Είχαμε πολλούς λόγους για να παρακολουθήσουμε το ματς μεταξύ της Σαουδικής Αραβίας και της Ουρουγουάης κι ας ήταν κάπως περασμένη η ώρα.
Μουντιάλ 2026: Όσα είδαμε στο «Σαουδική Αραβία – Ουρουγουάη» – Άξιζε το ξενύχτι Ο Γιώργος Δώνης έγινε ο πρώτος Έλληνας προπονητής που ηγήθηκε μιας ξένης εθνικής ομάδας, ο πρώτος ever Έλληνας προπονητής του οποίου η ομάδα πετυχαίνει γκολ και φυσικά ο πρώτος που κερδίζει βαθμό σε τελικά Μουντιάλ. EN ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ Σήφης Γαρυφαλάκης ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ 22:39, Τρίτη 16 Ιουνίου 2026 Αθλητισμός πηγή: AP Photo/Rebecca Blackwell
ΣΥΝΟΨΗ ΑΡΘΡΟΥ Τα βασικά σημεία του άρθρου Ο Γιώργος Δώνης έγραψε ιστορία στο Μουντιάλ 2026. Έγινε ο πρώτος Έλληνας προπονητής που ηγήθηκε μιας ξένης εθνικής ομάδας, ο πρώτος ever Έλληνας προπονητής του οποίου η ομάδα πετυχαίνει γκολ και φυσικά ο πρώτος που κερδίζει βαθμό σε τελικά Μουντιάλ. Η Σαουδική Αραβία του Γιώργου Δώνη παρουσίασε ένα εξαιρετικά δουλεμένο σύνολο, προηγήθηκε της Ουρουγουάης και υπέφερε μόνο από την έλλειψη φρεσκάδας των παικτών της. Η αναμέτρηση έληξε ισόπαλη, με τη Σαουδική Αραβία να αισθάνεται αδικημένη από την έκβαση, αλλά την πρώτη εμφάνιση του Δώνη σε τελικά Μουντιάλ να μνημονεύεται για καιρό. Το κείμενο κάθε σύνοψης ελέγχεται από δημοσιογράφους του enikos.gr
Ανάλυση: Νίκος Γοργάκης
Ο πρώτος εξ αυτών ήταν ο Γιώργος Δώνης, σε ένα ιστορικό για τον ίδιο παιχνίδι. Έγινε ο πρώτος Έλληνας προπονητής που ηγήθηκε μιας ξένης εθνικής ομάδας, ο πρώτος ever Έλληνας προπονητής του οποίου η ομάδα πετυχαίνει γκολ και φυσικά ο πρώτος που κερδίζει βαθμό σε τελικά Μουντιάλ.
Ένας δεύτερος λόγος είχε να κάνει με την εξέλιξη του 8ου ομίλου, καθώς μετά την αναπάντεχη λευκή ισοπαλία της Ισπανίας με το Πράσινο Ακρωτήρι, ο νικητής αυτού του ζευγαριού θα είχε σοβαρό προβάδισμα πρόκρισης. Εν τέλει, το τέλος της αναμέτρησης βρήκε όλους τους συμμετέχοντες να έχουν από έναν βαθμό και τα πάντα μένουν ανοιχτά.
Στα της αναμέτρησης, ο Γιώργος Δώνης έδωσε προπονητικό ρεσιτάλ στην πρώτη του εμφάνιση με τα πράσινα των Αράβων, εξουδετέρωσε πλήρως όλα τα ατού των αντιπάλων του και πρακτικά πλήρωσε την έλλειψη φρεσκάδας των ποδοσφαιριστών του και, ίσως, την έλλειψη αξιόπιστων εναλλακτικών λύσεων από τον πάγκο του.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Πάμε να τα δούμε όλα λίγο πιο αναλυτικά.
Όπως ήδη αναφέραμε, ο Γιώργος Δώνης τα έκανε όλα τέλεια. Είχε διαβάσει εξαιρετικά τα δυνατά και τα αδύναμα σημεία του αντιπάλου του, με αποκορύφωμα την αλλαγή του Νούνιες στο 46’, αντέδρασε εξαιρετικά σε όλα τα τρικ που δοκίμασε ο Μπιέλσα, κατάφερε να προηγείται μέχρι το 80’ και δεν θα τον αδικούσαμε αν ένιωθε πικρία με το τελικό αποτέλεσμα.
Παρέταξε την ομάδα του με ένα flat 4-4-2, διάταξη που διατήρησε είτε βρισκόταν σε φάση επίθεσης, είτε σε φάση άμυνας. Παρουσίασε ένα σύνολο εξαιρετικά δουλεμένο, με ιδανικές αποστάσεις μεταξύ των γραμμών και μια νοοτροπία που απέπνεε αυτοπεποίθηση. Δεν δίστασε καθόλου να ανεβάσει τη ζώνη άμυνας και να πιέσει σε όλο το γήπεδο μετά το αναγνωριστικό πρώτο 15λεπτο και έτσι πέτυχε να χαλάσει την κυκλοφορία των Ουρουγουανών, οι οποίοι αναγκάστηκαν να καταφύγουν σε άμεσο ποδόσφαιρο με μεγάλες μεταβιβάσεις.
Κεντρικό ρόλο σε όλο αυτό είχε ο Μοχάμεντ Κανό. Ο μέσος της Αλ Χιλάλ λειτούργησε σαν πραγματικός κυματοθραύστης. Ήλεγχε απόλυτα τον εναέριο χώρο της μεσαίας γραμμής, μάζεψε όλες τις πρώτες και, πιο σημαντικό, όλες τις δεύτερες μπάλες και τακτοποίησε απόλυτα το παιχνίδι της ομάδας του. Ολοκλήρωσε τα 100+ λεπτά παρουσίας του στο γήπεδο (μαζί με τις καθυστερήσεις) με 89% εύστοχες μεταβιβάσεις (33/37), 86% ποσοστό επιτυχίας στο επιθετικό τρίτο (6/7) και όλα αυτά σε μια ομάδα που είχε συνολικά 33% κατοχή μπάλας και 322 συνολικές πάσες.
