Το ναυάγιο ανοιχτά της Χίου με δεκάδες νεκρούς δεν είναι απλώς άλλο ένα «τραγικό περιστατικό» στο Αιγαίο. Ads Πριν καν διερευνηθούν τα αίτια, από την πρώτη στιγμή το Λιμενικό έσπευσε να δηλώσει ότι δεν φέρει καμία ευθύνη, αποδίδοντας τη σύγκρουση αποκλειστικά στο ταχύπλοο που μετέφερε πρόσφυγες και μετανάστες.
Σύμφωνα με την επίσημη εκδοχή, το φουσκωτό εμβόλισε το σκάφος της ακτοφυλακής.
Η αλήθεια, όμως, δεν κρίνεται με ανακοινώσεις, αλλά με γεγονότα, που θα φωτιστούν από την εξέταση του οπτικοακουστικού υλικού. Ads Αρκεί να γίνει από ανεξάρτητες αρχές και όχι όπως συνήθως από το ίδιο το Λιμενικό.
Μέχρι τότε τα ερωτήματα παραμένουν. Και δεν είναι καινούργια.
Τι συνέβη χθες το βράδυ στα σκοτεινά νερά του Αιγαίου;
Ο διακινητής, ή όποιος κρατούσε το τιμόνι του ταχύπλοου, θέλησε να «το παίξει» ήρωας, κουρσάρος και εμβόλισε το σκάφος του Λιμενικού;
Μήπως πανικοβλήθηκε και δεν το είδε;
Ή μήπως ο καπετάνιος του τελευταίου, θέλοντας να ανακόψει την πορεία του ταχύπλοου των μεταναστών προς τα ελληνικά χωρικά ύδατα, μπήκε μπροστά από το σκάφος τους με αποτέλεσμα να συγκρουστούν πλαγιομετωπικά;
Η πρώτη υπόθεση πρέπει να αποκλειστεί.
Σε μια καταδίωξη είναι γνωστό ότι ο «κυνηγημένος», στην προκειμένη περίπτωση το σκάφος των μεταναστών, επιχειρεί να αποφύγει τον «κυνηγό», να απομακρυνθεί και όχι να τον πλησιάσει.
Και πολύ περισσότερο να τον εμβολίσει.
Αυτό λέει η απλή λογική.
Η δεύτερη, δηλαδή ο τιμονιέρης του σκάφους των μεταναστών, να μην είδε το σκάφος του Λιμενικού, είναι λίγο δύσκολο, διότι το τελευταίο διαθέτει φώτα πορείας και ενδεχομένως να είχε προβολείς.
Η τρίτη περίπτωση φαίνεται περισσότερο αληθοφανής, οπότε τίθεται το ερώτημα εάν τηρήθηκαν τα πρωτόκολλα ασφαλούς πλεύσης.
Εάν ο καπετάνιος ενημέρωσε την κεντρική διοίκηση, αν έλαβε εντολές και από ποιον.
Διότι η δυναμική της ίδιας της σύγκρουσης θυμίζει ανάλογα περιστατικά που συνέβησαν στο παρελθόν.
Αναφέρομαι στα pushbacks και τα ναυάγια σε ελληνικά χωρικά ύδατα στα οποία ενώ το Λιμενικό «ένιπτε τας χείρας του» ευθύς εξαρχής, με αποκορύφωμα ό,τι συνέβη στο ναυάγιο της Πύλου, στη συνέχεια αποδείχθηκε ότι έφερε την κύρια ευθύνη για τις απώλειες ανθρώπινων ζωών.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, άλλωστε, εφαρμόζει από το 2019 μια ακραία αντι-μεταναστευτική πολιτική.
Για αυτό η Ελλάδα βρέθηκε στο επίκεντρο ελέγχων για τη μεταχείριση μεταναστών και προσφύγων, καταδικάστηκε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ενώ η Υπηρεσία Συνόρων της ΕΕ το 2025 εξέτασε άλλες 12 περιπτώσεις πιθανών παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από τη χώρα μας.
Παρόλα αυτά ο (νέος) υπουργός Μετανάστευσης επιδιώκει να σκληρύνει ακόμη περισσότερο τη στάση της Ελλάδας στο μεταναστευτικό-προσφυγικό.
Την ώρα που στη Βουλή η κυβερνητική πλειοψηφία είναι έτοιμη να εγκρίνει το ακραίο αντι-μεταναστευτικό του νομοσχέδιο, ο Θάνος Πλεύρης, πριν καν διερευνηθούν τα αίτια της πολύνεκρης τραγωδίας, έσπευσε να δώσει συγχαρητήρια στο Λιμενικό.
Ο ίδιος είχε δηλώσει στο πρόσφατο παρελθόν: «Φύλαξη συνόρων δεν υφίσταται, αν δεν υπάρχουν νεκροί».
Ο Παύλος Νεράντζης είναι δημοσιογράφος και παραγωγός ντοκιμαντέρ, διδάκτωρ του Τμήματος Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ του ΑΠΘ και συγγραφέας του βιβλίου «Η Αλήθεια βομβαρδίζεται. Τα ΜΜΕ και ο Πόλεμος με το βλέμμα ενός πολεμικού ανταποκριτή. Από τον 19ο έως τον 21ο αιώνα», εκδ. Παπαζήση.