Σε μια σειρά συναντήσεων στο Λευκό Οίκο, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ πείστηκε από τον Νετανιάχου να επιτεθεί στο Ιράν, παρά τις έντονες ανησυχίες του αντιπροέδρου του και μια απαισιόδοξη εκτίμηση των μυστικών υπηρεσιών. Ads Η περιγραφή του τρόπου με τον οποίο ο κ. Τραμπ οδήγησε τις Ηνωμένες Πολιτείες σε πόλεμο προέρχεται από ένα βιβλίο που θα κυκλοφορήσει σύντομα, με τίτλο «Regime Change: Inside the Imperial Presidency of Donald Trump» (Αλλαγή καθεστώτος: Μέσα στην αυτοκρατορική προεδρία του Ντόναλντ Τραμπ).
Αποκαλύπτει πώς οι διαβουλεύσεις εντός της κυβέρνησης ανέδειξαν τις ενστικτώδεις αντιδράσεις του προέδρου, τις ρήξεις στον στενό του κύκλο και τον τρόπο με τον οποίο διοικεί τον Λευκό Οίκο.
Το βιβλίο βασίζεται σε εκτενείς συνεντεύξεις που πραγματοποιήθηκαν υπό τον όρο της ανωνυμίας, προκειμένου να περιγράψει εσωτερικές συζητήσεις και ευαίσθητα ζητήματα, γράφουν οι New York Times που το παρουσιάζουν. Ads Διαβάστε: Κατάπαυση πυρός / «Ολοκληρωτική νίκη» βλέπει ο Τραμπ, «συντριπτική ήττα των ΗΠΑ» το Ιράν – Το Στενό του Ορμούζ και ο Λίβανος
Οι κεντρικοί πρωταγωνιστές και οι ρόλοι τους
Μπενιαμίν Νετανιάχου: Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ ταξίδεψε στην Ουάσινγκτον για να παρουσιάσει στο κλειστό κύκλο του Τραμπ μια εκτενή ενημέρωση, με τη βοήθεια εντυπωσιακών βίντεο. Είπε ότι το Ιράν ήταν ώριμο για «αλλαγή καθεστώτος» και ότι μια κοινή επιχείρηση ΗΠΑ–Ισραήλ θα μπορούσε να την επιφέρει με γρήγορο και αποφασιστικό τρόπο.
Ντέιβιντ Μπαρνέα: Διευθυντής της Mossad, εμφανιζόταν ως τεχνοκρατικός υποστηρικτής του σχεδίου. Η εικόνα παρουσίαζε την ισραηλινή ηγεσία σαν συγκροτημένη «στρατιωτική ομάδα πολέμου», έτοιμη για δράση.
Ντόναλντ Τραμπ: εμφανίζεται να επηρεάζεται έντονα από την παρουσίαση. Με φράσεις όπως «Sounds good to me» («μου φαίνεται καλό») έδωσε ουσιαστικά το «πράσινο φως» για κοινή επιχείρηση, παρά τις επιφυλάξεις κορυφαίων συμβούλων.
Τζον Ράτκλιφ: Ο διευθυντής της CIA που περιέγραψε ως «farcical» (ανέφικτο/γελοίο) τα σενάρια περί άμεσης ανατροπής του καθεστώτος μέσω λαϊκής εξέγερσης ή υπονόμευσης. Το σχόλιο αυτό ανέδειξε τη ρήξη ανάμεσα στην ισραηλινή αισιοδοξία και την εκτίμηση των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών.
Τζέι Ντι Βανς: Ο αντιπρόεδρος ήταν από τους ελάχιστους σαφώς αντίθετους σε πλήρη επίθεση.
Γεν. Νταν Κέιν: Ο επικεφαλής του Γενικού Επιτελείου προειδοποίησε για την εξάντληση των αμερικανικών αποθεμάτων όπλων και την αβεβαιότητα των αποτελεσμάτων· τόνισε ότι κάθε εκστρατεία θα είχε δευτερογενείς και τριτογενείς επιπτώσεις που έπρεπε να υπολογιστούν.
