Ο Nicolas Hayek, ο ιδρυτής της swatch, είχε στις αρχές της δεκαετίας του ’90 ένα όραμα: τη δημιουργία ενός μικρού, διθέσιου αυτοκινήτου για την πόλη, το οποίο θα χωρούσε παντού και θα ήταν…ηλεκτρικό. Το smart #2 είναι πιο κοντά στην ιδέα του Hayek περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο.
Για να είμαστε δίκαιοι και το αμέσως προηγούμενο fortwo ήταν ηλεκτρικό, οποίο ωστόσο δεν πήγε καλά εμπορικά για δύο κυρίως λόγους: Μικρή αυτονομία, υψηλή τιμή
Όχι βέβαια πως οποιοδήποτε smart, σε οποιαδήποτε χρονική στιγμή ήταν αναλογικά φθηνό, αλλά τουλάχιστον πάντα υπήρξε αδιαμφισβήτητα το πιο κατάλληλο μεταφορικό μέσο για όποιον ήθελε να παρκάρει οπουδήποτε μέσα στην πόλη.
Διότι στην πορεία πήρε feedback, πειραματίστηκε, εκμεταλλεύτηκε νέες τεχνολογίες και κυρίως το «παίδεψε» όσον αφορά την αισθητική του νέου διθέσιου αυτοκινήτου, το οποίο θα παρουσιαστεί επίσημα τον Οκτώβρη στo Σαλόνι αυτοκινήτου στο Παρίσι.
Για να καταλάβετε πόσο ποντάρουν σε αυτό το αυτοκίνητο σκεφτείτε ότι η αρχιτεκτονική στην οποία είναι χτισμένο το smart #2 μπορεί να επεκταθεί και πέρα από τις σημερινές διαστάσεις του: με μεταξόνιο που μπορεί να κυμαίνεται από 1.875 mm, που είναι τώρα, έως και πάνω από 2.500 mm, η πλατφόρμα είναι εξαρχής σχεδιασμένη με αρθρωτή φιλοσοφία και θεωρητικά μπορεί να υποστηρίξει και άλλους τύπους αμαξώματος στο μέλλον.
Στο ταξίδι-αστραπή που κάναμε στη Ρώμη το ουσιαστικό νέο ήταν η αποκάλυψη του εσωτερικού, μιας και οι βασικές εξωτερικές σχεδιαστικές του γραμμές είχαν ιδωθεί στο Πεκίνο πριν από λίγους μήνες.
Το αυτοκίνητο είναι ξεκάθαρα ένα smart όπως το ξέραμε αλλά με μια ταυτότητα πολύ πιο φρέσκια και ιδωμένη από την πλευρά της λειτουργικότητας. Τι οφείλει να κάνει ένα διθέσιο αυτοκίνητο πόλης; Να είναι πιο χρηστικό από οτιδήποτε άλλο κυκλοφορεί, να είναι…κοντό αλλά να μην φαίνεται ψεύτικο.
Οι αναλογίες του νέου #2, η διχρωμία του, οι πόρτες χωρίς πλαίσιο και οι προσεγμένες επιφάνειες (θέλουν να) ακολουθούν μία βασική αρχή που στην smart αποκαλούν: Function becomes Fashion.
Και απ’ ό,τι φαίνεται το καταφέρνουν. Διότι παρά τις πάμπολλες σχεδιαστικές «χαριτωμενιές» αντιλαμβάνεσαι αμέσως ότι το #2 θα υλοποιήσει τη βασική του αποστολή, να μπορεί δηλαδή να κινηθεί με ευελιξία μέσα στον αστικό ιστό.
Αλλωστε η νέα πλατφόρμα πάνω στην οποία βασίζεται, με κωδική ονομασία ECA, επιτρέπει κύκλο στροφής μόλις 6,95 m, ενώ διαθέτει πίσω ανάρτηση πολλαπλών συνδέσμων (five-link). Κανένα άλλο μοντέλο της κατηγορίας δεν συνδυάζει τέτοια χαρακτηριστικά.
