New York Times: Ο Πούτιν έχει σοβαρό ανταγωνιστή στην άσκηση ανεξέλεγκτης ισχύος, τον Τραμπ
Έχει κατηγορηθεί ότι παρεμβαίνει σε ευρωπαϊκές εκλογές. Κάνει έρευνες στα σπίτια δημοσιογράφων, συλλαμβάνει αντικυβερνητικούς διαδηλωτές και διώκει τους κυβερνητικούς αντιπάλους. Και τώρα βάζει στο μάτι την κατάληψη της γης ενός άλλου κράτους. Αλλά δεν είναι η Ρωσία. Είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες, σημειώνουν οι New York Times.
Μπορεί η εκστρατεία Τραμπ για την Γροιλανδία να χαροποίησε την Μόσχα, ωστόσο, μια Ουάσιγκτον, που ασκεί ανεξέλεγκτη ισχύ στον κόσμο, λένε αναλυτές, δημιουργεί επίσης προκλήσεις για τον πρόεδρο της Ρωσίας, Βλαντίμιρ Πούτιν, ο οποίος έχει συνηθίσει να παίζει αυτόν τον ρόλο.
«Αυτή η στιγμή είναι γεμάτη κάθε είδους υποσχέσεις αλλά και κινδύνους για τον Πούτιν», δήλωσε η Φιόνα Χιλ, η οποία είχε την ευθύνη για τις ρωσικές και ευρωπαϊκές υποθέσεις στο Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας του Λευκού Οίκου κατά την πρώτη κυβέρνηση Τραμπ. «Για εκείνον θα είναι περίπλοκο, όπως και για όλους τους άλλους».
Ο Πούτιν έχει αποκτήσει γεωπολιτικό πλεονέκτημα εδώ και χρόνια, επιδεικνύοντας επιθετικά τη ρωσική ισχύ στις παγκόσμιες υποθέσεις και αναλαμβάνοντας μεγάλα στρατιωτικά και μυστικά ρίσκα. Ένας Αμερικανός πρόεδρος που ενεργεί με τον ίδιο τρόπο ωφελεί τον Πούτιν, εφόσον βλέπουν τα πράγματα με τον ίδιο τρόπο· διαφορετικά, απειλεί να περιορίσει την επιρροή του, επειδή η παγκόσμια στρατιωτική και οικονομική ισχύς της Ουάσιγκτον ξεπερνά εκείνη της Ρωσίας, λένε οι αναλυτές, τονίζουν οι New York Times.
«Οι Ηνωμένες Πολιτείες ουσιαστικά λένε: “Είμαστε μαζί σας και θα κάνουμε τα ίδια πράγματα που κάνετε κι εσείς”», σχολιάζει η Χιλ. Αυτό σηματοδοτεί μια νέα πραγματικότητα για τον Πούτιν.
«Το πρόβλημα για εκείνον μπορεί κάλλιστα να είναι ότι ο Τραμπ ίσως προσπαθήσει να τον ξεπεράσει σε… Πουτινισμό», πρόσθεσε η ίδια.
Για σχεδόν 20 χρόνια, ο κ. Πούτιν πιέζει για το τέλος ενός «μονοπολικού κόσμου» που κυριαρχείται από την Ουάσιγκτον. Όμως, σε μια παγκόσμια αρένα χωρίς κανόνες, όπου κάθε κράτος προσπαθεί να μεγιστοποιήσει την ισχύ του, οι Ηνωμένες Πολιτείες με πολλούς τρόπους ξεπερνούν τη Ρωσία. Η εξουσία που έχει επιδείξει ο κ. Τραμπ πάνω στους Αμερικανούς δισεκατομμυριούχους της τεχνολογίας, οι οποίοι ασκούν τεράστια επιρροή παγκοσμίως, δεν μπορεί να συγκριθεί με εκείνη του κ. Πούτιν, σημείωσε η κ. Χιλ. Ούτε και η επιρροή του κ. Τραμπ στο παγκόσμιο εμπόριο.
Μέχρι στιγμής, μεγάλο μέρος της δεύτερης θητείας του Τραμπ έχει προκαλέσει ενθουσιασμό στη Μόσχα. Οι πρώτες του κινήσεις για τη διάλυση της USAID, ενός διαχρονικά κόκκινου πανιού για το Κρεμλίνο, το κλείσιμο μέσων ενημέρωσης που χρηματοδοτούνταν από τις ΗΠΑ και η προώθηση φιλορωσικών ακροδεξιών κομμάτων στην Ευρώπη έδειξαν μια ξεκάθαρη εγκατάλειψη πολιτικών των ΗΠΑ που επί χρόνια ενοχλούσαν τη Μόσχα.
Η σύγκρουση του Τραμπ με τον πρόεδρο της Ουκρανίας, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, στο Οβάλ Γραφείο πέρυσι, υπογράμμισε αυτό το σημείο, αναδεικνύοντας μια απέχθεια προς τους Ευρωπαίους. Ο ενθουσιασμός στη Ρωσία έφτασε σε νέα επίπεδα την περασμένη εβδομάδα, όταν ο Τραμπ απαίτησε τον έλεγχο της Γροιλανδίας, ενός αυτόνομου εδάφους της Δανίας, προωθώντας έναν διαχρονικό στόχο του Πούτιν: τη διάσπαση των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ευρώπης.