Τα σενάρια αλλαγής καθεστώτος
Το Ισραήλ παρουσίασε σενάρια αλλαγής ηγεσίας καθεστώτος στο Ιράν με πιθανό υποψήφιο διάδοχο τον Ρεζά Παχλαβί, εξόριστο γιο του τελευταίου Σάχη.
Οι ισραηλινές εκτιμήσεις περιλάμβαναν: γρήγορο πλήγμα στο βαλλιστικό πρόγραμμα του Ιράν, αδυναμία του Ιράν να κλείσει το Στενό του Χορμούζ, περιορισμένες επιθέσεις κατά αμερικανικών συμφερόντων σε γειτονικές χώρες και την εκκίνηση μαζικών λαϊκών εξεγέρσεων με υποκίνηση από την Μοσάντ. Αυτά τα σενάρια, εάν επαληθεύονταν, θα σήμαιναν θεμελιώδεις αλλαγές για το ιρανικό καθεστώς.
Ο Τραμπ στράφηκε προς τον στρατηγό Κέιν. «Στρατηγέ, τι πιστεύετε;» Ο επικεφαλής του Γενικού Επιτελείου Κέιν απάντησε: «από την εμπειρία μου, αυτή είναι η συνήθης διαδικασία για τους Ισραηλινούς. Υπερβάλλουν, και τα σχέδιά τους δεν είναι πάντα καλά επεξεργασμένα. Ξέρουν ότι μας χρειάζονται, και γι’ αυτό πιέζουν τόσο πολύ».
Ενδιαφέρον του Τραμπ για τη δολοφονία Χαμενεΐ
Η αμερικανική ανάλυση κατέταξε τα επιχειρησιακά στοιχεία του Νετανιάχου σε τέσσερα μέρη: εκτέλεση της ηγεσίας του Ιράν («αποκεφαλισμός»), αποδυνάμωση της ικανότητας αντίδρασης, πρόκληση λαϊκής εξέγερσης και τελική αλλαγή καθεστώτος.
Οι αμερικανικές υπηρεσίες έκριναν ρεαλιστικά τα πρώτα δύο, αλλά θεώρησαν τα δύο τελευταία μη ρεαλιστικά, με τον Ράτκλιφ να τα χαρακτηρίζει κυριολεκτικά «farcical».
Ο Τραμπ φάνηκε να ενδιαφέρεται για την υλοποίηση των Μερών 1 και 2: τη δολοφονία του Αγιατολάχ και των κορυφαίων ηγετών του Ιράν και την αποδυνάμωση του ιρανικού στρατού.
Ο Γεν. Κέιν υπογράμμισε τον κίνδυνο εξάντλησης αμερικανικών αποθεμάτων, ιδιαίτερα αντιαεροπορικών/αντιβαλλιστικών συστημάτων, μετά από χρόνια υποστήριξης στην Ουκρανία και το Ισραήλ.
Η τελική απόφαση αποδίδεται στη μακρά σχέση στενής συνεργασίας ΗΠΑ–Ισραήλ και στις προσωπικές σχέσεις των Τραμπ–Νετανιάχου.
Επίσης, ο τρόπος που ο πρόεδρος Τραμπ λειτουργεί — να δίνει έμφαση στην προσωπική του εντύπωση και να ακολουθεί το ένστικτό του — έπαιξε αποφασιστικό ρόλο στο να μετατραπεί μια ισραηλινή παρουσίαση σε πραγματική αμερικανική δράση. Παρά τις επιφυλάξεις των υπηρεσιών και του στρατού για την πιθανότητα αποκλεισμού του Στενού του Χορμούζ.
Στα τέλη Φεβρουαρίου, την επομένη της τελευταίας σύσκεψης, εν πτήσει με το Air Force One, ο Τραμπ έστειλε την ακόλουθη διαταγή: «Η επιχείρηση Epic Fury εγκρίνεται. Καμία ακύρωση. Καλή τύχη.»