Ο Στέφανος Κωνσταντινίδης έρχεται σήμερα στο zappit χωρίς… μακιγιάζ και μιλάμε για μια τηλεόραση που αλλάζει, αλλά με παρελθόν που δεν ξεχνιέται. Από τις εποχές των παχυλών μισθών με τα άγνωστα παρασκήνια, τις φωνές στα ακουστικά και τα τοξικά περιβάλλοντα, μέχρι την πολιτική ορθότητα του σήμερα. Ο γνωστός δημοσιογράφος ξεδιπλώνει μια επαγγελματική πορεία γεμάτη εμπειρίες, με συνεργασίες πρώτης γραμμής, ωραίες και δύσκολες στιγμές αλλά και “κόκκινες” γραμμές που ο ίδιος δεν διαπραγματεύεται.
Ο Στέφανος Κωνσταντινίδης δεν διστάζει να σχολιάσει πρόσωπα και καταστάσεις της τηλεοπτικής πραγματικότητας, να εξηγήσει γιατί επιλέγει συνειδητά τον «δεύτερο ρόλο» στις εκπομπές και να αποκαλύψει το bullying που έχει βιώσει από συγκεκριμένο πρόσωπο. Η οικογένεια είναι το παν για εκείνον. Η ζωή του εκτός Αθηνών, οι δυσκολίες που αντιμετώπισε στο παρελθόν, το μεγάλωμα των παιδιών και η ισορροπία που βρήκαν όλοι μαζί σε μια καθημερινότητα μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Ο Στέφανος Κωνσταντινίδης διηγείται… The Full Story της ζωής του, σε μια κουβέντα με προσωπικές εξομολογήσεις και αιχμηρές αλήθειες – όπως πραγματικά είναι και ο ίδιος μπροστά και πίσω από τις κάμερες.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Όταν ήμουν ρεπόρτερ, πρόλαβα να πληρώνεται, επιπλέον, μιάμιση φορά παραπάνω το Σάββατο και δύο φορές η Κυριακή, και διπλάσιες αποστολές. Έπαιρνα περίπου ενάμισι χιλιάρικο, έναν καλό μισθό και έφτανα στο τέλος του μήνα να έχω στον λογαριασμό μου 4 χιλιάρικα. Ήτανε λόγω των αποστολών και λόγω των Σαββατοκύριακων που δούλευα.
Υπήρχαν παρουσιαστές που έπαιρναν πενήντα, εβδομήντα, ογδόντα και εκατό χιλιάρικα τον μήνα. Και υπήρχαν και συμπαρουσιαστές που έφευγαν με πάνω από ένα εκατομμύριο τον χρόνο, μαζί με τα εμπορικά.
Να μου τα χώνουν και να με βρίζουν την ώρα που μιλάω! Και εγώ να προσπαθώ να ισορροπήσω, να έχω την ίδια φωνή… Να μη γουρλώσω τα μάτια, και να συνεχίσω αυτό που λέω, γιατί ο κόσμος αυτό δεν το καταλαβαίνει, και θα νομίζει ότι έχω πάθει εγκεφαλικό…
Τα πάνελ στο παρελθόν -την προηγούμενη δεκαετία και παραπάνω- στήνονταν με βάση τους ρόλους. Δηλαδή εγώ θυμάμαι να λέγεται: “Θέλουμε κι έναν γκέι… Τι; Θέλουμε κι έναν γκέι! Ρε παιδιά, τι θέλετε έναν γκέι; Θέλουμε μια μάνα, θέλουμε κι έναν γκέι”. Στο πάνελ! Αυτό το ‘χω ζήσει… Το έχω ζήσει αυτή την εποχή. Ήταν μια δεκαετία πίσω, και αυτό ήταν κατάπτυστο!
«Υπήρχαν άνθρωποι που ήταν τσαντοβαστάζοι του κάθε παρουσιαστή»
Γιατί αυτό ήταν, τσαντοβαστάζοι ήταν. Δηλαδή, εγώ έχω δει εγώ πραγματικά αυτό, έχω δει πραγματικά άνθρωπο να είναι με το τασάκι, και την ώρα που η παρουσιάστρια κάνει το πούρο της, να την ακολουθεί. Ήταν άνθρωπος που καθόταν στη θέση πάνελ.
Οι κόκκινες γραμμές μου είναι η ηθική μου. Είναι πράγματα που έχουν να κάνουν με τα πολιτικά μου πιστεύω, η οικογένειά μου, και εγώ έχω πρόβλημα να με πεις ψεύτη, να με πεις κλέφτη, και να με πεις φασίστα. Αυτά τα τρία είναι κόκκινη γραμμή για μένα, γιατί δεν έχω υπάρξει ποτέ τίποτα από αυτά τα τρία. Ούτε κλέφτης έχω υπάρξει, ούτε ψεύτης έχω υπάρξει, ούτε φασίστας έχω υπάρξει.
