Ο ισραηλινός στρατός και το Ισραήλ γενικότερα, κάνουν ό,τι μπορούν για να μην εμπλακούν δημοσίως στην κρίση που πλήττει το Ιράν, προκειμένου να μην βρεθούν στο στόχαστρο της Τεχεράνης. «Αλλά τι γίνεται στην πραγματικότητα με τη Μοσάντ, που παραμένει στη σκιά;», διερωτάται σε σημερινή (15/1), ανάλυσή της η Jerusalem Post.
Σύμφωνα με το ισραηλινό μέσο, η Μοσάντ δεν παραμένει κρυμμένη στο σκοτάδι όπως κάποτε, όσον αφορά την Ισλαμική Δημοκρατία. Τουλάχιστον, όχι στον ίδιο βαθμό, με το παρελθόν.
Τον περασμένο Ιούνιο, οι Μυστικές Υπηρεσίες του Ισραήλ είχαν εκατοντάδες Πράκτορες που συμμετείχαν στον 12ήμερο πόλεμο με το Ιράν, ο οποίος ανέκοψε το πυρηνικό πρόγραμμα, το πρόγραμμα βαλλιστικών πυραύλων και τα συστήματα αεράμυνας της χώρας, ενώ παράλληλα στοίχισε τη ζωή σε δεκάδες κορυφαίους στρατιωτικούς και αξιωματούχους των Μυστικών Υπηρεσιών της Τεχεράνης.
Με το πέρας του πολέμου, ο Διευθυντής της Μοσάντ, Ντέιβιντ Μπαρνεά, εξέδωσε μια σπάνια και βαρυσήμαντη δήλωση, προαναγγέλλοντας τη συνέχιση της δράσης των ισραηλινών Μυστικών Υπηρεσιών στην Τεχεράνη. Το Ισραήλ «θα συνεχίσει να είναι εκεί, όπως ήταν πάντα», δήλωσε χαρακτηριστικά, απευθυνόμενος στη Μοσάντ και στο ευρύ κοινό.
Στις 29 Δεκεμβρίου, ο λογαριασμός της Mossad στα φαρσί, στην πλατφόρμα «X», ενθάρρυνε τους Ιρανούς να διαμαρτυρηθούν ενάντια στο Καθεστώς, υποστηρίζοντας ότι βρίσκεται κυριολεκτικά μαζί τους στις κινητοποιήσεις.
«Βγείτε όλοι μαζί στους δρόμους. Η ώρα έφτασε», ανέφερε ο λογαριασμός, προσθέτοντας: «Είμαστε μαζί σας. Όχι μόνο από απόσταση και με λόγια. Είμαστε μαζί σας στο πεδίο».
با هم به خیابان ها بیایید. وقتش رسیده.
ما همراه شما هستیم. نه تنها از راه دور و شفاهی. در میدان نیز همراهتان هستیم.
— Mossad Farsi (@MossadSpokesman) December 29, 2025
Παρότι πηγές της Μοσάντ αρνήθηκαν οποιαδήποτε επίσημη σύνδεση με τον συγκεκριμένο λογαριασμό, είναι ευρέως γνωστό ότι υπηρεσίες όπως η Μοσάντ, η CIA και άλλοι οργανισμοί πληροφοριών χρησιμοποιούν συχνά «βιτρίνες» για τη διεξαγωγή μυστικών επιχειρήσεων ή ψυχολογικού πολέμου.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η υπόθεση των εκρήξεων του Ιουλίου του 2020, και της καταστροφής σε πυρηνική εγκατάσταση στο Νατάνζ, για τις οποίες αρχικά ανέλαβε την ευθύνη μια άγνωστη (που αργότερα αποδείχθηκε ανύπαρκτη) οργάνωση. Η διεθνής κοινότητα, όπως και το Ιράν, απέδωσαν την επίθεση στη Μοσάντ, κάτι που επιβεβαιώνεται εμμέσως και από το βιβλίο του πρώην επικεφαλής της υπηρεσίας, Γιόσι Κοέν, με τίτλο «The Sword of Freedom», όπου περιγράφεται αναλυτικά το σαμποτάζ.
Την Τρίτη (13/1), ο δημοσιογράφος Ταμίρ Μοράγκ του ισραηλινού μέσου Channel 14 μετέδωσε ότι ξένοι παράγοντες έχουν εξοπλίσει Ιρανούς, προκειμένου να αντιμετωπίσουν τις δυνάμεις του Καθεστώτος που χρησιμοποιούνται για την καταστολή των διαδηλώσεων. Το σχετικό ρεπορτάζ αναδημοσίευσε μέσω Twitter ο Ιρανός Υπουργός Εξωτερικών, στο πλαίσιο της δικής του πολιτικής ατζέντας.
Πηγές της Μοσάντ αποστασιοποιήθηκαν εκ νέου τόσο από το ρεπορτάζ του Μοράγκ, όσο και από οποιαδήποτε ρητή παραδοχή εμπλοκής στις διαδηλώσεις, επισημαίνοντας ότι πρόκειται για μια περίοδο κατά την οποία το Ισραήλ δεν μπορεί να αναγνωρίσει δημόσια οποιονδήποτε ρόλο, χωρίς να πλήξει το βασικό αφήγημα των Ιρανών που επιχειρούν να απελευθερωθούν από ένα αυταρχικό καθεστώς.