Επίσης κανένα άλλο τέτοιου είδους αυτοκίνητο δεν υπόσχεται ηλεκτρική αυτονομία στα 300 km (οι επίσημες ανακοινώσεις πάντως αναμένονται) με δυνατότητα ταχείας φόρτισης από το 10% στο 80%. Αυτό καθίσταται δυνατό χάρη στην προηγμένη τεχνολογία κυψελών και τη συνολική χωρητικότητα μπαταρίας στις 35,7 kWh.
Η πρώτη επαφή μας με το εσωτερικό, σε μια μορφή που πλησιάζει πολύ το τελικό σχέδιο, μας εξέπληξε θετικά κυρίως επειδή οι σχεδιαστές εδώ καταφέρνουν να συνδυάσουν ρετρό στοιχεία που θυμίζουν το αρχέτυπο με ένα σύγχρονο σχέδιο που αποπνέει τον απαραίτητο τεχνολογικό αέρα αλλά κυρίως προσφέρει μια αίσθηση «ανοιχτωσιάς».
Βασικός υπαίτιος σε αυτό το τελευταίο είναι το ενιαίο κάθισμα τύπου bench, η επίσης ανοιχτή διάταξη του ταμπλό και η αποδοτική εκμετάλλευση του διαθέσιμου χώρου.
Με την επιφύλαξη ότι προς το παρόν απλώς καθίσαμε για λίγα λεπτά μέσα σε ένα στατικό δείγμα και δεν το ζήσαμε στην πράξη, φαίνεται ότι το ενιαίο κάθισμα δουλεύει κυρίως στη δημιουργία της εντύπωσης ότι ενός κοινόχρηστου χώρου με αυξημένη πρακτικότητα.
Μπορεί να βοήθησαν και οι ανοιχτές κρεμ αποχρώσεις αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση όντως αισθάνεσαι ότι βρίσκεσαι σε ένα περιβάλλον ανοιχτό, φιλόξενο και λειτουργικό, πράγμα που σε εντυπωσιάζει, ειδικά όταν σκεφτείς ότι βρίσκεσαι σε ένα τόσο μικρό αυτοκίνητο.
Αυτή άλλωστε είναι και η επιδίωξη των σχεδιαστών όταν επέλεξαν μια κυματιστή μορφή τύπου «S» στο ταμπλό. Να υπάρχει δηλαδή ένας ξεκάθαρος προσανατολισμός και μέγιστη αξιοποίηση χώρου.
Όλα αυτά αναδεικνύουν πώς οι έξυπνες σχεδιαστικές λύσεις μετατρέπουν τη συμπαγή διάσταση από περιορισμό σε πλεονέκτημα, όπου κάθε επιλογή υπηρετεί ταυτόχρονα τη λειτουργικότητα και την αισθητική. Επίσης φαίνεται ότι έχει δοθεί βάρος και στη χρησιμοποίηση έξυπνων λύσεων για τους αποθηκευτικούς χώρους.
Όλα τα παραπάνω καταλήγουν σε ένα συμπέρασμα: Το smart #2 επανέρχεται δριμύτερο. Φαίνεται ότι αυτή τη φορά η κοινοπραξία δεν έχει αφήσει τίποτα στην τύχη φροντίζοντας να κατασκευάσει ένα αστικό αυτοκίνητο που θα είναι τεχνολογικά προηγμένο, καλοκατασκευασμένο και ασφαλές.
Ένα αυτοκίνητο που πραγματικά ανυπομονούμε να οδηγήσουμε, κάτι που μάλλον θα γίνει από τις αρχές του επόμενου έτους. Θα είναι και προσιτό; Δεν θα βασιζόμασταν σε μια τέτοια παραδοχή αλλά αν το καλοσκεφτεί κάποιος το smart δεν πέτυχε γιατί ήταν φτηνό αλλά γιατί ήταν πρωτοποριακό και κυρίως επειδή απαντούσε σε πραγματικές ανάγκες αλλά και σε αυτή την πολύ σημαντική αίσθηση ότι αγοράζεις ένα αυτοκίνητο μικρό μεν αλλά με συγκεκριμένο status.