«Εγινε διάρρηξη και απαγωγή των ενοίκων, με στόχο τη ληστεία του πετρελαίου», συνόψισε ο Στέλιος Κούλογλου τις εξελίξεις στη Βενεζουέλα, μιλώντας στο Open (Σπύρος Χαριτάτος- Αλεξάνδρα Χατζηγεωργίου) και στο κανάλι των Ιωαννίνων ITV (Βλάσης Ντόκας).
Μετά τις εξαγγελίες Καρυστιανού, υπάρχει μεγάλη ανησυχία στο υπάρχον πολιτικό σύστημα. Θα μπορούσε να αντλήσει ψήφους από τα κόμματα διαμαρτυρίας (όπως η Πλεύση Ελευθερίας της Ζωής Κωνσταντοπούλου) και τα κόμματα δεξιά της ΝΔ καθώς επίσης από την Αριστερά, το ΠΑΣΟΚ αλλά και τη ΝΔ.
Στο ΠΑΣΟΚ εκτίμησε «δεν υπάρχει περίπτωση αλλαγής του Ανδρουλάκη τώρα. Αν γίνει κάτι, θα συμβεί μετά τις εκλογές, ανάλογα με το αποτέλεσμα που θα φέρει το κόμμα».
Υπάρχει κενό εκπροσώπησης το οποίο φιλοδοξεί να καλύψει η κυρία Καρυστιανού. Οι πολίτες δεν είναι ευχαριστημένοι από το υπάρχον πολιτικό προσωπικό. Στις δημοσκοπήσεις, στην ερώτηση για το ποιον θέλουν για Πρωθυπουργό, πρώτος βγαίνει ο “κανένας”. Στην ερώτηση «Μητσοτάκης ή χάος», οι πολίτες προτιμούν το χάος, πράγμα πρωτοφανές.
Η κίνηση Καρυστιανού δεν μπορεί να λειτουργήσει ως ένα παραδοσιακό κόμμα, αλλά σαν ένα μεγάλο κόμμα διαμαρτυρίας. Εκφράζει κάτι γενικότερο, κοινωνικό και όχι αμιγώς πολιτικό. Άλλωστε τα Τέμπη συμβολίζουν την αγανάκτηση των πολιτών όχι μόνο για το τραγικό δυστύχημα, αλλά για την αναξιοκρατία, τα ρουσφέτια, την καθυστέρηση στην ανάπτυξη της χώρας.
Εκτίμησε ότι ο Τραμπ έχει πέσει σε παγίδα που ο ίδιος έστησε, ενώ αναφέρθηκε στις εξαγγελίες της Μαρίας Καρυστιανού γα τον νέο σχηματισμό. Ο Σ. Κούλογλου ρωτήθηκε επίσης αν θα συνεργαζόταν μαζί της.
«Προσωπικά, δεν θέλω να ασχοληθώ ξανά με την πολιτική. Η εμπειρία μου δεν ήταν καλή. Ήμουν συνεργαζόμενος, διατηρούσα το δικαίωμα να λέω την άποψή μου και αυτό μου στοίχισε. Αποδείχθηκε όμως ότι έβλεπα τα πράγματα καλύτερα από εκείνους που πίστευαν την προπαγάνδα τους — ένα θανάσιμο λάθος για τους πολιτικούς που το βλέπω να επαναλαμβάνεται».
Το κράτος Δικαίου και η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης έχουν παραβιαστεί βάναυσα στην Ελλάδα. Δεν το λέει μόνο η Αριστερά, το έχουν σημειώσει τελευταία ο Καραμανλής, ο Βενιζέλος, και ο Σαμαράς. Σε οποιαδήποτε σοβαρή ευρωπαϊκή χώρα η κυβέρνηση θα είχε πέσει με το σκάνδαλο των υποκλοπών. Εδώ οι ένοχοι παραμένουν ατιμώρητοι και υπάρχει συγκάλυψη.
Η Βενεζουέλα έχει τα μεγαλύτερα κοιτάσματα στον κόσμο. Από τότε που τα εθνικοποίησε ο Τσάβες, πριν από 20 και πλέον χρόνια, γίνεται μια συστηματική προσπάθεια από τις ΗΠΑ να ανατραπεί αυτή η απόφαση και να δοθούν ξανά τα κοιτάσματα σε αμερικανικές εταιρείες. Όλα τα υπόλοιπα είναι προσχήματα. Πρόκειται για εισβολή, διάρρηξη και απαγωγή με στόχο τη ληστεία.
