Η διαπραγματευτική ομάδα Χοντρού-Λιγνού των Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ, σε συνδυασμό με την τρομακτική άγνοια του Τραμπ για τις διεθνείς υποθέσεις και τη μεγαλομανία του, φαίνεται έτοιμη να σπρώξει τις ΗΠΑ σε ένα ακόμη φιάσκο στη Μέση Ανατολή, ένα φιάσκο που το Κογκρέσο δεν έχει εγκρίνει και που το κοινό δεν επιθυμεί.
Οι υποχωρήσεις που ζητάει από το Ιράν ο Λευκός Οίκος του Τραμπ, δεν είναι πιο αποδεκτές για το καθεστώς της Τεχεράνης από όσο εκείνες που επιβλήθηκαν στη Χαμάς στη Γάζα στο πλαίσιο του προσχηματικού ειρηνευτικού σχεδίου του Τραμπ.
Η απαίτηση του Τραμπ να τερματίσει το Ιράν το πυρηνικό του πρόγραμμα και να εγκαταλείψει τις πυραυλικές του δυνατότητες με αντάλλαγμα την απουσία νέων κυρώσεων είναι τόσο εκτός πραγματικότητας όσο και η έκκληση προς τη Χαμάς να αφοπλιστεί στη Γάζα.
Αλλά, αφού έχουμε από καιρό ξεφορτωθεί τους διπλωμάτες —οι οποίοι είναι γλωσσικά, πολιτικά και πολιτισμικά εγγράμματοι και μπορούν να μπουν στη θέση των αντιπάλων τους— οδηγούμαστε σε έναν ακόμη πόλεμο στη Μέση Ανατολή από τη νεότερη συνομοταξία των γελωτοποιών μας.
Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ πιστεύουν ανόητα ότι μπορούν βομβαρδίζοντας να αποκεφαλίσουν την ιρανική κυβέρνηση και να εγκαθιδρύσουν ένα καθεστώς-μαριονέτα. Το γεγονός ότι αυτός ο τρόπος σκέψης, που δεν βασίζεται στην πραγματικότητα, απέτυχε στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ και στη Λιβύη τους διαφεύγει.
Η υπόσχεση για μη επιβολή νέων κυρώσεων δεν θα παρακινήσει το Ιράν να προχωρήσει σε συμφωνία. Το Ιράν είναι ήδη ακρωτηριασμένο από επαχθείς κυρώσεις που έχουν διαλύσει την οικονομία του. Η μη επιβολή νέων κυρώσεων δεν θα χαλαρώσει τη θηλιά στον λαιμό της οικονομίας του.
Το Ιράν δεν θα εγκαταλείψει το πυρηνικό του πρόγραμμα, το οποίο έχει τη δυνατότητα να μετατραπεί σε οπλικό, ούτε το πρόγραμμα βαλλιστικών πυραύλων του, το οποίο το Ισραήλ δήλωσε ότι θα στοχεύσει σε μια αεροπορική επίθεση.
Το πυρηνικό οπλοστάσιο του Ισραήλ, που υπολογίζεται σε περίπου 300 πυρηνικές κεφαλές, αποτελεί ισχυρό κίνητρο για το Ιράν να διατηρήσει την ικανότητα να αναπτύξει ένα δικό του πυρηνικό οπλοστάσιο. Το Ιράν, όπως και η Χαμάς, δεν πρόκειται ποτέ να μείνει ανυπεράσπιστο απέναντι σε εκείνους που επιδιώκουν την εξόντωσή του.
Μια αεροπορική επίθεση στο Ιράν δεν θα μοιάζει με τη 12ήμερη επιδρομή του περασμένου Ιουνίου εναντίον των πυρηνικών εγκαταστάσεων και των κρατικών και στρατιωτικών δομών του Ιράν. Τότε, το Ιράν είχε περιορίσει την απάντησή του με συμβολικές επιθέσεις στη βάση Αλ Ουντέιντ στο Κατάρ, ελπίζοντας ότι αυτό δεν θα οδηγούσε σε μια ευρύτερη, παρατεταμένη σύγκρουση.
Αν ξεκινήσει αεροπορική επίθεση, το Ιράν δεν θα έχει τίποτα να χάσει. Θα καταλάβει ότι ο κατευνασμός των αντιπάλων του είναι αδύνατος.
Το Ιράν δεν είναι Ιράκ. Το Ιράν δεν είναι Αφγανιστάν. Το Ιράν δεν είναι Λίβανος. Το Ιράν δεν είναι Λιβύη. Το Ιράν δεν είναι Συρία. Το Ιράν δεν είναι Υεμένη. Το Ιράν είναι η δέκατη έβδομη μεγαλύτερη χώρα στον κόσμο, με έκταση ισοδύναμη με εκείνη της Δυτικής Ευρώπης. Έχει πληθυσμό σχεδόν 90 εκατομμυρίων — δέκα φορές μεγαλύτερο από του Ισραήλ — και οι στρατιωτικοί του πόροι, καθώς και οι συμμαχίες του με την Κίνα και τη Ρωσία, το καθιστούν έναν υπολογίσιμο αντίπαλο.
Παρά τη σχετική στρατιωτική αδυναμία του, σε σύγκριση με τις συνδυασμένες δυνάμεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ, μπορεί να προκαλέσει μεγάλη ζημιά. Θα το κάνει όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Εκατοντάδες Αμερικανοί στρατιώτες πιθανότατα θα σκοτωθούν.
Το Ιράν θα κλείσει σίγουρα τα Στενά του Ορμούζ, το σημαντικότερο σημείο στρατηγικού ελέγχου πετρελαίου στον κόσμο, από το οποίο περνά το 20 τοις εκατό της παγκόσμιας προμήθειας πετρελαίου. Αυτό θα διπλασιάσει ή θα τριπλασιάσει την τιμή του πετρελαίου και θα καταστρέψει την παγκόσμια οικονομία. Θα στοχεύσει εγκαταστάσεις πετρελαίου, καθώς και αμερικανικά πλοία και στρατιωτικές βάσεις στην περιοχή.
Οι αυξανόμενες απώλειες και η τεράστια άνοδος των τιμών του πετρελαίου θα δώσουν στον Τραμπ, και στο αποκρουστικό ισοδύναμό του στο Ισραήλ, την ευκαιρία να πυροδοτήσουν έναν παρατεταμένο περιφερειακό πόλεμο.
Αυτό είναι το κόστος του να κυβερνάσαι από ηλίθιους. Ο Θεός να μας βοηθήσει.
*Κρις Χέτζες, Αμερικανός βραβευμένος με πούλιτζερ συγγραφέας και πολιτικός ανταποκριτής
Επιμέλεια: Μόνικα Αρτινού