Ο Ολυμπιακός αντιμετωπίζει τη Ρεάλ (21.00) στον μεγάλο τελικό του Final Four της Euroleague, σε μια μάχη γεμάτη ιστορία, πίεση και… ανοιχτούς λογαριασμούς.
Ο Ολυμπιακός βρίσκεται ξανά εκεί. Στο τελευταίο βήμα. Στο παιχνίδι που χωρίζει τη λύτρωση από την απογοήτευση, τη δόξα από την πίκρα. Απέναντί του, όπως τόσες φορές στις πιο εμβληματικές βραδιές της σύγχρονης Euroleague, θα σταθεί η Ρεάλ Μαδρίτης. Και η αλήθεια είναι πως δεν θα μπορούσε να υπάρξει πιο… κινηματογραφικός τελικός για το φινάλε της σεζόν 2025-26.
Το τρόπαιο της Euroleague στο Glass Floor του ΟΑΚΑ πριν τον τελικό Ολυμπιακού – Ρεάλ / Φωτογραφία με χρήση AI
Το Telekom Center της Αθήνας αναμένεται να ντυθεί στα κόκκινα, με χιλιάδες φίλους των Πειραιωτών να δημιουργούν μια ατμόσφαιρα που θυμίζει… ΣΕΦ σε βραδιά τίτλου. Μόνο που αυτή τη φορά, το διακύβευμα είναι ολόκληρη η Ευρώπη. Και ίσως η πιο μεγάλη δικαίωση αυτής της ομάδας.
Ο Ολυμπιακός μπήκε στο Final Four ως η πρώτη ομάδα της regular season, κάτι που θεωρητικά δείχνει ανωτερότητα και σταθερότητα. Υπάρχει όμως μια παράξενη ιστορία πίσω από αυτό. Τα τελευταία χρόνια, η κορυφαία ομάδα της κανονικής διάρκειας συνήθως δεν καταφέρνει να σηκώσει και το τρόπαιο στο τέλος.
Η πίεση του φαβορί, η ένταση ενός νοκ άουτ ημιτελικού και η ψυχολογία του Final Four έχουν γονατίσει σπουδαίες ομάδες. Ο φετινός Ολυμπιακός όμως μοιάζει διαφορετικός. Πιο ώριμος. Πιο σκληρός. Σαν να χτίστηκε ακριβώς για να αντέξει αυτό το βάρος.
Ο Μπαρτζώκας, τα πέντε σερί Final Four και το ανεκπλήρωτο όνειρο
Ο Γιώργος Μπαρτζώκας έχει πλέον μετατρέψει τον Ολυμπιακό σε μόνιμο κάτοικο της ελίτ. Πέντε συνεχόμενα Final Four δεν είναι σύμπτωση. Είναι αποτέλεσμα φιλοσοφίας, συνέπειας και μιας μπασκετικής ταυτότητας που αναγνωρίζεται πλέον σε όλη την Ευρώπη.
Κι όμως, παρά τη σταθερότητα, λείπει ακόμα η στιγμή που θα “κλειδώσει” αυτή την εποχή στην ιστορία. Ο ίδιος έχει ήδη γράψει το όνομά του με χρυσά γράμματα στον σύλλογο από το 2013, όταν οδήγησε τους «ερυθρόλευκους» στην κατάκτηση της EuroLeague απέναντι στη Ρεάλ Μαδρίτης στο Λονδίνο. Εκείνο το 100-88 παραμένει μέχρι σήμερα η τελευταία φορά που ο Ολυμπιακός νίκησε τη “Βασίλισσα” σε τελικό Ευρώπης.
Ίσως γι’ αυτό ο φετινός τελικός μοιάζει τόσο… βαρύς συναισθηματικά. Γιατί θυμίζει σε όλους τι έγινε τότε. Και γιατί δίνει στον Μπαρτζώκα την ευκαιρία να ολοκληρώσει αυτό που χτίζει εδώ και χρόνια.
Από την απέναντι πλευρά βρίσκεται ένας προπονητής που δεν χρειάζεται συστάσεις. Ο Σέρτζιο Σκαριόλο έχει σηκώσει Παγκόσμιο Κύπελλο, EuroBasket, Ολυμπιακά μετάλλια και ακόμα και πρωτάθλημα NBA ως assistant coach στους Τορόντο Ράπτορς.
Υπάρχει όμως ένα τρόπαιο που λείπει από το παλμαρέ του. Η Euroleague.
Και αυτό κάνει τον φετινό τελικό ακόμα πιο επικίνδυνο για τον Ολυμπιακό. Γιατί απέναντί του δεν θα βρει απλώς μια μεγάλη ομάδα, αλλά έναν προπονητή που κυνηγά το τελευταίο κομμάτι της προσωπικής του μπασκετικής ολοκλήρωσης.
Ακόμα και φέτος, μέσα σε τραυματισμούς και προβλήματα, η Ρεάλ έφτασε ξανά μέχρι το τέλος. Ταβάρες, Γκαρούμπα και Λεν ταλαιπωρήθηκαν μέσα στη σεζόν, όμως η Βασίλισσα επιβίωσε γιατί ξέρει να ζει σε αυτές τις συνθήκες.
Ο Καμπάτσο παραμένει ο εγκέφαλος. Ο Γιουλ συνεχίζει να κουβαλά την αύρα των μεγάλων στιγμών. Ο Χεζόνια και ο Ντεκ δίνουν μέγεθος, ένταση και προσωπικότητα. Και πάνω απ’ όλα, η Ρεάλ κουβαλά μια σχεδόν τρομακτική αυτοπεποίθηση όταν φτάνει σε Final Four.
Σαραγόσα 1995. Λονδίνο 2013. Κάουνας 2023. Ολυμπιακός και Ρεάλ έχουν γράψει μαζί μερικές από τις πιο ιστορικές στιγμές της Euroleague. Άλλοτε με θριάμβους, άλλοτε με πληγές που ακόμα πονάνε.
Η διαφορά τώρα είναι πως ο τελικός γίνεται στην Αθήνα. Με τον κόσμο του Ολυμπιακού να ετοιμάζεται να μετατρέψει το Telekom Center σε ερυθρόλευκη έδρα και με μια ομάδα που μοιάζει να κουβαλά όλη την εμπειρία, τις απογοητεύσεις και την πείνα των τελευταίων ετών.
Και ίσως τελικά αυτός ο τελικός να είναι κάτι περισσότερο από ένας αγώνας για την EuroLeague. Ίσως να είναι η βραδιά που ο Ολυμπιακός θα προσπαθήσει να κλείσει όλους τους ανοιχτούς λογαριασμούς του με την ίδια του την ιστορία.