Η πολιτική ορθότητα φίμωσε την τηλεόραση. Όταν η Δέσποινα Καμπούρη έχει αυτή την άποψη για τη δική της αισθητική -ένα κορίτσι που έχει δείξει όλα αυτά τα χρόνια ποια είναι και πώς στέκεται δημοσιογραφικά και στον αέρα των εκπομπών, με πολλή σεμνότητα αλλά και άποψη- δεν κατάλαβα γιατί πειράχτηκε τόσο πολύ (ο κόσμος). Είναι η δική της άποψη. Την είπε με ευγένεια, απλά… χτύπησε το γεγονός ότι υποτίθεται δεν πρέπει να ακουμπάμε αυτά τα θέματα. Αφού τα σχολιάζουμε! Στη δικτατορία μόνο δεν επιτρεπόταν να σχολιάζουμε πράγματα.
«Δεν είμαι κεντρικός παρουσιαστής γιατί δεν θέλω να είμαι ο παρουσιαστής του 1%»
Όταν λοιπόν αισθάνομαι ότι αυτό που θεωρώ εγώ στο μυαλό μου, ότι μπορεί να είναι εμπορικό και να κόψει εισιτήρια και να το αγαπήσει ο κόσμος, δεν μπορώ να το κάνω αυτό καθαυτό, θα κάτσω να είμαι δεύτερος ρόλος. Στα Όσκαρ υπάρχει του πρώτου ανδρικού, πρώτου γυναικείου. Υπάρχει και το δεύτερου ανδρικού και δεύτερου γυναικείου. Και πολλές φορές οι άνθρωποι που κάνουν δεύτερο ανδρικό και δεύτερο γυναικείο, έχουν μια μακρά πορεία, μακρά καριέρα, τους θέλουν πάρα πολύ και βγάζουν και πολλά χρήματα. Όταν πας πρώτος, μετά δεν θες να επιστρέψεις δίπλα, σε αυτόν τον δεύτερο ρόλο. Γιατί πολλοί πήγαν για πρώτοι ρόλοι, ενώ δεν ήταν καλοί, δεν μπορούν… προτιμούν να κάθονται και να κάνουν 1% και 2% και 3% απ’ το να επιστρέψουν κάπου που έκαναν 20%.
Πιστεύεις ότι στη φετινή σεζόν υπάρχουν κάποιοι που είναι σε πρώτο ρόλο και ίσως τους δούμε σε δεύτερο;
Με βάση τα εισιτήρια που κόβουν οι εκπομπές, τα θέατρά μας λοιπόν, οι μισοί του χρόνου θα έπρεπε να πάνε δεύτερο ρόλο. Και αφήνω απέξω την ενημέρωση, μιλάω για την ψυχαγωγία μόνο.
«Η Κατερίνα Καινούργιου φέτος είναι μια πάρα πολύ καλή παρουσιάστρια»
Και στο λέω εγώ που δεν είμαι, ρε παιδί μου, χειροκροτητής του κεντρικού παρουσιαστή. Δεν ήμουν ποτέ και δεν θα γίνω ποτέ. Φέτος είναι μια πάρα πολύ καλή παρουσιάστρια.
Τι είναι αυτό που θεωρείς ότι την έκανε να αλλάξει;
Η Κατερίνα, όταν ζει σε ένα τοξικό περιβάλλον λειτουργεί τοξικά. Όταν είναι σε ένα ελεύθερο περιβάλλον, και είναι η Κατερίνα που είναι έξω από τις κάμερες, πίσω από τις κάμερες, αυτός ο πολύ δοτικός τύπος, με την πλάκα της, με τις ιδέες της που είναι και λίγο αλαλούμ, και με την άποψη που έχει, εκεί ανθίζει. Όταν τη βάλεις σε ένα άλλο περιβάλλον, μαραίνεται. Βγάζει αγκάθια. Στο σωστό περιβάλλον ανθίζει, και γίνεται κάτι άλλο.
