Όταν έχεις ένα εξαιρετικό κείμενο πίσω και μπροστά την καθαρή σκηνοθετική ματιά της Τατιάνας Λύγαρη, μέσα από μια φροντισμένη μετάφραση με την συνοδεία πρωτότυπης μουσικής και με τέσσερις ηθοποιούς ιδανικά ερμηνευτικά εργαλεία, τότε το αποτέλεσμα λέγεται Πυρεξία – Τρία οράματα για τη Μέση Ανατολή, στο θεατρικό βαγόνι του Τρένου του Ρουφ!
Πρόκειται για ένα τόσο υπαινικτικό όσο και ελλειπτικό κείμενο της Αμερικανίδας βραβευμένης θεατρικής συγγραφέως και ποιήτριας Naomi Wallace, γραμμένο το 2008, σε τρία μέρη, που πραγματεύεται τρία διαφορετικά σενάρια που αφορούν εμπόλεμες καταστάσεις στη Μέση Ανατολή, πολύ πριν την παρούσα κατάσταση που διέπει την περιοχή. Τρία πολύ δυνατά διαφορετικά σενάρια, σε τρεις διαφορετικές περιοχές, με διαφορετικούς ανθρώπους αλλά με έναν κοινό άξονα την ανθρώπινη υπόσταση-κατάσταση, τον Άνθρωπο ως οντότητα.
Στο πρώτο «όραμα» βλέπουμε έναν ισραηλινό στρατιώτη, εξαιρετικός ο Δημήτρης Τσιγκριμάνης εδώ, να φυλάει έναν κατεστραμμένο ζωολογικό κήπο στην Ράφα της λωρίδας της Γάζας ώσπου μπαίνει στον χώρο του μια παλαιστίνια γυναίκα, η σπαρακτική Φανή Γέμτου, που λέει πως γνωρίζει την μητέρα του. Κι ενώ κουβέντα στην κουβέντα αρχίζει να εκτραχύνεται η κατάσταση εισβάλει στην σκηνή ένας Ρωσοεβραίος αρχιτέκτονας, ο απολαυστικός Δημήτρης Γεωργαλάς που οραματίζεται σχέδια ανοικοδόμησης στο πρότυπο του Χόμα ου Μιγκάλ, αυτοσχέδιοι οχυρωμένοι οικισμοί που δημιουργούσαν οι εβραίοι έποικοι στην Παλαιστίνη από το 1930 και μετά. Η λύση αυτής της σύντομης συνύπαρξης των τριών επί σκηνής έρχεται απρόσμενα με την αναδίφηση στο παρελθόν τους και είναι συνταρακτική!
Στο δεύτερο «όραμα» που έχει ακόμα πιο υπαρξιακό υπόβαθρο, μια νεαρή ισραηλινή βοηθός νοσοκόμα σε κάποιο νοσοκομείο του Τελ Αβίβ, η εξαιρετική Μιράντα Ζησιμοπούλου, έρχεται αντιμέτωπη με έναν Παλαιστίνιο πατέρα και πάλι εδώ πολύ καλός ο Δημήτρης Γεωργαλάς και ταυτόχρονα με ένα δίλημμα που εντείνει επίπλαστα η παρουσία του Αραβοεβραίου θυρωρού Δημήτρη Τσιγκριμάνη.
Το υπαρξιακό βάθος εδώ παλαντζάρει επικίνδυνα αιωρούμενο ανάμεσα στον έρωτα ενός ενήλικα παλαιστίνιου για μια νεαρή ισραηλινή και ανάμεσα στην ζωή και τον θάνατο. Το δίπολο που φτιάχνει εδώ η Wallace αποδίδει τις δύο όψεις του καθρέπτη, ανάλογα την μεριά που το βλέπει ο καθείς. Πλην όμως η πραγματικότητα είναι μία και αυτήν πρέπει να την λαμβάνουμε σοβαρά υπόψιν, πέραν και μακράν τις πλευράς θεάσεως. Κάτι που ισχύει ακράδαντα και για το πρώτο «όραμα».
