Ένα ταξίδι στα χιονισμένα βουνά της Τρανσυλβανίας, από το Βουκουρέστι μέχρι το σπίτι του Δράκουλα. Ένα ταξίδι που «γράψαμε» κοντά στα 3.000 χλμ. με το απίστευτα άνετο και οικονομικό Omoda 9 SHS.
Παραδέχομαι ότι τα χειμερινά οδοιπορικά είναι πολύ απαιτητικά και θέλουν προσεκτική προετοιμασία, ιδιαίτερα όταν οι προορισμοί που έχεις επιλέξει είναι γεμάτοι απρόοπτα καιρικά φαινόμενα. Στον αντίποδα ωστόσο, αυτές οι δυσκολίες κάνουν ακόμα πιο συναρπαστικές τις διαδρομές και σε γεμίζουν με εμπειρίες, συναισθήματα και δυνατές εικόνες.
Η περίοδος των χειμερινών εορτών είναι από μόνες τους ένα σύνορο ανάμεσα στο παλιό και στο καινούργιο, στη ρουτίνα και στη διαφυγή.
Φέτος, αποφασίσαμε (οικογενειακώς) να τις περάσουμε στον δρόμο. Όχι μεταφορικά, αλλά κυριολεκτικά. Ένα οδοιπορικό που ξεκίνησε από την Αθήνα και με συνοδοιπόρο ένα Omoda 9 SHS, μας οδήγησε βόρεια, σε χώρες γνώριμες αλλά πάντα μυστηριώδεις: τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία.
Έχοντας στο μυαλό τα αγροτικά μπλόκα αποφασίσαμε να ξεκινήσουμε για Σόφια πολύ νωρίς το πρωί για να αποφύγουμε τουλάχιστον την κίνηση. Φορτώσαμε το Omoda 9 SHS, μπήκαμε και οι τέσσερις μέσα και φύγαμε για μια εβδομάδα γεμάτη χιλιόμετρα και περιπέτεια.
Δεν μας πήρε παρά μόνο μερικά χιλιόμετρα να αντιληφθούμε την πολυτέλεια και την άνεση του αυτοκινήτου. Ας κάνουμε όμως μια μικρή αναφορά στο SUV μας. Το Omoda 9 SHS είναι η ναυαρχίδα της μάρκας που πρόσφατα έφτασε στη χώρα μας. Πρόκειται για ένα πολυτελές SUV με τεράστιους χώρους, άφθονη τεχνολογία και ένα εξελιγμένο plug-in υβριδικό σύστημα.
Εν τάχει, ένας κινητήρας βενζίνης 1,5 λίτρων τούρμπο, τρεις ηλεκτροκινητήρες που μεταφέρουν τους συνολικά 537 ίππους στους 4 τροχούς (AWD) με ροπή που φτάνει τα 650 Nm, πλήρες πακέτο ηλεκτρονικών συστημάτων υποβοήθησης της οδήγησης με αυτόνομη οδήγηση επιπέδου 2, υψηλών προδιαγραφών αναρτήσεις/ φρένα και εργονομικά γκάτζετ που περιλαμβάνουν από μασάζ και κλιματιζόμενα καθίσματα, μέχρι πανοραμική οροφή, αδιανόητο infotainment και ηχοσύστημα της Sony.
Εκείνο όμως που σίγουρα κάνει το Omoda 9 SHS να ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα είναι η ποιότητα που εκπέμπει. Πολύ καλά υλικά στο εσωτερικό, εξαιρετικά προσεγμένο φινίρισμα, ήσυχη καμπίνα, αψεγάδιαστη λειτουργία όλων των συστημάτων είναι στοιχεία που σε κάνουν να σηκώνεις το φρύδι από εντυπωσιασμό, ενώ ακόμα και ήχος στο κλείσιμο της πόρτας εκπέμπει premium χαρακτήρα.