«Ξέρω πολύ καλά ότι η Κατερίνα Καραβάτου δεν ήθελε να μπει στην εκπομπή της Ελένης Τσολάκη»
Γιατί ήταν μία εκπομπή που την είχε μία άλλη κυρία, κι η Κατερίνα Καραβάτου σέβεται τις κυρίες… Εννοώ την Ελένη Τσολάκη… Και επίσης μπήκε σε μία εκπομπή, κι αυτό νομίζω το ξέρω πολύ καλά, κι ας θα μπορούσε να κάνει αλλαγές… ήταν δική της απόφαση να μην γίνει καμία αλλαγή. Ακόμα και αλλαγές που το κανάλι μπορεί να της έδειξε “Έλα να κάνουμε αυτό κι αυτό”… εκείνη είπε όχι. Και θα τελειώσει τη σεζόν χωρίς καμία αλλαγή.
Η πιο φυτό παρουσιάστρια που έχω δουλέψει ποτέ. Διαβάζει όλη μέρα, ως τη νύχτα. Κάνει όλα αυτά που πρέπει για το παιδί της το βράδυ. Ήσυχη, πολύ καλή σύζυγος, όλα τέλεια… Και μετά κοιμάται! Και το πρωί έρχεται φρεσκότατη στην εκπομπή, χωρίς νεύρα και διαβασμένη.
Ο Ανδρέας Μικρούτσικος είναι ένας άνθρωπος που τον εκτιμώ πάρα πολύ… Τρέφω και ένα συναίσθημα για τον Ανδρέα… Απλά ο Ανδρέας είναι με τις μέρες του. Και επειδή κι εγώ μεγαλώνω, κι έχω φτάσει 48, κι είμαι κι εγώ με τις μέρες μου… Δεν μπορώ στις διαπροσωπικές μου σχέσεις να ‘χω ανθρώπους με τις μέρες τους.
Έχω απωθημένο… Να κάνω μία σεζόν με την Ελένη Μενεγάκη. Αυτό το ‘χω απωθημένο. Είναι κάτι που λέω γιατί να μην το ‘χω κάνει; Είναι πάρα πολύ ωραίο ότι δεν θέλει καθόλου τοξικούς ανθρώπους…
Την Ιωάννα Μαλέσκου την θεωρώ από τις πιο όμορφες γυναίκες της ελληνικής τηλεόρασης. Πρόπερσι με είχε ενοχλήσει πάρα πολύ, γιατί είχε δώσει ίσα με 100 συνεντεύξεις… στις οποίες όλες τι τη ρωτούσαν οι δημοσιογράφοι; “Αν θέλει να επανέλθει”. Και έλεγε εκείνη κάθε φορά το ίδιο… Η Ιωάννα είναι διαφορετική τώρα.
«Φέτος έχω αισθανθεί ότι θα ήθελα να σχολιάσω πράγματα που έχει κάνει ο Γιώργος Λιάγκας στον αέρα»
Κοίτα. Έχω μετανιώσει για σχόλια που δεν έχω κάνει για να είμαι ειλικρινής. Δηλαδή, θα ήθελα να κάνω ένα-δύο σχόλια φέτος για τον φίλο μου, γιατί έχουμε υπάρξει φίλοι, φίλοι με τον Γιώργο Λιάγκα. Φίλοι, φίλοι έχουμε υπάρξει με τον Γιώργο και ξέρω, ότι και τώρα να τον πάρω και να με πάρει θα μιλήσουμε. Δεν έχω συνεργαστεί χρόνια με τον Γιώργο, δεν μου έχει κάνει καμία πρόταση και εκείνος ξέρει ότι δεν θα πήγαινα. Και εγώ ξέρω ότι δεν θα με ήθελε γιατί… τώρα θα μιλάγαμε άλλη γλώσσα στον αέρα. Όμως, φέτος έχω αισθανθεί τρεις φορές ότι, ναι, θα ήθελα να σχολιάσω πράγματα που έχει κάνει ο Γιώργος στον αέρα. Αλλά, ok, δεν είναι πρέπον να το κάνεις για ανθρώπους που είναι απέναντι. Το ακούω.
Είναι εξαιρετικό πλάσμα. Χωρίς να είναι σιδερόμπαλα στα πόδια μου, όμως, γιατί με αγαπάει πάρα πολύ. Είναι εξαιρετική σύζυγος, και είναι μοναδική μαμά. Μπορώ να το πω πολύ φωναχτά… ότι είναι η καλύτερη μητέρα του κόσμου. Και μπορώ να το πω, γιατί βλέπω καθημερινά, όλα αυτά που κάνει.
Πήγαμε από τον κορονοϊό στην Πάτρα και αποφασίσαμε να μείνουμε μόνιμα εκεί. Μένουμε σε ένα πάρα πολύ ωραίο χώρο, ανοιχτό, έτσι τύπου αγρόκτημα, κοντά στη θάλασσα. Τα παιδιά έχουν το πατίνι, το ποδήλατό τους, δεν πρέπει να είμαι όλη μέρα από πίσω να τους λέω μην κάνει το πατίνι η, το ποδήλατο, δεν έχουν απορία τι εστί κατσικάκι και τι τρώει, γιατί έχουμε δίπλα, έχουμε κότες. Σε ένα πολύ ωραίο χώρο.