Οι αναρτήσεις του επίμαχου λογαριασμού έγιναν εν μέσω μαζικών κινητοποιήσεων στο Ιράν, με αφορμή την κατάρρευση του ιρανικού ριάλ, την άνοδο των τιμών των καυσίμων και μια πρόσφατη, εκτεταμένη κρίση νερού σε ολόκληρη τη χώρα.
Ο πρώην Πρωθυπουργός του Ισραήλ, Ναφτάλι Μπένετ, έχει περιγράψει με ιδιαίτερα σκληρούς όρους την κατάσταση στο Ιράν, εστιάζοντας κυρίως στο πρόβλημα της ύδρευσης και τη λαϊκή δυσαρέσκεια απέναντι στο Καθεστώς.
Σε αποχαιρετιστήρια συνέντευξή του το 2022, που περιλαμβάνεται στο βιβλίο «Target Tehran», ο Μπένετ ανέφερε ότι, έπειτα από επανεξέταση της πολιτικής όταν ανέλαβε την πρωθυπουργία, κατέληξε στο συμπέρασμα πως το ιρανικό καθεστώς είναι «βαθιά διεφθαρμένο και αρκετά ανίκανο». Όπως σημείωσε, «τεράστιες εκτάσεις δεν έχουν πρόσβαση σε νερό. Ανοίγεις τη βρύση και βγαίνει λάσπη. Υπάρχουν συνεχείς διαδηλώσεις και ο κόσμος είναι εξαιρετικά απογοητευμένος με τους Φρουρούς της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC)».
Κατά τον Μπένετ, οι αδυναμίες αυτές δημιουργούσαν ευκαιρίες που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν. Σύμφωνα με μία εκδοχή, είχε τονίσει στον επικεφαλής της Μοσάντ, Νταβίντ Μπαρνέα, ότι η υπηρεσία όφειλε να γίνει πιο δημιουργική και πιο επιθετική στις ενέργειές της.
Ο Μπένετ φέρεται επίσης να υποστήριζε τη στρατηγική «θανάτου από χίλιες πληγές» για την αποδυνάμωση του ιρανικού καθεστώτος, στα πρότυπα της αμερικανικής στρατηγικής του Ψυχρού Πολέμου απέναντι στη Σοβιετική Ένωση, μια προσέγγιση που υπερέβαινε την κλασική στρατιωτική αντιπαράθεση.
Σε παράλληλη αφήγηση, αναφέρεται ότι ο ίδιος ο Μπαρνέα πίεζε τον Μπένετ να κινηθεί ακόμη πιο τολμηρά, προτείνοντας αλλαγή των «κανόνων του παιχνιδιού» με το Ιράν προς όφελος του Ισραήλ. Μάλιστα, του χάρισε το βιβλίο «Νίκη: Η μυστική στρατηγική της Κυβέρνησης Ρίγκαν που επιτάχυνε την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης», του Πίτερ Σβάιτσερ, το οποίο περιγράφει δεκάδες μη στρατιωτικές μεθόδους που αξιοποίησαν οι ΗΠΑ για να εκμεταλλευτούν τις εγγενείς αδυναμίες ενός αυταρχικού καθεστώτος.
Πέραν αυτών, είναι ευρέως γνωστό, ότι το Ισραήλ διαθέτει εμπειρία στη στήριξη τρίτων, με μέσα και εξοπλισμό, όταν αυτό εξυπηρετεί τα συμφέροντά του. Στο παρελθόν έχει υποστηρίξει παλαιστινιακές ένοπλες ομάδες που αντιμάχονταν τη Χαμάς στη Γάζα. Επιπλέον, σύμφωνα με δημόσιες δηλώσεις από την ουκρανική πλευρά που έχουν μεταδώσει ισραηλινά και διεθνή μέσα, η Ιερουσαλήμ έχει βρει τρόπους να διοχετεύσει συστήματα Patriot στην Ουκρανία μέσω έμμεσων διαύλων και διευκόλυνε τη μεταφορά, μέσω αμερικανικών αεροσκαφών, μεγάλων ποσοτήτων ρωσικής κατασκευής οπλισμού της Χεζμπολάχ, όπλων που το Ισραήλ είχε κατασχέσει κατά την εισβολή στον Λίβανο το 2024.
Τις τελευταίες δεκαετίες, το Ισραήλ και η Μοσάντ έχουν επίσης βρει τρόπους να στηρίξουν στρατιωτικά και άλλες ομάδες, μεταξύ άλλων, στον Λίβανο από τη δεκαετία του 1970 έως το 2000, αλλά και σε πολλές ακόμη περιοχές.
Παράλληλα, το Ιράν έχει κατηγορήσει κατά καιρούς Κούρδους, Ιρανούς και άλλες μεγάλες εθνοτικές μειονότητες ότι συνεργάζονται με τη Μοσάντ.
Το πλήρες εύρος της εμπλοκής της ισραηλινής Υπηρεσίας Πληροφοριών αναμένεται να αποκαλυφθεί μόνο όταν ξεκαθαρίσει το τοπίο. Όταν, όμως, πρόκειται για τη Μοσάντ και το Ιράν, σχεδόν πάντα υπάρχουν πολύ περισσότερα απ’ όσα φαίνονται με την πρώτη ματιά.