Όλα αυτά τα χαρακτηριστικά τα αντιληφθήκαμε πολύ γρήγορα και απολαύσαμε τα πρώτα 800 χιλιόμετρα μέχρι τη Σόφια. Η πρώτη μεγάλη διαδρομή πέρασε αποκλειστικά σε αυτοκινητόδρομο με το Omoda να «πατάει» σαν μαγικό χαλί πάνω από το οδόστρωμα. Το adaptive cruise control και η αυτόνομη οδήγηση 2 μας κράτησαν ξεκούραστους, ενώ και λίγο μασαζάκι δεν μας χάλασε στην πολύωρη οδήγηση.
Έχοντας γεμάτο ρεζερβουάρ και την μπαταρία φορτισμένη στο 75% φτάσαμε στην πρωτεύουσα της Βουλγαρίας μετά από περίπου 9 ώρες. Εννοείται ότι δεν χρειαστήκαμε ανεφοδιασμό και μας έμειναν περίπου 130 χιλιόμετρα ακόμα σύμφωνα με την ψηφιακή μέτρηση του αυτοκινήτου.
Η κατανάλωση λοιπόν κυμάνθηκε κοντά στα 6,2 λίτρα ανά 100 χιλιόμετρα πράγμα εντυπωσιακό αν αναλογιστούμε ότι ήμασταν φορτωμένοι πλήρως, 4 επιβάτες και συνεχώς τον κλιματισμό αναμμένο διότι οι θερμοκρασίες είχαν κατέβει κάτω από το μηδέν.
Αφού απολαύσαμε τη βόλτα μας στη Σόφια και το πεντανόστιμο φαγητό στο Hadjidraganov, ξεκουραστήκαμε και γεμίσαμε μπαταρίες για την επόμενη ημέρα. Έχοντας επιβιβαστεί ξανά στο Omoda 9 και λίγο πριν πάρουμε το δρόμο για το Βουκουρέστι, ο ευγενικός κύριος που περίμενε στη ρεσεψιόν του ξενοδοχείο με πλησίασε για να με ρωτήσει τι είναι αυτό το αυτοκίνητο.
Πρώτη φορά το έβλεπε και με διαβεβαίωσε ότι του έκανε τεράστια εντύπωση. Τον άφησα να μπει μέσα και να το επεξεργαστεί, χωρίς να του εξηγήσω κάτι και όταν ολοκλήρωσε την… αυτοψία του μου είπε: «Είναι πολυτελές, μου θυμίζει τα ακριβά Range Rover και BMW».
Και όταν του είπα ότι στην Ελλάδα κοστίζει κάτω από 50.000 ευρώ, γούρλωσε τα μάτια του και έμεινε σιωπηλός. Αυτός λοιπόν ο κύριος, δεν ήταν κάποιος τυχαίος. Ήταν ο εκδότης του Auto Motor und Moto Sport της Βουλγαρίας!
Αφήσαμε πίσω μας την Σόφια με προορισμό πλέον το Βουκουρέστι. Το σκηνικό του δρόμου εδώ άλλαξε και τα περισσότερα από τα 370 χιλιόμετρα τα κάναμε σε επαρχιακό δίκτυο.
Η άσφαλτος σε μέτρια κατάσταση και οι κίνδυνοι αρκετοί αφού υπήρχαν πολλές αγροτικές περιοχές, πολλά αυστηρά όρια ταχύτητας και πολλά χωριά.
Ήταν η πρώτη φορά που νιώσαμε (και χρειαστήκαμε) την καταπληκτική οδηγική συμπεριφορά του Omoda 9 SHS, τις πολύ άνετες και ποιοτικές αναρτήσεις και τα ισχυρά φρένα. Οι ανωμαλίες του οδοστρώματος δεν έφτασαν ποτέ στην καμπίνα με τις αποσβέσεις να είναι κορυφαίες, ενώ όσες φορές χρειάστηκε -και ήταν πολλές- τα δυνατά φρένα επιβράδυναν το αυτοκίνητο με αποτελεσματικότητα.
