Στη συνέντευξη στο κεντρικό δελτίο Ειδήσεων (Εβελίνα Κίσσα) ο Στέλιος Κούλογλου σχολίασε ότι είναι θετική η πρόθεση της κυβέρνησης να αποκτήσει τις φωτογραφίες από την εκτέλεση των διακοσίων στην Καισαριανή. Δείχνει τις βαθιές αντιφασιστικές ρίζες στην ελληνική κοινωνία και απομονώνει τους σημερινούς απογόνους των δωσίλογων συνεργατών των Ναζί. Ads Στα υπόλοιπα θέματα της πολιτικής επικαιρότητας, τα κυριότερα σημεία:
– Ο Νίκος Ανδρουλάκης χαρακτήρισε τη Βουλή “πλυντήριο σκανδάλων”. Πώς διαβάζετε αυτή τη σφοδρή κριτική;
Η τοποθέτηση του κ. Ανδρουλάκη έχει σαφή στόχο: να οριοθετήσει τα πιθανά σενάρια μετεκλογικής συνεργασίας ΠΑΣΟΚ – Νέας Δημοκρατίας. Θεωρώ ότι ο ίδιος δεν επιθυμεί μια τέτοια συνεργασία και η σχέση του με τον κ. Μητσοτάκη είναι κακή. Ωστόσο, υπάρχουν δυνάμεις μέσα στο ΠΑΣΟΚ που βλέπουν πιο θετικά ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Με τη συγκεκριμένη φράση θέλησε να το αποκλείσει. Ads Από την άλλη, η κριτική του στην ουσία της είναι δικαιολογημένη. Υπάρχουν σοβαρές καταγγελίες για υποβάθμιση θεσμών, πίεση σε ανεξάρτητες αρχές, έλεγχος της Δικαιοσύνης και αθέμιτη επιρροή στα ΜΜΕ. Σε αυτό το κλίμα κινείται και η τοποθέτηση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ.
– Όταν λέει ότι η ανασυγκρότηση της Κεντροαριστεράς δεν γίνεται σε κλειστά δωμάτια, σε ποιους απευθύνεται;
Νομίζω κυρίως στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ. Υπάρχουν διαφορετικές τάσεις: μία που επιθυμεί ανοίγματα προς τα αριστερά και μία που είναι πιο επιφυλακτική. Ο κ. Ανδρουλάκης δείχνει να κρατά αποστάσεις από ένα ευρύ άνοιγμα.
Ωστόσο, το ΠΑΣΟΚ δεν φαίνεται να ανακάμπτει με την παρούσα στρατηγική. Αν θέλει να διεκδικήσει την εξουσία, χρειάζεται συμμαχίες. Και αυτές, αντικειμενικά, βρίσκονται στα αριστερά του. Μόνο του, δεν μπορεί.
– Η στασιμότητα του ΠΑΣΟΚ οφείλεται μόνο στην εσωστρέφεια;
Όχι. Είναι πολυπαραγοντικό το πρόβλημα. Υπάρχει η ιστορική φθορά, αλλά και η γενικότερη κρίση της σοσιαλδημοκρατίας στην Ευρώπη. Από τη Γερμανία έως το Ηνωμένο Βασίλειο, τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα αντιμετωπίζουν δυσκολίες. Η μόνη εξαίρεση, με επιφυλάξεις, είναι η Ισπανία.
Υπάρχουν επίσης εσωτερικές αντιπαραθέσεις, αλλά κυρίως απουσία σαφούς στρατηγικής εξουσίας. Η επιμονή ότι το ΠΑΣΟΚ μπορεί μόνο του να κερδίσει δεν φαίνεται να πείθει την κοινωνία. Στο τέλος της ημέρας, όλα κρίνονται από τη διαμόρφωση εναλλακτικής κυβερνητικής πρότασης.
-Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν τη Νέα Δημοκρατία πρώτη, αλλά χωρίς σαφή αυτοδυναμία. Πρέπει να αλλάξει στρατηγική;
Η στρατηγική του κ. Μητσοτάκη είναι να πετύχει ένα ποσοστό κοντά στο 30% και μετά να αναζητήσει συμμάχους δεξιά της Νέας Δημοκρατίας – την Ελληνική Λύση, τη Νίκη ή άλλα σχήματα που ίσως προκύψουν. Δεν είμαι καθόλου βέβαιος ότι το 30% είναι δεδομένο.