Ο Τραμπ αναδιπλώθηκε από την απειλή να καταλάβει τη Γροιλανδία με τη βία, αφού το αμερικανικό χρηματιστήριο κατέρρευσε. Ωστόσο, το επεισόδιο προκάλεσε μια άλυτη κρίση εντός του ΝΑΤΟ, της στρατιωτικής συμμαχίας που ίδρυσαν οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι σύμμαχοί τους το 1949 για να περιορίσουν τη σοβιετική –και αργότερα ρωσική– επιρροή στην Ευρώπη.
Από τότε που ο Τραμπ επέστρεψε στον Λευκό Οίκο, ο Πούτιν έχει εστιάσει στο να εκμεταλλευτεί την άνοδο μιας πιο φιλικής προς το Κρεμλίνο κυβέρνησης στην Ουάσινγκτον για να επιτύχει τους στόχους του στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος ηγέτης, λένε αναλυτές, φαίνεται αποφασισμένος να εξασφαλίσει τα οφέλη που θα έφερνε στην Μόσχα μια ανανεωμένη σχέση με τις ΗΠΑ, υπό τον Τραμπ, χωρίς να θυσιάσει τις βασικές του απαιτήσεις για την Ουκρανία. Αυτό απαιτούσε να κάνει πίσω όταν ο Τραμπ θα έθιγε ρωσικά συμφέροντα σε άλλα μέρη του κόσμου.
Στις τρεις εβδομάδες που πέρασαν από τότε που ο αμερικανικός στρατός επιτέθηκε στη Βενεζουέλα και συνέλαβε τον πρόεδρο της χώρας, Νικολάς Μαδούρο, ο Πούτιν δεν έχει αναφέρει δημόσια ούτε το όνομά του. Όταν οι ΗΠΑ κατάσχεσαν τον Ιανουάριο, πριν από ημέρες, ένα πετρελαιοφόρο με ρωσική σημαία, ο Πούτιν πάλι δεν είπε τίποτα.
Ο Ρώσος ηγέτης στάθηκε επίσης στο περιθώριο πέρυσι, όταν το Ισραήλ και οι ΗΠΑ χτύπησαν το Ιράν, περιοριζόμενος σε μια σκληρή δήλωση. Αυτόν τον μήνα δεσμεύτηκε να υπερασπιστεί την κυριαρχία της Κούβας, όταν ο Τραμπ διέκοψε τις προμήθειες πετρελαίου από τη Βενεζουέλα προς το νησί και δήλωσε ότι η κυβέρνηση στην Αβάνα είναι «έτοιμη να πέσει».
Ωστόσο, παραμένει ασαφές αν ο Πούτιν θα ερχόταν σε ευθεία σύγκρουση με τον Λευκό Οίκο για να διασώσει τον μακροχρόνιο σύμμαχο της Μόσχας, ιδίως αν ο Τραμπ συνεχίσει να μεσολαβεί στις συνομιλίες για την Ουκρανία.
Ο Τόμας Γκράχαμ, ο οποίος είχε την ευθύνη της πολιτικής για τη Ρωσία στο Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας επί προεδρίας Τζορτζ Μπους σημειώνει ότι η Ρωσία προσπαθεί να πετύχει εδώ και δεκαετίες την ρήξη των σχέσεων ΗΠΑ – Ευρώπης. «Όμως πρέπει να ανησυχεί για το πώς οι ΗΠΑ θα αναπτύξουν τις δικές τους στρατιωτικές και οικονομικές δυνάμεις σε όλο τον κόσμο, σε περιοχές όπου υπάρχουν ρωσικά συμφέροντα».
Ο Γκράχαμ είπε ότι σε έναν κόσμο όπου τα πάντα περιστρέφονται γύρω από την ωμή ισχύ, ο Πούτιν πρέπει να ανησυχεί για την ικανότητα της Ρωσίας να συμβαδίσει με την Κίνα και τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ο Ρώσος ηγέτης βρίσκεται πλέον αντιμέτωπος με μια πρόσκληση να συμμετάσχει στο «Συμβούλιο Ειρήνης» του Τραμπ, κάτι που θα μπορούσε να απειλήσει, να διαβρώσει την παγκόσμια ισχύ που ασκεί η Μόσχα μέσω της μόνιμης έδρας της στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. Επισήμως, ο Πούτιν έχει δηλώσει ότι η Ρωσία μελετά το ζήτημα και δεν έχει ακόμη αποφασίσει.
Από τη Βενεζουέλα έως τη Γροιλανδία, ο Τραμπ επιδιώκει να αυξήσει την αμερικανική επιρροή στο Δυτικό Ημισφαίριο, όμως δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι σκοπεύει να σταματήσει εκεί και να παραχωρήσει την Ευρώπη ως ζώνη επιρροής της Μόσχας, λέει ο Γκράχαμ και εξηγεί: «Δεν υπάρχει τίποτα περί σφαιρών επιρροής στη σκέψη του Τραμπ. Ουσιαστικά, παίρνεις ό,τι μπορείς να υπερασπιστείς».