Στις 16 Φεβρουαρίου του 2001 ο κακοποιός που είχε παραπονεθεί για κρίσεις επιληψίας μεταφέρεται στο νοσοκομείο από τρεις αστυνομικούς οι οποίοι αγνοούν ότι οπλοφορεί – Θα σκοτώσει τους δύο επί τόπου, θα τραυματίσει βαριά τον τρίτο και θα δραπετεύσει
Αυτός θα γλιτώσει βαριά τραυματισμένος, αλλά οι δύο αρχιφύλακες έχουν σωριαστεί νεκροί, ενώ μέσα στον πανικό, τις φωνές, τα ουρλιαχτά και την σύγχυση ο Πάσσαρης δραπετεύει για να στήσει το τελευταίο κεφάλαιο της δράσης του.
Βουτιά στην παρανομία
Μιας δράσης που ξεκίνησε από την εφηβεία με μικροαδικήματα για τον γεννημένο στις 9 Μαρτίου του 1975 Πάσσαρη, τον καρπό ενός νεανικού έρωτα, που άνθισε ανάμεσα σε έναν 17χρονο Έλληνα έφηβο και μια Ρουμάνα με το όνομα Μαρία-Αυγούστα.
Η μητέρα του πέθανε έξι χρόνια αργότερα και ο μικρός τότε Κώστας, μεγάλωσε ουσιαστικά χωρίς επιτήρηση, ενώ όσοι τον συναναστράφηκαν από τότε κάνουν λόγο για ένα ατίθασο παιδί.
Τόσο ατίθασο που δεν δίσταζε να τσακωθεί ακόμη και με μεγαλύτερους ενώ η επαφή του με τους δρόμους είναι συχνότατη, όπως και οι συναναστροφές του με άλλα άτομα. Όλα αυτά δεν αργούν να τον οδηγήσουν στις πρώτες μικροκλοπές.
Είναι 15 ετών όταν η Αστυνομία ανακαλύπτει στο σπίτι του διάφορα κλεμμένα και ο Κώστας Πάσσαρης περνάει για πρώτη φορά στην ζωή του, την είσοδο ενός σωφρονιστικού καταστήματος. Μένει έγκλειστος έξι μήνες σε αναμορφωτήριο αλλά μόλις απολύεται βγαίνει ξανά στους δρόμους και δεν αργεί να συλληφθεί ξανά, αυτή την φορά για επαιτεία.
Οι «μεταμορφώσεις» του Κώστα Πάσσαρη μετά την εκτέλεση των δύο αρχιφυλάκων στο Γενικό Κρατικό. ο ειδικός φρουρός γλύτωσε βαριά τραυματισμένος.
Εκρηκτικός χαρακτήρας που δεν σήκωνε μύγα στο σπαθί του, μισεί τα αναμορφωτήρια και όταν καλείται να υπηρετήσει την θητεία του, μισεί-εξαιρείται η εκπαίδευση στα όπλα-και τον στρατό.
Όσο υπηρετεί επιστρέφει στο αγαπημένο του σπορ-τις κλοπές-εντός και εκτός στρατοπέδου, με αποτέλεσμα να συλληφθεί από την στρατονομία στις αρχές του 1995.
Οδηγήθηκε κατευθείαν στις Στρατιωτικές Φυλακές Αυλώνας αλλά δεν θα αντέξει τον εγκλεισμό του και ένα χρόνο αργότερα, δραπετεύει και κηρύσσεται λιποτάκτης, κάτι όμως που δεν τον απασχολεί αφού έχει αποφασίσει να εισέλθει για τα καλά πλέον στην παρανομία.
Η συμμαχία
Κυκλοφορεί πλέον ως λιποτάκτης και το 1996 με την απειλή όπλου ληστεύει μια γυναίκα που πουλούσε φρούτα σε έναν πάγκο στην Καλλιθέα.
Είναι πρωτάρης γι’ αυτό μετά από καταδίωξη και ανταλλαγή πυροβολισμών συλλαμβάνεται και προφυλακίζεται, ενώ μετά την καταδίκη του εκτίει την ποινή του στις φυλακές της Κασσάνδρας.
Είναι η περίοδος που γνωρίζεται με τον Ρουμάνο κατάδικο Νικόλαε Γκορέα με τον οποίο γίνονται αχώριστοι και όταν αποφυλακίζονται τον Δεκέμβριο του 1999 ενώνουν τις δυνάμεις τους με τον επίσης Ρουμάνο Ιον Βασίλι.
Η τριάδα ξεκινάει τις ένοπλες ληστείες σε ξενοδοχεία, ανταλλακτήρια συναλλάγματος και ταξιδιωτικά γραφεία στο κέντρο της Αθήνας, μέχρι και τον Φεβρουάριο του 2000, όταν η τύχη των τριών κακοποιών τελειώνει. Όταν εντοπίζονται από αστυνομικούς στην πλατεία Βάθης ξεκινάει μια άγρια συμπλοκή και από την ανταλλαγή πυρών τραυματίζονται δύο αστυνομικοί και σκοτώνεται ο Βασίλι.
Ο θάνατός του «τρελαίνει» τον Πάσσαρη ο οποίος τηλεφωνεί στον τηλεοπτικό σταθμό Alpha και δηλώνει ότι «θα σκοτώσω τρεις αστυνομικούς για να εκδικηθώ».