Πολλές φορές καταπίνω πράγματα. Πολλές φορές έχω πάει σπίτι και έχω ρίξει μπουνιά στον τοίχο. Γιατί πρέπει να υπομείνω και να καταπιώ πράγματα, γιατί είναι αυτός ο στόχος. Δεν μπορώ τώρα να πω ότι αλλάζει το βιοτικό τους επίπεδο ξαφνικά… Θα πάνε σε ένα δημόσιο σχολείο… Θα αλλάξουν οι φίλοι σας. Θα κάνω το παν! Οπότε, θα υποστώ και πράγματα…
«Έχω ορκιστεί να μη μιλήσω ποτέ γι’ αυτό το περιστατικό, έσφιξα τα δόντια για να βγει η σεζόν»
Εγώ έχω υποστεί βαρύ bullying, αλλά τότε ήταν και λίγο στη μόδα. Ότι ο καλός σκηνοθέτης, ας πούμε, ήταν λίγο, και ο διευθυντής φωτογραφίας κτλ., λειτουργεί έτσι. Που δεν είναι έτσι, αλλά τότε ήταν και ως δεδομένο. Από τότε που ‘κανα τα παιδιά μου; Ναι. Όμως, έχω πει και έχω ορκιστεί ότι γι’ αυτό το περιστατικό δεν θα μιλήσω ποτέ. Εύχομαι η Παναγιά να έχει καλά αυτόν τον άνθρωπο, πάντα, και μακριά από μένα. Όμως, έσφιξα τα δόντια για να βγει η σεζόν. Γιατί το bullying ήταν με τέτοιο τρόπο, που μου το ‘δειχνε καθημερινά. Απ’ τη δική του θεμούλα φρόντιζε να μου χαλάει τη μέρα απ’ το καλημέρα. Και, έχω αποφασίσει να τον έχει ο Θεός καλά… και να είναι μακριά μου. Και για να είμαι μακριά του, να μην πω ποτέ αυτό που έχει συμβεί…
Μιλάς για κάτι συγκεκριμένο που σου ‘κανε σε αυτή τη συγκεκριμένη περίπτωση;
Ναι, ναι, εντάξει… συγκεκριμένο πράγμα, συγκεκριμένο, πολύ πολύ. Αλλά αν πω ποιο ήταν το συγκεκριμένο, θα αποκαλυφτεί ποιο είναι και το bullying, και ποιος είναι κι ο ίδιος. Κάτι πολύ συγκεκριμένο. Και με τέτοιο δόλιο τρόπο, που το καταλάβαινα μόνο εγώ. Μόνο εγώ! Μόνο εγώ! Και κάποιοι άλλοι φυσικά που έκαναν ότι δεν βλέπουν. Γιατί καθόντουσαν λίγο παραδίπλα…
Όταν τελείωσε η συνεργασία αυτή, του είπες κάτι;
Όχι, όχι, όχι, δεν είπα απολύτως τίποτα… Και δεν θέλω να το συζητάω… Και επειδή αυτή η δουλειά είναι τέτοια, που αναγκαστικά με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο θα ξαναειδωθούμε ή μπορεί να έχουμε… ξαναειδωθεί. Είναι άνθρωπος που κυκλοφορεί στο χώρο μας.
«Από τότε που γεννήθηκαν τα παιδιά, δώσαμε μάχη, κυρίως με τη ζωή»
Ήταν δύσκολα… τα φέρναμε και βόλτα δύσκολα. Άφησε η Μαρία την Πάτρα για να μείνουμε στην Αθήνα… κάναμε το πρώτο παιδί; Έξοδα. Κάναμε το δεύτερο παιδί; Πιο πολλά έξοδα. Τότε κι οι δουλειές ήταν διαφορετικά, πιεζόμουν από ‘δω, πιεζόμουν από ‘κει… Δηλαδή ζήσαμε δύσκολες καταστάσεις που με στήριξε πολύ η Μαρία. Και στάθηκα… όρθιος, πολύ όμως με στήριξε. Κι ήταν πάντα με το χαμόγελο. Όμως, αυτά τα τελευταία χρόνια, είναι πάρα πολύ ωραία η ζωή… Και την ευχαριστώ πάρα πολύ τη ζωή, και όλα αυτά. Είναι πολύ ωραία όλα.