Σε αυτό το κομμάτι του οδοιπορικού το Omoda κατέβασε ακόμα περισσότερο την κατανάλωσή του (κοντά στα 5,9 λίτρα ανά 100 χιλιόμετρα) φτάνοντας τελικά στο Βουκουρέστι με 3/4 του ρεζερβουάρ γεμάτο βενζίνη (είχαμε γεμίσει λίγο έξω από τη Σόφια)!
Βουκουρέστι – Κάστρο Μπραν – Μπρασόφ: Απίστευτη κίνηση, απίστευτο χιόνι
Έχοντας πάρει μια γερή γεύση από το Βουκουρέστι, το οποίο πραγματικά δικαιολογεί τη φήμη του ως Παρίσι των Βαλκανίων, αποφασίσαμε να συνεχίσουμε πιο βόρεια, προς τα Καρπάθια. Μας είχαν ενημερώσει ότι η διαδρομή είναι απαιτητική, η κίνηση είναι αυξημένη και θα συναντήσουμε χιονόπτωση.
Τίποτα από τα παραπάνω δεν μας πτόησε και ξεκινήσαμε με προορισμό πρώτα το Κάστρο Μπραν του «Κόμη Δράκουλα» και έπειτα στο πανέμορφο χωριό Μπρασόφ. Το τοπίο των απέραντων επίπεδων εκτάσεων μέσα σε μερικά χιλιόμετρα έδωσε τη θέση του σε «γερμανικής αισθητικής» χωριά και ο επαρχιακός δρόμος «εγκλωβίστηκε» ανάμεσα σε επιβλητικά βουνά, εννοείται χιονισμένα.
Η απόσταση μέχρι το Κάστρο Μπραν ήταν συνολικά 180 χιλιόμετρα από το Βουκουρέστι, αλλά περίπου στα μέσα της διαδρομής ξεκίνησε ένα αδιανόητο μποτιλιάρισμα μέσα στη χαράδρα των Καρπαθίων. Το χιόνι άρχισε να πέφτει και το GPS μας έδινε εκτιμώμενο χρόνο άφιξης έπειτα από 4 ώρες! Τέσσερις ώρες για περίπου 80 χιλιόμετρα!
Αποφασίσαμε να επιμείνουμε και βάλαμε σε εφαρμογή το πλάνο εξερεύνησης των γκάτζετ του Omoda 9 SHS για να μας κρατήσουν συντροφιά. Το ηχοσύστημα της Sony μας χάρισε όμορφες μελωδίες, τα θερμαινόμενα καθίσματα έκαναν δουλειά, ενώ το μασάζ ήταν απαραίτητο για να μην πιαστούμε.
Παίξαμε παιχνίδια στην εντυπωσιακή (διπλή) οθόνη 12,3 ιντσών, ανοίξαμε την οροφή να μας έρθουν χιονονιφάδες, δοκιμάσαμε το σύστημα απομόνωσης ήχου, φορτίσαμε τα τηλέφωνα στις άφθονες USB θύρες και αλλάξαμε θέση στα ηλεκτρικά ρυθμιζόμενα καθίσματα.
Όλα τα παραπάνω και η περίσσια υπομονή μας αντάμειψαν καθώς φτάσαμε τελικά στον προορισμό μας. Πρέπει να τονίσω σε αυτό το σημείο ότι το τοπίο ήταν απλά μαγικό με πανύψηλα χιονισμένα δέντρα να φτάνουν μέχρι εκεί που φτάνει το βλέμμα σου. Σε πολλές περιπτώσεις αναγκαστήκαμε να πατήσουμε σε χιονισμένο οδόστρωμα και εκεί χρησιμοποιήσαμε το πρόγραμμα Snow (έχει ακόμα ECO, Normal, Sport, Mud, Sand) που έχει το Omoda.
