- Το να είναι κάποιος single δεν σημαίνει πλέον μόνο ότι καλύπτει μόνος του τα έξοδα του νοικοκυριού, αλλά και ότι επωμίζεται ένα σημαντικό πρόσθετο οικονομικό βάρος. Ενοίκιο ή στεγαστικό, λογαριασμοί, ίντερνετ, συνδρομές, μετακινήσεις και ταξίδια πληρώνονται από έναν μόνο προϋπολογισμό, δημιουργώντας το λεγόμενο «singles tax», έναν όρο που χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο για να περιγράψει αυτή την οικονομική ανισορροπία.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις που επικαλείται το BBC, το επιπλέον κόστος για έναν άνθρωπο που ζει μόνος μπορεί να φτάσει έως και τις 10.000 λίρες, περίπου 11.700 ευρώ τον χρόνο. Η μεγαλύτερη επιβάρυνση εντοπίζεται στη στέγαση, καθώς ένας single καλείται να καλύψει εξ ολοκλήρου το ενοίκιο ή τη δόση του στεγαστικού, αλλά και όλα τα πάγια έξοδα του σπιτιού. Παράλληλα, αρκετές προσφορές και πακέτα απευθύνονται σε ζευγάρια, από ταξίδια και συνδρομές έως αγορές «δύο στην τιμή του ενός».
Η οικονομική πίεση οδηγεί πλέον αρκετούς singles σε διαφορετικές μορφές συνεργασίας. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα δύο φίλων στη Βρετανία, οι οποίες αποφάσισαν να αγοράσουν μαζί ένα σπίτι, μοιράζοντας τις δόσεις και τα έξοδα. Τέσσερα χρόνια αργότερα, πούλησαν το ακίνητο με κέρδος και χρησιμοποίησαν τα χρήματα για να αποκτήσει η καθεμία τη δική της κατοικία.
Το φαινόμενο φαίνεται να αποκτά ολοένα μεγαλύτερες διαστάσεις στη Βρετανία, όπου περίπου 8,6 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν μόνοι. Έτσι, φίλοι και singles αναζητούν τρόπους να περιορίσουν το κόστος, μοιράζοντας αγορές, εργαλεία, γεύματα, μετακινήσεις, ακόμη και την ίδια την κατοικία.