Επιπλέον, οι δημοσκοπήσεις δεν λαμβάνουν υπόψη δύο πιθανούς νέους πολιτικούς φορείς: έναν υπό τον Αλέξη Τσίπρα και έναν υπό τη Μαρία Καρυστιανού.
– Τι θα περιμένατε από μια συνάντηση του Αντώνη Σαμαρά με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνο Τασούλα;
Δεν αναμένω ουσιαστικές εξελίξεις. Τέτοιες συναντήσεις είναι θεσμικές και τυπικές. Ο κ. Σαμαράς δεν θα ανοίξει τα χαρτιά του σε μια τέτοια συνάντηση.
– Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι ένα νέο κόμμα υπό τον Αλέξη Τσίπρα θα μπορούσε να συγκεντρώσει περίπου 16-17%. Πώς το ερμηνεύετε;
Ο κ. Τσίπρας φαίνεται να διαθέτει ένα δυνητικό ποσοστό γύρω στο 16%, αλλά αυτό δεν είναι δεδομένο. Ένας σκληρός πυρήνας υποστηρικτών κάτω από 10% τον ακολουθεί σταθερά, όμως το υπόλοιπο είναι ρευστό, όχι δεδομένο.
Το βασικό ερώτημα είναι η στρατηγική του: σε ποιους απευθύνεται; Ποιους αφήνει πίσω; Περιμένουμε μετά από κάθε παρουσίαση βιβλίου να καταλάβουμε πού ακριβώς το πάει ο κύριος Τσίπρας. Ποιες κοινωνικές και πολιτικές ομάδες θέλει να συσπειρώσει και ποιες θα αφήσει πίσω.
Αν είχε ξεκαθαρίσει αυτά τα ζητήματα, πιθανώς οι δημοσκοπήσεις να ήταν πιο ευνοϊκές.
– Και η Μαρία Καρυστιανού; Οι μετρήσεις της δίνουν σημαντική δυναμική.
Είχε αρχικά μια υπερκομματική δυναμική, κυρίως λόγω της υπόθεσης των Τεμπών. Όμως, μπαίνοντας στον κομματικό στίβο, αυτή η υπερκομματικότητα αναπόφευκτα περιορίζεται.
Επιπλέον, έχει κάνει δηλώσεις που περιόρισαν την απήχησή της, ιδίως σε θέματα εξωτερικής πολιτικής και κοινωνικών ζητημάτων. Το κοινό της είναι σε μεγάλο βαθμό αντισυστημικό και αντικυβερνητικό, αλλά η ίδια κινείται συχνά σε πιο συντηρητικές γραμμές.
Αυτή την αντίφαση δεν την έλυσε ποτέ. Αντίθετα ό,τι ακούει στη στάση τα λέει στο λεωφορείο. Και επειδή παίρνει τη λεωφορειακή γραμμή Ελληνική Λύση- Νίκη, ακούει αντίστοιχα πράγματα στη στάση και στη συνέχεια τα λέει στον κόσμο. Και αυτό της κάνει κακό.
Παρά ταύτα, διατηρεί δυναμική. Τα Τέμπη παραμένουν ζωντανό κοινωνικό τραύμα και ενδέχεται να επηρεάσουν ξανά το πολιτικό κλίμα. Ωστόσο, αν δεν υπάρξει μεγαλύτερη πολιτική ισορροπία και σαφήνεια θέσεων, η δυναμική αυτή μπορεί να μειωθεί.
– Συνολικά, πού βρισκόμαστε πολιτικά;
Βρισκόμαστε σε μεταβατική περίοδο. Οι δημοσκοπήσεις είναι φωτογραφία της στιγμής. Αν προκύψουν νέα πολιτικά σχήματα από τον Τσίπρα ή την Καρυστιανού, το πολιτικό σκηνικό μπορεί να αλλάξει σημαντικά. Το ερώτημα είναι ποιος θα καταφέρει να διαμορφώσει πειστική κυβερνητική πρόταση και συμμαχίες. Εκεί θα κριθούν όλα.