Δεν αντιμετωπίσαμε κανένα πρόβλημα, το αυτοκίνητο πάταγε υπέροχα παρά το γεγονός ότι δεν είχαμε ελαστικά παντός καιρού. Πρόσφυση υπήρχε ακόμα και όταν χρειάστηκε να ξεκινήσουμε σε ανηφόρα ή όταν κατηφορίζαμε σε χιονισμένο δρόμο. Απίστευτη δουλειά από τα ηλεκτρονικά της Omoda που γεμίζουν αυτοπεποίθηση τον οδηγό να μην σταματήσει πουθενά.
Η ταλαιπωρία της κίνησης ξεπεράστηκε πολύ γρήγορα όταν εμφανίστηκε μπροστά μας το Κάστρο Μπραν. Το επιβλητικό μεσαιωνικό κτήριο χρησιμοποιήθηκε κυρίως για να σταματήσει την επέλαση των Οθωμανών, αλλά γύρω του στήθηκε και ο μύθος του Δράκουλα των Καρπαθίων.
Η ώρα είχε περάσει και έπρεπε να κατηφορίσουμε για το Μπρασόφ για να προλάβουμε να το δούμε πριν νυχτώσει. Πρόκειται για μια κοσμοπολίτικη κωμόπολη στο κέντρο της χώρας με όμορφα καταστήματα, περιτριγυρισμένη από θεόρατα βουνά.
Η επιστροφή έγινε αργά τη νύχτα και με θερμοκρασίες -6 με -9 βαθμούς. Υπήρχε ένα άγχος για πάγο στην άσφαλτο, αλλά οι έμπειροι Ρουμάνοι σε αυτές τις συνθήκες φρόντιζαν πάντα οι δρόμοι να είναι… αλατισμένοι ώστε να μην διακόπτεται η κυκλοφορία.
Όλοι αποκοιμήθηκαν από την εξαντλητική ημέρα, έβαλα λοιπόν τη μουσική να απομονωθεί στον οδηγό (ακούγεται μόνο στο προσκέφαλο του οδηγού) και άφησα το Omoda να με οδηγήσει χαλαρά πίσω στο Βουκουρέστι.
Την επόμενη ημέρα στο Βουκουρέστι την περάσαμε με χαλάρωμα στα Θερμά Λουτρά. Εκεί βρήκαμε την ευκαιρία να φορτίσουμε την μπαταρία του Omoda σε δημόσιο φορτιστή DC 50 kWh. Γεμίσαμε την μπαταρία των 34 kWh ξοδεύοντας μόλις 17 ευρώ και αποκτήσαμε ακόμα 150 χιλιόμετρα στην αυτονομία του αυτοκινήτου. Θυμίζουμε ότι μέχρι τώρα είχαμε ανεφοδιαστεί μόλις μία φορά.
Μετά τη χαλάρωση των σπα ήρθε η ώρα της επιστροφής. Είχαμε σχεδιάσει να περάσουμε τα βουνά προς την Στάρα Ζαγόρα και να επισκεφτούμε την Φιλιππούπολη, αλλά ο καιρός είχε άλλα σχέδια. Αυτά είναι άλλωστε τα εμπόδια που μπορεί να σου βάλει ο χειμώνας.
Αφήνοντας πίσω τα σύνορα της Ρουμανίας και μπαίνοντας στη Βουλγαρία ο καιρός άλλαξε και τα χιόνια έδωσαν τη θέση τους στη βροχή. Φτάνοντας στο Βέλικο θελήσαμε να ακολουθήσουμε τον Ε85 για τη Στάρα Ζαγόρα, αλλά κάπου εκεί ήρθε το πρώτο εμπόδιο.
Η αστυνομία είχε κλείσει το δρόμο και έστελνε τα αυτοκίνητα προς το Τέτοβο διότι είχε απίστευτη ομίχλη και υπήρχε κίνδυνος. Επιστρέψαμε λοιπόν προς το Πλέβεν κάνοντας στάση για να δούμε την πόλη.
