. Το πετράδι θα πέσει λέει με κράνος και δεν θα πάθει τίποτα. Έχει πάθει ήδη. Η Αγνοούμενη θα πέσει από την απελπισία μήπως και γυρίσει πίσω από την εξορία. Λες και την στείλανε στον Άη Στράτη κάνει. Η θυγάτηρ αυτομόλησε στον στρατόπεδο του Ιμπραήμ πασά και θέλει να κάψει όλο το υπουργείο. Η ξανθιά δεν θα πέσει, θα ρίξει το μαλλί της να το κάνει σκάλα να κατέβει. Έτσι νομίζει το ακατοίκητο. Η Αριάδνη θα ρίξει την Αφεντιλίνα κάτω και μετά θα λέει ότι το έκανε κατά λάθος. Είναι αυτή μια σουπιά!
Ήθελα όμως να γράψω σήμερα για να ξεπροβοδίσω. Πάει και η δασκάλα με τα χρυσά μαλλιά. Μια γυναίκα φεύγει… Sic transit gloria mundi. Μετά το πετράδι του στέμματος, την θυγατέρα Εισαγγελέως, την Αριάδνη που δεν έχει τα προσόντα, τώρα πήρε την άγουσα και η χρυσομαλλούσα του Βορρά. Μάζεψε τα πράγματά της σε μια κούτα και ετοίμασε την Έξοδο. Μάζεψε τις κορνίζες, τις αναμνήσεις από τα άδεια ντουβάρια του μουσείου, που έκαναν αντίλαλο τα βήματά της. Έτσι το είχε καταντήσει το μουσείο, άδειο. Πέρασε να χαιρετίσει το κλειστό εστιατόριο, τα γραφεία χωρίς υπαλλήλους, τις πλαστικές λεκάνες για την οροφή που στάζει, τις τρύπες στις γυψοσανίδες. Κάθε γωνιά και μια αποτυχία. Αλλά ο μεγαλύτερος λυγμός της ήταν που έφυγε αυτή πριν ξεκουμπιστεί ο πρόεδρος με το Ατάρι. Ούτε ο χάρος δεν τον παίρνει αυτόν, έζησε να της κουνήσει το μαντήλι. Και να υποδεχτεί την νέα.
Βγήκε και η νέα, η Πατουλίδου του Βυζαντίου. Η Τμηματάρχης που την έχει δει Μάγια Τσόκλη. Φωτογραφίζεται σε κάθε αξιοθέατο. Πανηγύρισε τον τερματισμό κι αυτή. Κοπελιά, η Πατουλίδου κέρδισε γιατί η άλλη έπεσε. Εσύ έτρεχες μόνη. Δεν το λες και κατόρθωμα για να πανηγυρίζεις. Τουλάχιστον να μαζευτείς λίγο, που στέναξε η Aegean miles.
Τι έγινε εκείνη η Γενική που έβλεπε τις άλλες GD να περνούν; Την Αγνοούμενη εννοώ καλέ! Πάει κι αυτή, τα χει παίξει. Παρακαλάει παρακαλάει και την έχουν στο διαβάστηκε. Απρίλης μπαίνει. Ακόμη περιμένει να της κάνει το χατήρι η Αφεντιλίνα. Για άκου λίγο την Πρωτοψάλτη πώς το λέει αυτό με το βενζινάδικο; «Που όλα τα χατίρια μου τ’ άργησες πολύ Κι έφυγα η τρελή Ψηλά στον ουρανό». Σάουντρακτ να το κάνεις, να το ακούς τρεις φορές τη μέρα. Ε για τον ουρανό δεν σε βλέπω, για τον Θερμαϊκό, πάντως, μια χαρά. Η γελοιοποίηση δεν σταματά ποτέ.
Έκανε και τροπολογία, να παρατείνει τη θητεία τους κι άλλο χρόνο. Αλλά αυτό ξέρω γιατί το έκανε. Το άλλο, που ψήφισε για μία που δεν έχει τελειώσει τα γαλλικά της; Άριστες όλες παιδί μου. Δεν έχουν τα προσόντα και βάζουν την Υπουργό να ψηφίζει νόμους για να τις τακτοποιήσει. Να δω σε ποιο νόμο θα χώσει το διδακτορικό της Αριάδνης! Μα να μην μπορεί καμιά να με διαφωτίσει ποια άφησε το Γαλλικό Ινστιτούτο στη μέση! Πού θα μου πάει, θα μάθω. Αν χρειαστεί θα πάω στη Βραζιλιάνα μάγισσα.
Σας έχω κι άλλα νέα! Ο Σύλλογος wannabe GD διαλύεται πριν καν καταθέσει το ιδρυτικό στο Πρωτοδικείο. Ναι ναι, όπως τα ακούτε! Λύσσαξαν όλες γιατί πήρε προβάδισμα η πλέον άχρηστη. Αυτή που έχει καβατζάρει τον εφοπλιστή καλέ. Ξεροστάλιαζε η Αντζελίνα Τζολί της αρχαιολογίας, κοντοστεκόταν η Μπετυ Μπου, πίεζε η Παλαιολόγα, κλαιγόταν η συμμαθήτρια η Αγνοημένη και τσουπ! Το ΝΠΔΔ έκατσε στην συμπεθέρα από τα Τίρανα! Ναι να σας λέω, στο αουτσάιντερ.
Μα σας μιλάω τόσον καιρό και δεν ακούτε. Δεν καταλαβαίνει η στέκα ούτε από παρακάλια, ούτε από χατίρια. Χαλί να γίνετε να σας πατήσει. Που γίνατε, τι να λέμε τώρα. Όσο μπορεί να σας ταπεινώσει, θα συνεχίσει να το κάνει. Κάτσετε τώρα να φάτε τη σκόνη της άχρηστης. Καλή χώνεψη.
Είχαμε Αγνοούμενη, μας προέκυψε και Αγνοημένη. Πιο πολύ γελάω με αυτήν. Τι να πω; Η μικρή Ολλανδέζα; Η γυναίκα που από πράκτωρ ΘΒ 000 απέκτησε μετά τη σύνταξη όνομα; Κλαυθμός και οδυρμός που αποσιωπήθηκε το έργο της. Περίμενε ένα νεύμα από την κυρά της. Μια ζεστή ματιά. Τι λες χριστιανή μου, που αυτηνής η ματιά είναι λες και έχει παγώσει η κόλαση; Μιας και το θες όμως τόσο πολύ, από δω και πέρα θα σε αποκαλώ η Αποσιωπημένη. Και μην κλαις. Σου πήρα κι έναν λούτρινο ουρακοτάγκο. Για να ξεπεράσεις όπως ο Punch τα τραύματα της εγκατάλειψης.
Χτες είδα στον ύπνο μου την Εύη Δεμίρη. Όταν βλέπω την Εύη κάτι καλό ξημερώνει για το Κίνημά μας. Τρέχω τώρα να συστρατευτώ στην Αλλαγή. Θα μας δείτε στις ειδήσεις.