Συνεργασία, αμοιβαιότητα, εμπόριο. Αυτά είναι τα… όπλα της Ευρώπης για την αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου, κόντρα στην Κίνα, σύμφωνα με τον Μαρκ Ραχωβίδη, Επίτιμο Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συνδέσμου Μεταλλευτικών Βιομηχανιών Euromines. Μιλώντας στην ημερίδα της Voria που πραγματοποιήθηκε σήμερα με θέμα «Ο ορυκτός πλούτος της βόρειας Ελλάδας: Προκλήσεις και προοπτικές» και στο πάνελ με τον τίτλο «Κρίσιμες Στρατηγικές και Ορυκτές Πρώτες Ύλες στην Ελλάδα και στην Ευρώπη», ο κ. Ραχωβίδης ανέφερε ότι η Ευρώπη σε επίπεδο μεταλλευτικής δραστηριότητας πρέπει να αλλάξει στρατηγική.
«Πρέπει να αλλάξουμε, πρέπει να κατανοήσουμε ότι δεν μπορούμε να παράξουμε αυτό που θέλουμε σήμερα, αλλά να το αποκτήσουμε. Μπορεί να έχουμε τη γεωλογία, αλλά δεν έχουμε την ικανότητα να τη χρησιμοποιήσουμε. Η Κίνα έχει τεράστια πλεονεκτήματα στον τομέα της τεχνολογίας και έχει καλύψει ένα απίστευτο τεχνολογικό χάσμα. Εμείς στην Ευρώπη είμαστε 27 χώρες και η καθεμιά έχει τη δική της οπτική, τους δικούς της πόρους, τη δική της ατζέντα, που δεν συμπίπτουν πάντοτε», είπε ο κ. Ραχωβίδης και πρόσθεσε ότι για τον λόγο αυτό «πρέπει να αρχίσουμε να συντονιζόμαστε. Να χρησιμοποιούμε τους πόρους μας με σωστό τρόπο. Δεν είμαστε Κίνα, τι μπορούμε να κάνουμε; Εμπόριο».
Πρότεινε επίσης «να χρησιμοποιήσουμε τα γεωλογικά μας πλεονεκτήματα και να συνεργαστούμε με άλλες χώρες με μεγαλύτερη αμοιβαιότητα» και ακόμη «να πούμε στους Κινέζους ότι αν θέλετε πρόσβαση στην αγορά μας θέλουμε κάτι ανταποδοτικό, οι Γερμανοί διστάζουν να το κάνουν, αλλά οι Κινέζοι ξέρουν πώς να χειρίζονται την αγορά».
Αισιόδοξα αποτελέσματα φέρνει, σύμφωνα με τον κ. Ραχωβίδη, η συνεργασία της Ευρώπης με την Αυστραλία, τη Γροιλανδία και τον Καναδά για την παραγωγή γραφίτη, «αλλά χωρίς χρήματα δεν μπορούμε να πάμε πουθενά». «Η Ευρώπη έχει ένα τεράστιο ποσό σε αποταμιεύσεις που δεν χρησιμοποιούνται σε επενδύσεις, έχει τρισεκατομμύρια ευρώ σε τραπεζικούς λογαριασμούς και θυρίδες και δεν κάνει τίποτα γι΄αυτό», σημείωσε και αναφέρθηκε στο παράδειγμα της Ιαπωνίας, μια χώρα κορυφαία στην καινοτομία σε ό,τι αφορά τη βιομηχανία, αλλά χωρίς ορυκτό πλούτο. «Τι έχει κάνει η Ιαπωνία; Έχει καλές αναπτύξει πολιτικές στρατηγικές και επενδύει 3 δισ. τον χρόνο, καθώς και άλλα κονδύλια για να παρέχει ασφαλείς ορυκτές ύλες, οι οποίες θα καλύπτουν τις ανάγκες της».
Σύμφωνα με τον κ. Ραχωβίδη ένα σοβαρό πρόβλημα εξαιτίας του οποίου η Ευρώπη έχει μείνει πίσω στον τομέα της μεταλλευτικής δραστηριότητας είναι το brain drain. Όπως είπε «έχουμε εξαιρετικά ερευνητικά κέντρα, σπουδαίους επιστήμονες, αλλά πολλά στελέχη φεύγουν για τις ΗΠΑ, όπως συμβαίνει με όσους ασχολούνται με το ΑΙ. Υπάρχουν για παράδειγμα επιτυχημένα στελέχη στον τομέα της Τεχνητής Νοημοσύνης στη Σκανδιναβία, αλλά φεύγουν και σχεδόν το σύνολό τους μεταναστεύει για δουλειά στις ΗΠΑ, γιατί εκεί βρίσκουν περισσότερα χρήματα και αναπτύσσονται γρηγορότερα».