Συνεχίσαμε προς το Τέτοβο από την πίσω μεριά του βουνού, αλλά και εκεί η ομίχλη ήταν τρομερή. Μειώσαμε ταχύτητα και με μεγάλη προσοχή ακολουθήσαμε τη διαδρομή. Τα φώτα ομίχλης Matrix LED βοήθησαν πολύ, ενώ μετά από μερικά χιλιόμετρα πάλι μας σταμάτησαν.
Η συνέχεια προς τον Α2 έγινε με συνοδεία ενός οχήματος αυτοκινητοδρόμων με αναμμένους τους φάρους για να βλέπουμε προς τα που πάμε καθώς κυριολεκτικά δεν έβλεπες ούτε στο ένα μέτρο. Κάναμε για 60 χιλιόμετρα σχεδόν 2 ώρες και πιστέψτε με είναι εξαντλητικό να οδηγείς χωρίς ορατότητα σε παγωμένους δρόμους. Και εδώ η πολύ καλή ποιότητα κύλισης του Omoda βοήθησε να μείνουμε ασφαλείς και ήρεμοι στο δρόμο, καταφέρνοντας τελικά να φτάσουμε στη Σόφια.
Σόφια – Αθήνα: Πατήσαμε Ελλάδα, περάσαμε τα μπλόκα
Το βράδυ στη Σόφια, μετά από ένα νόστιμο γεύμα, αποφάσισα να φορτίσω για δεύτερη φορά την μπαταρία του Omoda 9 SHS ξοδεύοντας 15 ευρώ σε φορτιστή DC 50 kWh με την τιμή kWh να είναι ελαφρώς μικρότερη από τη Ρουμανία. Την επόμενη ημέρα φάγαμε ένα γενναίο πρωινό στο «1920», βάλαμε άλλα 40 ευρώ βενζίνη και ξεκινήσαμε το δρόμο της επιστροφής.
Αυτήν τη φορά, οι κινητοποιήσεις των αγροτών ήταν πιο έντονες και καταφέραμε να φτάσουμε στην Αθήνα μετά από 10 ώρες και 20 λεπτά. Παρόλα αυτά, πάλι μείναμε ξεκούραστοι και χαλαροί – να είναι καλά το Omoda μας.
Κλείνοντας πρέπει να αναφέρουμε ότι γράψαμε 2.845 χιλιόμετρα στο οδοιπορικό μας και ξοδέψαμε 217 ευρώ σε βενζίνη και ρεύμα. Δύο «βινιέτες» τελών κυκλοφορίας για Βουλγαρία και Ρουμανία μας κόστισαν 17 ευρώ, ενώ τα διόδια Αθήνα-Προμαχώνας-Αθήνα ήταν περίπου 50 ευρώ (δεν πληρώσαμε κάποια λόγω αγροτικών μπλόκων).
Εκτός όμως από την εντυπωσιακή οικονομία, το Omoda 9 SHS μας έκανε να το ερωτευτούμε. Οδηγικά άριστο με τρομερή ποιότητα κύλισης, κορυφαία ηλεκτρονικά και πρόσφυση που εμπνέει εμπιστοσύνη. Εργονομικά άψογο με άνετη καμπίνα, ποιοτικά υλικά και γκάτζετ που θα σε κρατήσουν χαλαρό ακόμα και πηγμένος 7 ώρες στην κίνηση.
Αν σε όλα τα παραπάνω βάλουμε δίπλα την τιμή εκκίνησης των 45.900 ευρώ, δεν ξέρω ποιος μπορεί να σταματήσει αυτό το premium SUV.
Θέλω να επισημάνω το πόσο πειθαρχημένοι ήταν οι οδηγοί σε Βουλγαρία και Ρουμανία καθώς τηρούσαν τα όρια ταχύτητας και συνολικά οδηγούσαν πάντα εντός ΚΟΚ. Το αντίθετο δηλαδή με εμάς… αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση.
Για να δείτε από κοντά το Omoda 9 SHS πατήστε ΕΔΩ.