Το πρώτο ευρωπαϊκής κατασκευής τετράτροχο διαστημικό rover προγραμματίζεται να εκτοξευθεί το 2030.
Το ευρωπαϊκό όνειρο για την αποστολή ενός rover στη Σελήνη συνεχίζεται, παρά τα όποια προβλήματα έχουν παρουσιαστεί, όπως την αποτυχημένη προσπάθεια προσέγγισης από την σεληνάκατο Resilience πριν από λίγους μήνες.
Η Ευρώπη ετοιμάζεται για τη δεύτερη απόπειρα, αυτή τη φορά με το Mona Luna, ένα μεγάλο σεληνιακό ρόβερ που εξελίσσει η Venturi Space, θυγατρική της Venturi Astrolab και η οποία συμμετέχει στον διαγωνισμό της NASA για το Lunar Terrain Vehicle (LTV) του προγράμματος Artemis.
Σε αντίθεση όμως με το LTV που έχει σχεδιαστεί κυρίως για τη μεταφορά αστροναυτών, το Mona Luna στοχεύει πρωτίστως στη μερικώς αυτόνομη εξερεύνηση της σεληνιακής επιφάνειας.
Το όχημα παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο φετινό Σαλόνι Αεροπορίας του Παρισιού και χαρακτηρίστηκε ως το πρώτο «100% ευρωπαϊκής κατασκευής» σεληνιακό ρόβερ. Στόχος του είναι να υποστηρίξει αποστολές του Eυρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA) και του Γαλλικού Διαστημικού Οργανισμού CNES.
Παρότι το έργο βρίσκεται ακόμη σε πρώιμο στάδιο, είναι γνωστό ότι το Mona Luna ζυγίζει 750 κιλά, με δυνατότητα αύξησης έως και τα 1.000 κιλά. Πρόκειται για ένα ηλεκτρικό rover που τροφοδοτείται από ηλιακά πάνελ και 3 ενσωματωμένες μπαταρίες, ενώ θα μπορεί να κινείται στο ανώμαλο σεληνιακό έδαφος με ταχύτητες έως 20 χλμ./ώρα.
Το όχημα θα διαθέτει ρομποτικό βραχίονα, δυνατότητα αυτόνομης λειτουργίας και, εφόσον απαιτηθεί, θα μπορεί να μεταφέρει έναν αστροναύτη με πλήρη διαστημική στολή. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι παραμορφώσιμοι τροχοί του, αποτελούμενοι από 192 καλώδια και ελατήρια, που τους επιτρέπουν να αλλάζουν σχήμα και να προσαρμόζονται στο σεληνιακό έδαφος.
Οι τροχοί και άλλα βασικά συστήματα δοκιμάστηκαν πρόσφατα στο κέντρο LUNA στην Κολωνία, όπου προσομοιώνονται συνθήκες Σελήνης. Σύμφωνα με τη Venturi, το rover ανταποκρίθηκε θετικά, σκαρφαλώνοντας και κατεβαίνοντας κλίσεις έως 33 μοίρες, ξεπερνώντας ακόμη και μεγάλα βραχώδη εμπόδια, με άριστη σταθερότητα και πρόσφυση που ξεπέρασε τις αρχικές προβλέψεις.
Η εξέλιξη του Mona Luna συνεχίζεται, με ορίζοντα την πρώτη του αποστολή το 2030, την ίδια χρονιά που η NASA σχεδιάζει να εκτοξεύσει το LTV στο πλαίσιο της αποστολής Artemis V.
Το ευρωπαϊκό rover θα εκτοξευθεί με τον πύραυλο Ariane 6.4 και θα μεταφερθεί στον Νότιο Πόλο της Σελήνης από την ευρωπαϊκή σεληνάκατο Argonaut, ικανή να μεταφέρει έως 1,5 τόνο εξοπλισμού.
Αρχικά, το Mona Luna θα χρησιμοποιηθεί για επιστημονική έρευνα και δοκιμές συστημάτων στο πραγματικό σεληνιακό περιβάλλον. Μελλοντικά, όμως, θα μπορούσε να αναλάβει ρόλους μεταφοράς φορτίων, εκμετάλλευσης σεληνιακών πόρων, όπως το ήλιο-3, ακόμη και να συμβάλει στη δημιουργία μόνιμης σεληνιακής παρουσίας.
Τη σοβαρότητα του εγχειρήματος υπογραμμίζει και η επένδυση της Venturi Space σε μια νέα εγκατάσταση 10.000 τετραγωνικών μέτρων στην Τουλούζη, η οποία αναμένεται να λειτουργήσει το 2028 και να απασχολεί περίπου 150 μηχανικούς. Παράλληλα, αρκετές από τις τεχνολογίες του Mona Luna θα δοκιμαστούν ήδη από το 2026 στη Σελήνη, μέσω ενός μικρότερου rover με την ονομασία FLIP.
ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΣΗΜΕΡΑ
Jaguar Land Rover στην Ελλάδα!
Η Toyota αναβιώνει το πάθος για την οδήγηση
Αυτή είναι η νέα στρατηγική της Volkswagen απέναντι στο άγχος της αυτονομίας