Δεκάδες έφηβες παρακολουθούσαν τις τακτικές προπονήσεις τους στο βόλεϊ, το μπάσκετ και τη γυμναστική στο κεντρικό κλειστό γυμναστήριο στο Λαμέρντ του Ιράν, μια πόλη κοντά στις περσικές ακτές, όταν ένας πύραυλος έπληξε το κτίριο στις 5 μ.μ. το Σάββατο. Επιπλέον πλήγματα έπληξαν δύο κοντινές κατοικημένες περιοχές και μια αίθουσα δίπλα σε σχολείο.
Σύμφωνα με τοπικούς αξιωματούχους που επικαλέστηκαν ιρανικά κρατικά μέσα ενημέρωσης, τα πλήγματα στο Λαμέρντ σκότωσαν τουλάχιστον 18 αμάχους και τραυμάτισαν πολλούς ακόμη.
«Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα από το πλήγμα του πυραύλου, τα παράθυρα θρυμματίστηκαν σε χιλιάδες κομμάτια. Αθλητικός εξοπλισμός, μπάλες, τραπέζια και εμπόδια εκτοξεύτηκαν στον αέρα. Μαύρος καπνός γέμισε τον χώρο. Η μυρωδιά της πυρίτιδας έκανε την αναπνοή σχεδόν αδύνατη. Οι κραυγές άρχισαν αμέσως, μαζί με τον ήχο των συντριμμιών που κατέρρεαν και του μπετόν που έπεφτε από την οροφή», είπε στο Drop Site News ο Μοχάμεντ Σαέντ Χορσεντί, 29 ετών, εργαζόμενος στο γυμναστήριο που ήταν μάρτυρας της επίθεσης.
Η εγκατάσταση βρίσκεται στα περίχωρα του Λαμέρντ, μιας ήσυχης πόλης στην επαρχία Φαρς, κοντά στην οροσειρά Ζάγκρος, η οποία δίνει στο τοπίο έναν ανώμαλο και τραχύ χαρακτήρα. Το ορθογώνιο κτίριο βρίσκεται σε διασταύρωση που συνδέει το κέντρο της πόλης με το Μπαντάρ Ασαλουγιέχ, ένα βιομηχανικό λιμάνι και ενεργειακό κόμβο στον Περσικό Κόλπο.
Το κλειστό γυμναστήριο ήταν κακοσυντηρημένο, με φθαρμένους τοίχους που περιβάλλονταν από χαμηλή περίφραξη. Μια ψηλή μεταλλική καμαρωτή στέγη στηριζόταν πάνω σε ενισχυμένο σκελετό από σκυρόδεμα και δάπεδο από καουτσούκ για βόλεϊ και άλλα αθλήματα. Ο πύραυλος έπληξε το κέντρο της στέγης, καταστρέφοντας μεγάλο μέρος του κτιρίου. Το κύριο γήπεδο, οι μικρές κερκίδες, τα αποδυτήρια και το γραφείο του προπονητή μετατράπηκαν σε ερείπια.
Ο Χοσεΐν Γκολαμί, 50χρονος δάσκαλος δημοτικού σχολείου, επέστρεφε από τη δουλειά όταν άκουσε την έκρηξη. Η 16χρονη κόρη του, Ζάχρα, προπονούνταν στην αίθουσα.
«Παρατήρησα ένα παράξενο πλήθος ανθρώπων στη γωνία του δρόμου που οδηγεί στο γυμναστήριο», είπε ο Γκολαμί στο Drop Site. «Οι κραυγές ακούγονταν από μακριά. Ένας συνάδελφος έτρεξε προς το μέρος μου, κουνώντας το χέρι του, και είπε με τρεμάμενη φωνή: “Η Ζάχρα, η αίθουσα, έγινε έκρηξη.” Ένιωσα σαν να άνοιξε η γη κάτω από τα πόδια μου. Τα πάντα γύρω μου έγιναν θολά», είπε. «Έτρεξα αμέσως και με κάθε βήμα οι στήλες μαύρου καπνού υψώνονταν περισσότερο, ενώ η μυρωδιά της φωτιάς έμπαινε δυνατά στη μύτη μου.»
Όταν έφτασε στο σημείο, αντίκρισε μια σκηνή φρίκης.
«Οι συνεχείς κραυγές των τραυματιών αναμειγνύονταν με τους ήχους δευτερογενών εκρήξεων. Το έδαφος ήταν γεμάτο συντρίμμια και σπασμένα γυαλιά. Ήταν δύσκολο να κινηθεί κανείς μέσα στα ερείπια. Τα ασθενοφόρα έφτασαν μετά από περίπου είκοσι λεπτά, αλλά οι περισσότεροι τραυματίες ήταν σε κρίσιμη κατάσταση», είπε. «Η μυρωδιά αίματος και εγκαυμάτων κάλυπτε τα πάντα… οι επιζώντες είχαν κατάγματα και εγκαύματα από τα θραύσματα.»
Αργότερα έμαθε ότι η Ζάχρα ήταν ανάμεσα στους νεκρούς.
«Κάθε φορά που κλείνω τα μάτια μου βλέπω το πρόσωπό της, το χαμόγελό της και ακούω τον ήχο της έκρηξης», είπε ο Γκολαμί.
