Το βαθύ «χάσμα» που ενυπάρχει στους κόλπους της Νέας Αριστεράς αναφορικά με το κρίσιμο ζήτημα των πολιτικών συμμαχιών επιβεβαίωσε η πρόσφατη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος, με το ενδεχόμενο ρήξης ανάμεσα στις δύο συγκρουόμενες πλευρές να είναι πλέον ορατό.
Είναι άλλωστε εδώ κι αρκετό καιρό σαφές ότι επί του ζητήματος έχουν εκφραστεί δύο εκ διαμέτρου αντίθετες απόψεις.
Η πρώτη εκφράζεται από τον πρόεδρο του κόμματος, Αλέξη Χαρίτση, και άλλα προβεβλημένα κοινοβουλευτικά στελέχη και αφορά την συνεργασία με άλλες δυνάμεις της Αριστεράς, της αριστερής σοσιαλδημοκρατίας και της πολιτικής οικολογίας, με στόχο την συγκρότηση ενός προοδευτικού μετώπου (στη λογική του «Λαϊκού Μετώπου» της Γαλλίας) απέναντι στη ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται προφανώς η προσέγγιση με τον ΣΥΡΙΖΑ, ενώ όσοι ασπάζονται την εν λόγω πρόταση δεν λένε «όχι» και σε σύγκλιση με έναν ενδεχόμενο νέο φορέα υπό τον Αλέξη Τσίπρα.
Στον αντίποδα, υπάρχει η τάση που εκφράζεται από την πλειοψηφούσα τάση -όπως καταγράφηκε για μια ακόμη φορά- της ΚΕ της Νέας Αριστεράς, με προεξάρχοντες τον γραμματέα του κόμματος, Γαβριήλ Σακελλαρίδη, αλλά και τον Ευκλείδη Τσακαλώτο, η οποία προτάσσει την προοπτική ανασύνθεσης της ριζοσπαστικής αριστεράς αλλά και την απεύθυνση σε ανένταχτους. Γι’ αυτό τον λόγο, προκρίνεται ο διάλογος με δυνάμεις της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, όπως το ΜέΡΑ25.
Στη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής η πλευρά Χαρίτση φαίνεται πως επιχείρησε να υπερκεράσει τους αρνητικούς για την ίδια συσχετισμούς στο εσωτερικό του οργάνου μέσω της πρότασης για άνοιγμα στην κομματική βάση, η οποία θα καλείτο να λάβει την τελική απόφαση μέσω εσωκομματικού δημοψηφίσματος.
Απέναντι σε αυτή την πρόταση η πλευρά Σακελλαρίδη-Τσακαλώτου πρότεινε η απόφαση για τις πολιτικές συνεργασίες να ληφθεί από το Προγραμματικό Συνέδριο, το οποίο θα πραγματοποιηθεί στα τέλη Ιανουαρίου. Η κρίσιμη λεπτομέρεια εν προκειμένω είναι πως το Προγραμματικό Συνέδριο θα έχει χαρακτήρα Διαρκούς Συνεδρίου, δηλαδή θα πραγματοποιηθεί με τη συμμετοχή των παλιών συνέδρων, μεταξύ των οποίων η τάση Σακελλαρίδη-Τσακαλώτου δείχνει να έχει την πλειοψηφία.
Το ζήτημα πάντως δεν φαίνεται να έχει κλείσει οριστικά, με την πλευρά Χαρίτση να δείχνει αποφασισμένη να αξιοποιήσει μια πρόβλεψη του καταστατικού, σύμφωνα με την οποία τα μέλη τους κόμματος εχουν το δικαίωμα να επιβάλουν δημοψήφισμα εφόσον συγκεντρωθεί το 25% των υπογραφών τους.
Κάτι τέτοιο αναμένεται να πυροδοτήσει ακόμη μεγαλύτερη ένταση στο εσωτερικό της Νέας Αριστεράς, με την πλειοψηφία να υποστηρίζει πως οι αποφάσεις των κομματικών οργάνων δεν γίνονται σεβαστές από την μειοψηφία.
Σε κάθε περίπτωση, άνθρωποι που παρακολουθούν από κοντά τα πράγματα στο κόμμα είναι πως τα πράγματα βρίσκονται πλέον σε οριακό σημείο, με το «ρήγμα» ανάμεσα στις δύο πλευρές να μοιάζει «αγεφύρωτο».