Ο Αμερικανός πρόεδρος ρίχνει τις Ηνωμένες Πολιτείες σε μία μεγάλη παγίδα. Διότι η κατάσταση δεν μπορεί να συνεχιστεί έτσι όπως είναι αυτή τη στιγμή στην Βενεζουέλα.Έχουν βάλει μία μεταβατική πρόεδρο, την αντιπρόεδρο του Μαδούρου, η οποία δηλώνει πιστή σε αυτόν.
Αν θελήσει να ακολουθήσει τις οδηγίες της αμερικανικής διοίκησης, θα απαξιωθεί τελείως στο δικό της στρατόπεδο και θα πέσει. Εάν θελήσει να αντισταθεί στις απαιτήσεις της αμερικανικής διοίκησης, θα την απομακρύνουν.
Ο Τραμπ είχε τη δυνατότητα να εγκαταστήσει την (ηγέτης της αντιπολίτευσης) Μαρία Κορίνα Ματσάδο που του κάνει τεμενάδες. Καλούσε εδώ και χρόνια σε άμεση αμερικανική στρατιωτική επέμβαση, στην ίδια της τη χώρα! Και είναι λυπηρό ότι σε αυτήν απονομήθηκε το Νόμπελ Ειρήνης, αποδεικνύοντας ότι ούτε το Νόμπελ μπορεί να αντέξει τη σημερινή κατάρρευση των διεθνών θεσμών.
Οι ΗΠΑ δέχθηκαν ως πρόεδρο τη Ροντρίκες, για να αποφύγουν τον εμφύλιο, γιατί η Βενεζουέλα είναι βαθιά διχασμένη. Θα της ζητήσουν προφανώς να κάνει τρομερές παραχωρήσεις στο θέμα των πετρελαίων. Να υπογράψει συμφωνίες που θα δίνουν το πράσινο φως σε όλες τις αμερικανικές εταιρείες, να μπουκάρουν και να κλέψουν το πετρέλαιο.
Θα βρεθεί σε πάρα πολύ δύσκολη θέση και δεν θα αντέξει αυτή τη διπλή πίεση. Θα προσπαθήσει να τα καταφέρει και ενδεχομένως θα ήταν και το καλύτερο για την Βενεζουέλα να υπάρξει μια ισορροπία. Αλλά η οι Αμερικάνοι του Τραμπ είναι τόσο κυνικοί, αδίστακτοι και άγαρμποι, ώστε είναι πάρα πολύ δύσκολο να κρατήσει τις ισορροπίες.
Σε κάθε περίπτωση πάμε για μεγάλη αποσταθεροποίηση. Έχω πάρει συνεντεύξεις και από τον Μαδούρο και από τη Ματσάδο. Η χώρα είναι πολωμένη και θα υπάρχουν συγκρούσεις. Θα χρειαστεί ενδεχομένως κάποια στιγμή οι Ηνωμένες Πολιτείες να στείλουν στρατεύματα. Και αυτό σε μία χώρα 28 εκατομμυρίων, πολύ δύσκολη και σε κρίσιμη κατάσταση, θυμίζει πολύ Βιετνάμ. ‘Η κάποιο άλλο αδιέξοδο, από αυτά που δημιουργεί η αμερικανική πολιτικής.
Αυτό που γίνεται στον κόσμο, θα τελειώσει κάποια στιγμή πολύ άσχημα, με αιμοτοχυσία και διεθνείς πολέμους
Ο νόμος της ζούγκλας, αυτό δεν συμφέρει τις μικρές χώρες που εξαρτώνται από το διεθνές δίκαιο. Η στάση της σιωπής δεν είναι απλώς μια πράξη δειλίας και υποτέλειας, είναι η επόμενη παγίδα που σκάβουμε μόνοι μας. Η στάση του κυρίου Μητσοτάκη είναι και εθνικά πολύ επιζήμια.
Ο Τραμπ απειλεί ότι η Κολομβία, το Μεξικό, η Κούβα μπορεί αντιμετωπίσουν παρόμοιες καταστάσεις.
Με κορυφαία αυτήν του κυρίου Μητσοτάκη, οι Ευρωπαίοι και στην περίπτωση της εισβολής-απαγωγής στη Βενεζουέλα, έχουν κρατήσει μια αισχρή, δουλική στάση. Η περίπτωση της Γροιλανδίας, που οι κάτοικοι της είναι μέλη της ΕΕ και συνδέεται με τη Δανία, γίνεται πολύ ενδιαφέρουσα. Είναι ενδιαφέρον αν ο Τραμπ προσπαθήσει να προσαρτήσει τη Γροιλανδία, όπως απειλεί, πώς θα αντιδράσουν.
Το σχετικό απόσπασμα από το 40.42′