Το μπάσκετ είναι η ζωή της και η αγάπη της για την πορτοκαλί Θεά είναι έκδηλη και αδιαπραγμάτευτη. Με πείσμα, σκληρή δουλειά και το δικό της μπασκετικό τρόπο κέρδισε τα πάντα στην Ελλάδα, ενώ το ταξίδι της με πυξίδα το άθλημα που υπηρετεί, την οδήγησε στην Ασία.
Ανέλαβε την πιο δύσκολη αποστολή και βρέθηκε στην άκρη του πάγκου της εθνικής ομάδας μπάσκετ γυναικών του Ιράν. Σε μία χώρα που η γυναίκα βρίσκεται σε… δεύτερη ταχύτητα, η καλύτερη και πιο επιτυχημένη Ελληνίδα προπονήτρια μπάσκετ, τα κατάφερε και έγραψε ιστορία, ακόμα και αν χρειάστηκε να φορέσει χιτζάμπ!
Η Ελένη Καπογιάννη, που πλέον συνεχίζει την προπονητική της καριέρα στην Κίνα, μίλησε στη «Ζούγκλα» για τα 2,5 χρόνια παρουσίας της στη χώρα της Ασίας, που σήμερα βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση. Μοιράστηκε τις εικόνες και τις εμπειρίες της και μίλησε για τις συνθήκες εργασίας της στην Τεχεράνη, σε ένα ταξίδι που έφεραν το Ιράν σε limit up, καθώς από το Νο.78 απογειώθηκε στο Νο.44, σημειώνοντας ρεκόρ ανόδου στο παγκόσμιο ranking της FIBA.
«Έψαχναν για προπονήτρια και μου έκανε πάρα πολύ κλικ. Τις μεγάλες αποφάσεις της ζωής μου, τις παίρνω με την καρδιά και πάντα το ένστικτό μου με δικαιώνει», είπε και εξήγησε για το Ιράν: «Διαφορετική, αλλά αξιοσημείωτη κουλτούρα. Πήγα να διδάξω μπάσκετ, αλλά σαφώς έπρεπε να εναρμονιστώ με τους κανόνες του κράτους».
Για το Ιράν και τη ζωή στην Τεχεράνη, είπε μεταξύ άλλων: «Ήμουν πιο προστατευμένη επειδή ήμουν ξένη. Είδα καταστάσεις που με θύμωναν πολύ. Το μελανό σημείο είναι το θεοκρατικό καθεστώς που θέλει να κάνει την γυναίκα υποδεέστερη».
Η Ελένη Καπογιάννη δήλωσε σοκαρισμένη από τον βομβαρδισμό με στόχο το Αζάντι Κόμπλεξ της Τεχεράνης. Πρόκειται για τις βασικές αθλητικές εγκαταστάσεις της πρωτεύουσας της χώρας, που αποτελούσε και τον χώρο εργασίας της.
«Με σοκάρει γιατί στο Αζάντι Κόμπλεξ, που βομβαρδίστηκε, η απόσταση από το σημείο που σκοτώθηκαν οι αθλήτριες του βόλεϊ είναι 50 μέτρα από τις εγκαταστάσεις του μπάσκετ. Είναι σοκαριστικό, γιατί πέρασα σχεδόν 3 χρόνια από τη ζωή μου εκεί», είπε και υπογράμμισε: «Πολύ σοκαριστικό να πεθαίνουν άνθρωποι για παιχνίδια πολιτικά που δεν μας αγγίζουν».
Στο Ιράν η κόουτς φόρεσε ακόμα και χιτζάμπ, για να φέρει εις πέρας την αποστολή της… «Όφειλα να εναρμονιστώ με τους κανόνες. Δεν ήμουν στο Ιράν για να κρίνω το καθεστώς. Ήταν πολύ άβολο. Ένα μαντήλι να νιώθεις ότι μπορεί να σου περιορίσει την προσωπικότητα. Οι αθλήτριές μου στο Ιράν ήταν ηρωίδες. Δέθηκα με αυτά τα κορίτσια, ήταν οι κόρες μου», τόνισε και επεσήμανε ότι οι Ιρανές απαγορεύεται να δουν αγώνα ανδρών!
Στην ερώτηση αν το Ιράν την άλλαξε, η Ελένη Καπογιάννη, απάντησε: «Έγινα πιο πλούσιος και ταπεινός άνθρωπος. Ανέπτυξα πολύ περισσότερο την ενσυναίσθηση. Αυτή η εμπειρία είναι συναρπαστική. Είναι το Νο.1 μπασκετικά και κοινωνικά. Ήταν challenge να μπω στο δικό τους mentality και να βρω ένα τρόπο να επικοινωνήσω τα δικά μου στοιχεία, όμως τα κορίτσια πρώτη φορά στην καριέρα τους πήραν κάποια χρήματα και πλέον τα καταφέρνουν χωρίς εμένα».
Πλέον, η Ελένη Καπογιάννη «παίζει μπάσκετ» στην Κίνα: «Μου αρέσει πάρα πολύ, αλλά δεν είναι εύκολη η Κίνα. Εκπληκτικές εγκαταστάσεις, παιχνίδια με πολύ υψηλή θέαση και τηλεθέαση».
Πριν λίγες ημέρες το μπασκετικό της άστρο και το άγγιγμα του Μίδα που διαθέτει αναγνωρίστηκε και στο WCBA, καθώς η head coach της Henan επιλέχθηκε για το All Star Game της Κίνας: «Το να ψηφιστώ ενώ είμαι ξένη, είναι πολύ τιμητικό και μου δίνει δύναμη και κίνητρο να συνεχίσω».
Παράλληλα, η Ελληνίδα έχει αναλάβει και την εθνική ομάδα του Λιβάνου: «Ο Λίβανος είναι μια χώρα που αγαπώ και έχω πολλούς φίλους εκεί. Θέλω πάρα πολύ να επιστρέψω κάτι στο Λίβανο. Μου έδωσε και θέλω να βοηθήσω την εθνική τους ομάδα».
Αναφορικά με την ελληνική λίγκα και τα μελλοντικά σχέδιά της η κόουτς Καπογιάννη ξεκαθάρισε ότι η επιστροφή στην πατρίδα δεν είναι στα σχέδιά της. «Η ζωή μάς ωριμάζει και έχω μάθει να ζω το τώρα. Είμαι ευλογημένη που μπορώ και ζω αυτές τις εμπειρίες», επεσήμανε.