Η υπεροχή της Σαουδικής Αραβίας στο πρώτο ημίχρονο ήταν σαρωτική. Απειλήθηκε ελάχιστα και με όπλα το εξαιρετικό passing game, τους αυτοματισμούς που έβγαζαν στο χορτάρι και τις στατικές φάσεις, κατάφεραν να γίνουν αυτοί απειλητικοί και μάλιστα πέτυχαν να προηγηθούν με μια από αυτές λίγο πριν το τέλος του ημιχρόνου. Στο δεύτερο ημίχρονο δεν άλλαξαν πολλά. Οι εξαιρετικοί χειριστές Αλ Σαμάτ και Αλ Νταουσάρι σχημάτιζαν τριγωνάκια στις πλευρές με τον ακούραστο Αλ Καϊμπάρι και τον Αλ Μπουραϊκάν, κρατούσαν με ευκολία την κατοχή της μπάλας και, κατά συνέπεια τον ρυθμό του αγώνα. Ο Δώνης αποφάσισε να κλείσει κι άλλο τους χώρους με την πρώτη του αλλαγή στο 63’ και την αλλαγή της διάταξης σε 4-2-3-1. Φυσικά, γνώριζε ότι οι παίκτες του είχαν έλλειμμα φυσικής κατάστασης έναντι των αντιπάλων του, αλλά πήρε το ρίσκο να μην αλλάξει τίποτα περισσότερο, εφόσον το ματς του πήγαινε καλά. Μπορεί να μην δικαιώθηκε, καθώς η ισοφάριση ήρθε τελικά, αλλά οφείλουμε να του αναγνωρίσουμε τη θαρραλέα προσέγγιση, ειδικά απέναντι σε ένα βετεράνο των πάγκων.
Από την άλλη, ο Μαρσέλο Μπιέλσα κατάφερε για άλλη μια φορά να μας εκπλήξει. Ο ‘’Καθηγητής’’ παρουσίασε ένα σύνολο που, σε φάση επίθεσης, είχε διάταξη 3-4-3 και σε φάση άμυνας γύριζε σε flat 4-4-2. Προσπάθησε εξ αρχής να πιάσει απροετοίμαστο τον Δώνη, με την οδηγία στον Ουγκάρτε να μένει πάντα αυτός ως 3ος στόπερ για ένα υποτυπώδες build up, την ώρα που οι ακραίοι μπακ έκοβαν ανάμεσα στον αντίπαλο στόπερ και τον μπακ και οι εξτρέμ του χαμήλωναν για να φτιάξουν παιχνίδι. Είχε διαγνώσει την αδυναμία του Αλ Χαρμπί στα αριστερά και, από το 15’ και μετά, η πλευρά αυτή υπερφορτωνόταν μόνιμα με άμεσες μεταβιβάσεις από όλα τα σημεία του γηπέδου, χωρίς ωστόσο να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για σοβαρή απειλή.
Η Ουρουγουάη δεν είχε τον έλεγχο, ανά διαστήματα υπέφερε από το μελετημένο παιχνίδι των Σαουδαράβων, ενώ κάθε στημένη μπάλα γύρω από την περιοχή της ‘’μύριζε’’ γκολ. Οι σταρ της ομάδας, Βαλβέρδε και Νούνιες, ήταν σε κακό βράδυ, με τον πρώην επιθετικό της Λίβερπουλ να αντικαθίσταται στο ημίχρονο. Ο Κανόμπιο πήρε θέση στα δεξιά, εκεί που κινούνταν ο Βαλβέρδε και ο μέσος της Ρεάλ μετακινήθηκε στον άξονα, όπου έγινε, ομολογουμένως, πιο χρήσιμος. Ο ρυθμός ανέβηκε, ο Μπιέλσα πέτυχε διάνα με τις αλλαγές του και η κόπωση των ‘’πράσινων γερακιών’’ έφερε την ισοφάριση στο 80’.
Το μομέντουμ έδειχνε ξεκάθαρα προς το μέρος των ‘’σελέστε’’ και η πίεση για την ανατροπή έφερε το απόλυτο haram ball. Ο στόχος πια ήταν να μπει η μπάλα με οποιοδήποτε τρόπο στην περιοχή και η εντολή για shoot on sight δεδομένη. Έπεσαν, όμως, πάνω στον καταπληκτικό 35χρονο Αλ Οβαϊς, που έμοιαζε ανίκητος και κράτησε όρθια στα δύσκολα την ομάδα του, χαρίζοντάς της τον πρώτο της βαθμό.
Συνολικά, αν κάποιος αισθάνεται αδικημένος από την έκβαση, είναι η Σαουδική Αραβία του Γιώργου Δώνη. Αυτή η πρώτη του εμφάνιση σε τελικά Μουντιάλ θα μνημονεύεται για καιρό. Τα δείγματα της δουλειάς του είναι εμφανή, η εμπειρία του από το εγχώριο πρωτάθλημα του έχει δώσει άριστη γνώση του έμψυχου δυναμικού του και οι παρεμβάσεις του στον αγωνιστικό χώρο απέναντι σε έναν μετρ της τακτικής, όπως είναι ο Μπιέλσα, αποτελούν την καλύτερη σύσταση στην παγκόσμια σκηνή.
Γιώργο Δώνη, μπορείς να είσαι περήφανος.