Η πολυαναμενόμενη παγκόσμια πρεμιέρα του κινηματογραφικού έπους «Οδύσσεια» του Κρίστοφερ Νόλαν πραγματοποιήθηκε με απόλυτη επιτυχία στις 9 Ιουλίου στο Λονδίνο, συγκεντρώνοντας τα βλέμματα της παγκόσμιας βιομηχανίας του θεάματος.
Δευτέρα13.07.2621:17
Η ταινία, που αποτελεί μια ρεαλιστική και σκοτεινή μεταφορά του ομηρικού έργου, έρχεται ως το επόμενο μεγάλο βήμα του σκηνοθέτη μετά τον οσκαρικό θρίαμβο του Oppenheimer και αναμένεται να κυκλοφορήσει στις ελληνικές αίθουσες την Πέμπτη 16 Ιουλίου 2026 από την Tanweer.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Στο λαμπερό κόκκινο χαλί της Leicester Square περπάτησε σύσσωμο το κορυφαίο καστ, με τον Ματ Ντέιμον στον ρόλο του Οδυσσέα, την Αν Χάθαγουεϊ ως Πηνελόπη, τον Τομ Χόλαντ ως Τηλέμαχο και τη Ζεντάγια. Οι πρώτοι κριτικοί αποθέωσαν το οπτικό αποτέλεσμα της παραγωγής, η οποία γυρίστηκε εξ ολοκλήρου με πρωτοποριακή τεχνολογία φιλμ 70mm IMAX.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Ο Νόλαν έδωσε τεράστια έμφαση στον ρεαλισμό, πραγματοποιώντας μεγάλο μέρος των γυρισμάτων σε φυσικά τοπία της Πελοποννήσου για να αποτυπώσει το αυθεντικό ελληνικό φως. Παρά την καλλιτεχνική αποθέωση, η πρεμιέρα συνοδεύεται από έντονες συζητήσεις στο διαδίκτυο για τις αντισυμβατικές επιλογές στο casting, όπως η Λουπίτα Νιόνγκο στον ρόλο της Ωραίας Ελένης. Ο σκηνοθέτης υπερασπίστηκε σθεναρά τις αποφάσεις του, τονίζοντας τη διαχρονική ανάγκη για φρέσκιες ερμηνείες των κλασικών μύθων.
Σε συνέντευξή του στη Melena Rizyk, που φιλοξενήθηκε στο ένθετο “Κ” της Καθημερινής της Κυριακής, ο Κρίστοφερ Νόλαν μιλά για το σπουδαίο του καλλιτεχνικό επίτευγμα, τους προβληματισμούς που γεννήθηκαν στο μυαλό του αλλά και τον απέραντο θαυμασμό που τρέφει για την ελληνική μυθολογία.
«Είναι μια ιστορία που είχα στο πίσω μέρος του μυαλό μου για χρόνια και την οποία προσλάμβανα με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους ανά περίοδο. Μία από τις πρώτες μου αναμνήσεις είναι από το Δημοτικό στο Λονδίνο, πρέπει να ήμουν 5-6 ετών, όταν είδα τα μεγαλύτερα παιδιά να ανεβάζουν μια σχετική παράσταση. Θυμάμαι ακόμα τον Δούρειο Ίππο -είμαι σίγουρος ότι ήταν μια χαρτονένια κατασκευή πάνω σε καρότσι- και, κυρίως, τις Σειρήνες», αφηγείται ο σκηνοθέτης.
«Δύο εικόνες με στοιχειώνουν εδώ και πολύ καιρό. Η πρώτη είναι ο Δούρειος Ίππος τη στιγμή που κοντεύει να παρασυρθεί από την παλίρροια, να γέρνει στο πλάι, μοιάζοντας με το τελευταίο πράγμα μέσα στο οποίο θα φανταζόσουν ότι κρύβεται άνθρωπος -ή ότι φτιάχτηκε για να το σύρουν μέσα σε μια πόλη.
[…] Η δεύτερη εικόνα -και δεν θυμάμαι καν από πού πήρα την αρχική έμπνευση- ήταν η ιδέα ενός στρατιώτη που αποκεφαλίζει ένα άγαλμα. Αυτό εξελίχθηκε σε κάτι πολύ σημαντικό για την αφήγηση», μοιράζεται στη συνέχεια ο Κρίστοφερ Νόλαν.
«Όταν τελείωσα την ταινία, ξαφνιάστηκα και εγώ ο ίδιος από αυτό», παραδέχεται ο Κρίστοφερ Νόλαν και συμπληρώνει:
«Σε κάθε ταινία που κάνω μου αρέσει να αφήνω ερωτήματα ή ανοιχτά θέματα που ίσως μεταφέρω στην επόμενη. Εδώ υπάρχουν πολλές ιδέες γύρω από την ηγεσία, τα αντικρουόμενα κίνητρα, τα ανθρώπινα ελαττώματα, η ιδέα του πώς οι καλύτερες προθέσεις μπορούν να οδηγήσουν στην απόλυτη καταστροφή. Ο Οδυσσέας είναι ένας εξαιρετικά πολύπλοκος χαρακτήρας, ένας πανούργος άνθρωπος, πανέξυπνος και πολυμήχανος».
Κλείνοντας, ο Κρίστοφερ Νόλαν επισημαίνει: «Αν ενδιαφέρεσαι πραγματικά για το σινεμά και την ιστορία του, το μόνο πράγμα που βλέπεις ξεκάθαρα είναι ότι πρέπει να ρισκάρεις για να πετύχεις. Το μεγαλύτερο ρίσκο απ’ όλα είναι να παίζεις εκ του ασφαλούς. Αυτό είναι που αποτυγχάνει σταθερά στο mainstream σινεμά. Το κοινό ψάχνει κάτι καινούργιο. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι εγώ δεν το βλέπω ως ρίσκο. […] Το να έχεις πραγματικά κάτι καινούργιο να φέρεις στο τραπέζι μετριάζει το ρίσκο, σου δίνει έναν τρόπο να ξεχωρίσεις.
[…] Το μεγαλείο αυτού του έπους είναι τέτοιο που, ενώ αρχικά προσεγγίζεις αυτά τα ζητήματα σαν κάτι το αρχαίο και εντελώς ξένο σ’ εσένα, όσο τα εξερευνάς, γίνονται συγκλονιστικά επίκαιρα. […] Έχω πολύ έντονα συναισθήματα για το πώς με συγκινεί αυτή η ιστορία στο επίπεδο της ηθικής. Ελπίζω ότι οι θεατές θα νιώσουν το ίδιο».