Στο τρίτο «όραμα» ο μονόλογος του Δημήτρη Τσιγκριμάνη μας μεταφέρει σε άλλο σημείο της Μέσης Ανατολής, στην Βαγδάτη, στο Ιρακ λίγο μετά την εισβολή των αμερικανικών δυνάμεων στον πρώτο πόλεμο στην περιοχή, όπου ένας βιβλιόφιλος εκτροφέας περιστεριών θρηνώντας για την απώλεια των περιστεριών του φτάνει να θρηνεί για την απώλεια του αδελφικού του φίλου. Κι ενώ φαινομενικά μοιάζει το πιο αδύναμο από τα τρία μέρη των οραμάτων για την Μέση Ανατολή, στην ουσία έρχεται να δέσει την αρχική ιδέα της συγγραφέως για τα τεκταινόμενα στην περιοχή. Και να αναδειχθεί αυτό που καταφέρνει να αναδείξει με μεγάλη επιτυχία η παράσταση.
Αυτό το οποίο μένει στο τέλος, πέραν των πολέμων και των όποιων καταστροφών και απωλειών, είναι ο άνθρωπος μέσα στην Ανθρωπινότητα του. Κι αυτό πρέπει να παραμένει πάνω και πέραν της όποιας πολιτικής διάστασης και ερμηνείας, ιδίως την εποχή που ζούμε.
Ο ζόφος του πολέμου, οι φρικαλεότητες στις οποίες αναφέρεται, κάπως παλαιότερες αν και οι φρικαλεότητες παραμένουν τέτοιες ως γεγονότα, τα συντρίμμια, η απώλεια, ο πόνος, ο θάνατος, ο θρήνος, όλα στο τέλος μετατρέπονται μεθερμηνευόμενα σε αγάπη για τη ζωή, την φύση, τον άνθρωπο νεκρό ή ζωντανό.
Χρειάζεται να αποδώσουμε τα εύσημα στην Τατιάνα Λύγαρη τόσο για την σκηνοθεσία όσο και την επιλογή ενός τέτοιου έργου, όπως και σε όλους τους συνεργάτες της παράστασης, ενός έργου τόσο δυνατού και εύστοχου, που ανεβαίνει για πρώτη φορά στην χώρα μας.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Κείμενο: Naomi Wallace, Μετάφραση: Ιωσήφ Βαρδάκης, Σκηνοθεσία-σκηνικό: Τατιάνα Λύγαρη, Πρωτότυπη μουσική σύνθεση-σχεδιασμός ήχου: Μηνάς Ι. Αλεξιάδης, Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου, Κοστούμια: Αφροδίτη Ψυχούλη, Χορογραφίες: Φαίδρα Σούτου, Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου, Α’ βοηθός σκηνοθέτριας: Ευθύμης Χρήστου, Β’ βοηθός σκηνοθέτριας: Μιράντα Ζησιμοπούλου, Στούντιο ηχογράφησης: S LAB studio, έπαιξαν οι μουσικοί: Κυριάκος Ταπάκης – ούτι, Στέφανος Δορμπαράκης – κανονάκι, Εικαστικό αφίσας-trailer: Μαύρα Γίδια, Φωτογραφίες: Υπατία Κορνάρου, Βιντεοσκόπηση: Γιώργος Χαρίσης, Υπεύθυνοι ήχου, φώτων: Γιώργος Στεφανακίδης, Παναγιώτης Πλασκασοβίτης, Επικοινωνία: ArtsPR, Παραγωγή: Καλλιτεχνική Εταιρεία ΑΞΑΝΑ
Πρωταγωνιστούν: Φανή Γέμτου, Δημήτρης Γεωργαλάς, Μιράντα Ζησιμοπούλου, Δημήτρης Τσιγκριμάνης
ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ
Θεατρικό Βαγόνι
Κάθε Παρασκευή & Σάββατο στις 21:00, Κυριακή στις 20:00, από 7 Νοεμβρίου 2025
Διάρκεια παράστασης: 100 λεπτά (χωρίς διάλειμμα)
Εισιτήρια: Γενική Είσοδος 17€, Ομαδικό- Φοιτητικό-Πολυτέκνων- Άνω των 65- Ανέργων 12€, Ατέλειες 5€
Προαγορά εισιτηρίων:
– Ηλεκτρονικά στο Πυρεξία – Τρία οράματα για τη Μέση Ανατολή | Εισιτήρια online! | More.com
– Τηλεφωνικά στο 2117700000 (Δευτέρα έως Παρασκευή 10:00-18:00)
– Φυσικά σημεία πώλησης more.com