Η διπλωματία των ΗΠΑ υποστήριξε την Δευτέρα ότι σέβεται το δικαίωμα του κράτους του Ισραήλ να θεσπίζει «δικούς του νόμους», την ημέρα που η Κνέσετ -η ισραηλινή Βουλή- ενέκρινε νόμο που προβλέπει την επιβολή «της ποινής του θανάτου για τους τρομοκράτες», κομμένο και ραμμένο για να εφαρμόζεται σε βάρος Παλαιστινίων. Ads «Οι ΗΠΑ σέβονται το κυρίαρχο δικαίωμα του Ισραήλ να θεσπίζει τους δικούς του νόμους και τις ποινές σε βάρος προσώπων που κρίνονται ένοχοι για τρομοκρατία», ανέφερε εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.
Η ψήφιση του νομοσχεδίου αποτελεί σημαντική πολιτική νίκη για το ακροδεξιό κόμμα «Εβραϊκή Ισχύς» του υπουργού Εθνικής Ασφάλειας Ιταμάρ Μπεν Γκβιρ, που εδώ και χρόνια προωθούσε τη συγκεκριμένη ρύθμιση. Υπέρ τάχθηκε και ο πρωθυπουργός Νετανιάχου.
Σε δήλωσή του, ο Μπεν Γκβιρ ανέφερε: «Είναι μια ημέρα δικαιοσύνης για τα θύματα και μια ημέρα αποτροπής για τους εχθρούς μας. Τέλος η “περιστρεφόμενη πόρτα” για τους τρομοκράτες – πλέον υπάρχει μια ξεκάθαρη απόφαση. Όποιος επιλέγει την τρομοκρατία, επιλέγει τον θάνατο». Ads Διαβάστε: Απανθρωποιώντας τη Γάζα / Ημιζωή στις λάσπες, δίχως ρεύμα, φάρμακα, τροφή
Ισραήλ: Τι προβλέπει ο νόμος για την θανατική ποινή
Η νομοθεσία εγκρίθηκε έπειτα από σχεδόν 12 ώρες έντονης κοινοβουλευτικής συζήτησης και προβλέπει ως βασική ποινή τον απαγχονισμό για κατοίκους της Δυτικής Όχθης που καταδικάζονται από στρατιωτικά δικαστήρια για τρομοκρατία.
Στην πράξη, ο νόμος καθιερώνει τη θανατική ποινή αποκλειστικά για Παλαιστινίους, καθώς εξαιρεί ρητά Ισραηλινούς πολίτες ή κατοίκους. Οι Παλαιστίνιοι δικάζονται από στρατιωτικά δικαστήρια, ενώ οι Ισραηλινοί από πολιτικά δικαστήρια.
Αν και περιλαμβάνεται ξεχωριστή διάταξη που επιτρέπει την επιβολή θανατικής ποινής σε οποιονδήποτε —συμπεριλαμβανομένων Ισραηλινών πολιτών— αυτή αφορά μόνο περιπτώσεις όπου κάποιος «προκαλεί εκ προθέσεως τον θάνατο με σκοπό την άρνηση της ύπαρξης του κράτους του Ισραήλ». Στην πράξη, ο ορισμός αυτός δεν καλύπτει Εβραίους δράστες.
Με τη νέα ρύθμιση, η επιβολή της θανατικής ποινής μπορεί να αποφασίζεται με απλή πλειοψηφία των δικαστών, καταργώντας την προϋπόθεση ομοφωνίας που ίσχυε μέχρι σήμερα. Παράλληλα, καταργείται το δικαίωμα έφεσης.