Τρεις ημέρες αργότερα και ενώ οι αρχές έχουν σημάνει συναγερμό για τον εντοπισμό του συλλαμβάνεται στην πλατεία Αμερικής, έχοντας πάνω του ένα πιστόλι και μια χειροβομβίδα.
Το ίδιο απόγευμα σκοτώνεται έπειτα από συμπλοκή με αστυνομικούς στην Πετρούπολη ο Νικολάε και ο Πάσσαρης είναι πλέον μόνος του. Οδηγείται στον Κορυδαλλό, αλλά δεν έχει ξεχάσει την υπόσχεσή του, να σκοτώσει τρεις αστυνομικούς.
Το φιάσκο του Νέου Κόσμου
Έγκλειστος πλέον στον Κορυδαλλό οδηγείται για εξετάσεις στο Γενικό Κρατικό τον Φεβρουάριο του 2001 και οι δύο αρχιφύλακες του Μεταγωγών θα πληρώσουν με την ζωή τους το μένος του Πάσσαρη και την δίψα του για εκδίκηση.
Τους επόμενους μήνες το βιογραφικό του εμπλουτίζεται με ληστείες, την δολοφονία μιας Βουλγάρας ιερόδουλης και το περίφημο φιάσκο της ΕΛ.ΑΣ σε διαμέρισμα του Νέου Κόσμου όπου κρυβόταν ενίοτε ο Πάσσαρης μαζί με συνεργάτη του.
Πάνω από εκατό αστυνομικοί ακροβολίστηκαν πέριξ της πολυκατοικίας ενώ επτά άνδρες των ειδικών δυνάμεων τον περιμένουν μέσα στο διαμέρισμα της οδού Ιππάρχου.
Η επιχείρηση σύλληψής του σε διαμέρισμα του Νέου Κόσμου κατέληξε σε φιάσκο.
Είναι 31 Ιουλίου του 2001 και στις έντεκα το βράδυ, ο Πάσσαρης γυρίζει το κλειδί στην πόρτα. Η βιασύνη των αστυνομικών που του φωνάζουν «ακίνητος» πριν μπει μέσα, του δίνει την ευκαιρία να αποδράσει, παρά το γεγονός ότι μια σφαίρα τον τραυματίζει στο πόδι.
Τον Σεπτέμβριο με πλαστό διαβατήριο, εισέρχεται στην Ρουμανία, εκεί που γράφτηκε το τέλος αιματηρής δράσης του, όταν μετά από την σύλληψη συνεργού του, η Αστυνομία έκανε επιδρομή σε διαμέρισμα στο Βουκουρέστι και τον συνέλαβε.
Τέλος εποχής
Σε ένα βίντεο που είδε το φως της δημοσιότητας ο Πάσσαρης ήταν σαν θηρίο στο κλουβί, σαν ένα λυσσασμένο σκυλί που το έχουν δέσει με αλυσίδες, αλλά αυτό τινάζεται να φύγει.
Πάρα πολλοί θυμούνται ακόμη την σκηνή που έχει μείνει στην ιστορία του αστυνομικού ρεπορτάζ, όταν οι ειδικές μονάδες της Ρουμανικής αστυνομίας συλλαμβάνουν μετά από συντονισμένη επιχείρηση στο Βουκουρέστι τον διαβόητο κακοποιό.
Ο πιο καταζητούμενος εγκληματίας στην Ελλάδα εκείνη την περίοδο, αντιδρά όπως το λιοντάρι στο κλουβί και παρότι δεμένος πισθάγκωνα με χειροπέδες και ευρισκόμενος ανάμεσα σε δύο θηριώδεις άνδρες της ειδικής μονάδας επιχειρήσεων της Ρουμανικής Αστυνομίας, αρνείται να δεχτεί ότι όλα έχουν τελειώσει.
Όταν ο ένας από αυτούς του πιάνει το πρόσωπο για να αντικρίσει την τηλεοπτική κάμερα, ο Κώστας Πάσσαρης φτύνει με λύσσα, βρίζοντας ακατάληπτα.
Η σύλληψη του φυγόδικου κακοποιού στο Βουκουρέστι έγινε πρώτη είδηση στα εγχώρια ΜΜΕ.
Ακόμη και δεμένος αρνιόταν να υποταχθεί στην μοίρα του, έφτυνε τους Ρουμάνους αστυνομικούς και ένας από αυτούς τον χτύπησε με το κοντάκι του αυτόματου όπλου του στο πρόσωπο.
Το κοντάκι ενός αυτόματου όπλου κατεβαίνει με δύναμη από τα χέρια του αστυνομικού και προσγειώνεται στο πρόσωπό του, δίνοντάς του να καταλάβει ότι αυτή την φορά δεν υπάρχει έλεος στο πρόσωπό του.
Ήταν Νοέμβριος του 2001. Η ματωμένη εγκληματική διαδρομή του Πάσσαρη έφτανε στο τέλος της και η ζωή του συνεχίστηκε σε ένα κελί στην διαβόητη φυλακή της Κραϊόβα, εκεί όπου εξακολουθεί να κρατείται καταδικασμένος σε ισόβια.
Συνεχίζοντας σε αυτό τον ιστότοπο αποδέχεστε την χρήση των cookies στη συσκευή σας όπως περιγράφεται στην πολιτική cookies
Μάθετε περισσότερα εδώ
Αποδοχή