1922… Τη χρονιά εκείνη, πριν από 104 χρόνια, χτίστηκε το γήπεδο του Παναθηναϊκού. Το «Απόστολος Νικολαΐδης», ή απλά… η Λεωφόρος. Γενιές Παναθηναϊκών πανηγύρισαν, φώναξαν πολλές χιλιάδες φορές γκολ, δάκρυσαν, έκλαψαν, αγκαλιάστηκαν. Είναι το γήπεδο που έχει συνδεθεί με την ιστορία όχι μόνο ενός τεράστιου συλλόγου, αλλά μίας ολόκληρης πόλης, ενός λαού και της ψυχής του.
Εκεί που συνέβησαν τόσα πολλά, εκεί που γενιές από παίκτες του Παναθηναϊκού έγραψαν ιστορία, που εκατομμύρια φίλαθλοι έβρισκαν τη διέξοδό τους, εκεί που τραγουδήθηκε ξανά και ξανά και ξανά και ξανά το… «Σύλλογος μεγάλος, δεν υπάρχει άλλος». Εκεί, που έφτασε το πλήρωμα του χρόνου για να ανοίξει ένα νέο κεφάλαιο, όχι μόνο στην ιστορία του «τριφυλλιού«, αλλά και στο ίδιο το γήπεδο που έγινε το δεύτερο σπίτι για γενιές Παναθηναϊκών.
Όμως η ζωή κυλά, οι ανάγκες αλλάζουν, ο κόσμος προχωρά… Ο Παναθηναϊκός κοιτάζει το μέλλον και κτίζει τις βάσεις για νέες περγαμηνές στην ιστορία του. Νέες χρυσές σελίδες, που θα γραφτούν από τις νεότερες γενιές. Ο Παναθηναϊκός βρίσκεται στην τελική ευθεία για την κατασκευή της νέας του έδρας. Ενός σύγχρονου γηπέδου στον Βοτανικό, το οποίο θα καλύπτει τις ανάγκες ενός μεγάλου ευρωπαϊκού συλλόγου, όπως είναι ο Παναθηναϊκός.
Όμως η πορεία της Λεωφόρου δεν τελειώνει… Θα αλλάξει, θα προσαρμοστεί, αλλά δεν θα διακοπεί εδώ. Μία σκέψη, μία πρόταση, ένα σχέδιο… που τέθηκαν στο τραπέζι της συζήτησης στους αρμόδιους, συνδυάζοντάς τη διατήρηση του ιστορικού γηπέδου και την ανάπλασή του σε ένα σύγχρονο συγκρότημα, ένα κόσμημα στο κέντρο της πόλης, που θα «παντρεύει» τον Παναθηναϊκό, τη φύση, τον αθλητισμό και τις σύγχρονες χρήσεις.
Ο Γιάννης Αλαφούζος, μιλώντας στο αποψινό Prime Time του ΣΚΑΪ, με τον Παύλο Τσίμα, έθεσε το πρότζεκτ που προτείνει για τη Λεωφόρο και τη βάση του οράματός του για το μέλλον του Παναθηναϊκού.
«Ο Παναθηναϊκός θα μπορεί να σταθεί στα πόδια του μόνος του. Μαζί με το Κορωπί που φτιάχνουμε, θα έχει γήπεδο και προπονητικό κέντρο για πάντα», τόνισε αρχικά ο κ. Αλαφούζος και συνέχισε:
«Έχουμε κάνει μία μελέτη με τον Ανδρέα Κούρκουλα. Μία καταπληκτική ιδέα. Ουσιαστικά μένει η Λεωφόρος, φυτεύεται ολόκληρη, μέσα εκεί θα έχει πάρκο, γηπεδάκια».
Ο Γιάννης Αλαφούζος έκανε την εισαγωγή, Το γραφείο του κ. Κούρκουλα προχώρησε στην παρουσίαση μίας ιδέας, ενός πρότζεκτ, που τα συνδυάζει όλα:
Ας δούμε αναλυτικά την πρόταση για το ιστορικό γήπεδο της Λεωφόρου:
1)Παραμένουν τα δύο πέταλα. Δηλαδή η Θύρα 13 και δίπλα της η θύρα 14, καθώς και η Θύρα 1, το απέναντι πέταλο, το οποίο ήταν η πρώτη κερκίδα που κατασκευάστηκε.
2)Θα γκρεμιστούν τα κόρνερ και από εκεί θα υπάρχουν ανοιχτοί διάδρομοι για το πάρκο και τα γηπεδάκια εντός του «γηπέδου». Περπάτημα, τζόκινγκ, ποδοσφαιράκι και πολύ πράσινο…
3)Οι παράπλευρες εξέδρες θα μετατραπούν σε καταστήματα, ώστε να αυτοχρηματοδοτείται η συντήρηση των εγκαταστάσεων.
4)Ο Τάφος του Ινδού, το επίσης ιστορικό κλειστό και η πισίνα, θα ανοίξουν και θα αποδοθούν «στα παιδιά των Αμπελοκήπων», όπως τόνισε χαρακτηριστικά ο κ. Κούρκουλας.
Ο κόσμος προχωρά, οι ανάγκες αλλάζουν, οι παλιότεροι κάνουν χώρο στους νεότερους… Κάπως έτσι κυλά -αναγκαστικά- η ζωή. Κάπως έτσι και ο Παναθηναϊκός ανοίγει την πόρτα στη νέα εποχή του. Θύμησες, συγκίνηση, εμπειρίες, μία ζωή χαραγμένη στο μυαλό, στην καρδιά, στην ψυχή μας… Όμως η «πράσινη» ιστορία οφείλει να συνεχίσει και να γράψει νέα κεφάλαια. Να περπατήσει σε νέους δρόμους, έχοντας πάντα ως βάση όσα έχουν προηγηθεί, όσα έχουν γραφτεί στις εξέδρες, το χορτάρι και τα αποδυτήρια της Λεωφόρου. Μίας Λεωφόρου που με το σχέδιο που προτείνεται, θα μείνει για πάντα εκεί, να θυμίζει στους παλιούς και να μαθαίνει στους νεότερους, πώς γεννήθηκε και μεγαλούργησε αυτός ο τεράστιος σύλλογος.