Δεν υπήρξε δημόσια δήλωση από τις Ηνωμένες Πολιτείες ή το Ισραήλ σχετικά με τα πλήγματα στο Λαμέρντ. Η CENTCOM και ο ισραηλινός στρατός δεν απάντησαν άμεσα σε αίτημα για σχόλιο.
Ο βομβαρδισμός του γυμναστηρίου στο Λαμέρντ έγινε λίγες ώρες μετά από πλήγμα σε δημοτικό σχολείο θηλέων στο Μιναμπ, άλλη μικρή πόλη στον Περσικό Κόλπο, πιο ανατολικά κοντά στα Στενά του Ορμούζ, το οποίο σύμφωνα με το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων IRNA σκότωσε 165 ανθρώπους, πολλούς από αυτούς μαθήτριες. Ούτε οι Ηνωμένες Πολιτείες ούτε το Ισραήλ ανέλαβαν την ευθύνη για το πλήγμα.
Ο ισραηλινός στρατός δήλωσε ότι δεν γνώριζε για επιθέσεις στην περιοχή του Μιναμπ, ενώ εκπρόσωπος της CENTCOM είπε ότι «εξετάζουν» τις αναφορές. Ένα ακόμη πλήγμα έπληξε γειτονική ναυτική βάση των Φρουρών της Επανάστασης και το αεροπλανοφόρο USS Abraham Lincoln βρίσκεται κοντά.
Μέχρι το πρωί της Κυριακής, η Ιρανική Ερυθρά Ημισέληνος και μέσα ενημέρωσης που συνδέονται με το κράτος ανέφεραν προκαταρκτικά στοιχεία για περισσότερους από 200 νεκρούς και πάνω από 740 τραυματίες σε όλο το Ιράν.
Ο Μιρ Ντεχντάστ, διοικητικός υπάλληλος στο πανεπιστήμιο Azad, του οποίου η 15χρονη κόρη Ραμπάμπ Ντεχντάστ προπονούνταν στο γυμναστήριο, βρισκόταν στο σπίτι όταν ένας γείτονας χτύπησε την πόρτα για να του πει ότι η εγκατάσταση είχε δεχθεί επίθεση.
«Έτρεξα αμέσως προς το σημείο και όταν έφτασα είδα καμένα αυτοκίνητα και συντρίμμια παντού», είπε ο Ντεχντάστ στο Drop Site. «Οι τραυματίες αιμορραγούσαν έντονα, κάποιοι είχαν χάσει τις αισθήσεις τους στο έδαφος, άλλοι φώναζαν ασταμάτητα. Οι φωνές τους ήταν εκκωφαντικές.»
Συνέχισε:
«Αίμα και σκόνη κάλυπταν τα πάντα και τα συντρίμμια εμπόδιζαν τη γρήγορη πρόσβαση στο κτίριο. Οι ομάδες διάσωσης εργάζονταν με μεγάλη προσοχή για να βγάλουν τους τραυματισμένους αθλητές και τα σώματα των θυμάτων. Οι κραυγές γέμιζαν τον χώρο», είπε. «Η Ρομπάμπ δεν επέζησε από τη δύναμη της έκρηξης, ενώ άλλοι επέζησαν με τραύματα που απειλούσαν τη ζωή τους. Ένιωσα απόλυτη αδυναμία.»
Ο Φαρχάντ Ζαερί, συνταξιούχος υπάλληλος του Υπουργείου Υγείας, έμαθε τα νέα της επίθεσης τηλεφωνικά. Η 16χρονη κόρη του, Ελαχέ, ήταν επίσης εκεί.
«Έφυγα αμέσως μαζί με μερικούς γείτονες. Οι δρόμοι είχαν ασυνήθιστη κίνηση και υπήρχε αίσθημα αγωνίας σε όλη τη γειτονιά», είπε ο Ζαερί στο Drop Site. «Όταν φτάσαμε, οι ομάδες διάσωσης βρίσκονταν ήδη εκεί και είχαν αρχίσει να βγάζουν τα σώματα ένα ένα.»
«Δεν ήξερα τι θα αντικρίσω», συνέχισε, «αλλά όταν πλησίασα στο σημείο όπου έβγαζαν τα θύματα, ένιωσα βάρος στο στήθος. Κάθε σώμα που μεταφερόταν έφερε σημάδια πόνου και οι διασώστες προσπαθούσαν να ξεχωρίσουν ποιοι μπορούσαν ακόμη να σωθούν και ποιοι είχαν πεθάνει», είπε. «Ακούγονταν φωνές από παντού, όλοι προσπαθούσαν να καταλάβουν τι είχε συμβεί. Εκείνη τη στιγμή μέσα μου επικρατούσε σιωπή και περίμενα να μου πουν για την κόρη μου, την Ελαχέ.»
Το σώμα της Ελαχέ τελικά ανασύρθηκε.
«Το σώμα της κόρης μου ήταν ολοκληρωτικά διαλυμένο. Φαίνεται ότι χτυπήθηκε απευθείας από το πλήγμα. Το κάτω μέρος του σώματός της είχε καταστραφεί εντελώς», είπε ο Ζαερί.
«Πώς μπορεί ένας πατέρας να περιγράψει τι νιώθει όταν βλέπει το παιδί του έτσι; Όλες οι αναμνήσεις μου από εκείνη, το γέλιο της, οι προπονήσεις της, τα όνειρά της, κατέρρευσαν μπροστά στα μάτια μου μέσα σε μια στιγμή.»