Ο κ. Γιαζιτζόγλου ανέφερε αρχικά ότι το παράδοξο είναι πως στον δυτικό κόσμο, τα τελευταία 30-40 χρόνια, «πιστεύουμε ότι πάμε στο ΑΤΜ, πατάμε ένα κουμπί και τα ορυκτά… έρχονται». «Τα πράγματα δεν είναι έτσι και είναι απαραίτητο το θέμα της σημερινής ημερίδας καθώς δεν θα συζητούσαμε εδώ για το πετρέλαιο και την τεχνητή νοημοσύνη, γιατί είναι τεράστια ζητήματα, όμως πρέπει να συζητήσουμε για τα ορυκτά» τόνισε χαρακτηριστικά.
Άλλωστε, όπως υπενθύμισε ο ίδιος, «η ΕΕ ξεκίνησε ως ευρωπαϊκή κοινότητα άνθρακα και χάλυβα», επισημαίνοντας βέβαια πως «ο… υπεργολάβος Αφρικής, μας έλυσε μαγικά το θέμα», μιας και ο ορυκτός πλούτος της αφρικανικής ηπείρου βοήθησε στην ανάπτυξη της Ευρώπης στον τομέα.
«Ξέρουμε πολύ καλά ότι στην Ευρώπη είναι πιο αυστηρό το πλαίσιο ασφάλειας για την παραγωγή ορυκτών, οπότε θα έπρεπε να απαιτούμε να κάνουμε το ηθικά σωστό, δηλαδή θα έπρεπε να απαιτούμε ή να παρακαλούμε τα ορυκτά να παράγονται στην Ευρώπη», πρόσθεσε στη συνέχεια, σημειώνοντας πως η Κίνα ελέγχει το μεγαλύτερο μέρος της παγκόσμιας παραγωγής του ορυκτού πλούτου. Χαρακτηριστικό, όπως είπε, είναι το παράδειγμα ενός ορυχείου παραγωγής αντιμονίου στον Καναδά, το οποίο εξαγοράστηκε από εταιρεία κινεζικών συμφερόντων (δηλαδή από το κινεζικό κράτος) και τελικά όμως σφραγίστηκε.
«Το ορυχείο αυτό παρήγαγε το 5% της παγκόσμιας παραγωγής», επισήμανε και παρόλα αυτά έκλεισε, με την Κίνα ωστόσο -όπως είπε ο κ. Γιαζιζόγλου- να πετυχαίνει να ελέγχει πια τις 17 από τις 34 κρίσιμες πρώτες ύλες κατά τουλάχιστον τα 2/3 της παγκόσμιας παραγωγής. Αποτέλεσμα να εκτιναχτεί στα ύψη η τιμή του αντιμονίου. «Το… καρτέλ όπως λέμε του ΟΠΕΚ, ελέγχει μόνο το 1/3 της παγκόσμιας παραγωγής πετρελαίου, ενώ η Κίνα τα 2/3 από τις μισές κρίσιμες πρώτες ύλες», αντιπαρέβαλε στο πλαίσιο αυτό ο πρόεδρος του ΣΜΕ για να αναδείξει το μέγεθος της κινεζικής κυριαρχίας στον τομέα των ορυκτών (αναφέροντας ποσοστά κρίσιμων πρώτων υλών που είναι υπό τον έλεγχο της Κίνας). Για να λυθεί το πρόβλημα πρέπει να παίξουμε με τους ίδιους όρους που παίζουν οι άλλοι, υπογράμμισε ο κ. Γιαζιτζόγλου.
Αναφέρθηκε στην τεχνολογική σημασία των ορυκτών, καθώς χωρίς αυτά δεν υπάρχει τεχνολογία αιχμής. «Η στρατηγική σημασία των ορυκτών πλέον έχει γίνει πιο σημαντική από την οικονομική σημασία τους, που είναι αδιαμφισβήτητη», σημείωσε.
Η Ελλάδα καταλαμβάνει το δικό της ποσοστό ελέγχου στις πρώτες ύλες καθώς, σύμφωνα με τον κ. Γιαζιτζόγλου, η χώρα μας παράγει «αλουμίνιο, βοξίτη και ελπίζουμε μέχρι το τέλος του 2026 να έχουμε χαλκό και γάλλιο -μέταλλο στο οποίο η Ελλάδα θα καλύπτει πια το 100% των ευρωπαϊκών αναγκών». Όπως όμως τόνισε, «το ερώτημα είναι εάν κάνουμε αρκετά για να προχωρήσουν τα πράγματα αυτά και η απάντηση είναι ένα ξεκάθαρο και στεγνό όχι, το οποίο ξεκινά από τις Βρυξέλλες».
Στο πλαίσιο αυτό, ο πρόεδρος του ΣΜΕ τόνισε πως έχει τεθεί ήδη ως στόχος από την Ευρωπαϊκή Ένωση η απεξάρτηση κατά 10% από την Κίνα στην εξάρτηση στις πρώτες ύλες μέχρι το 2030 (η ΕΕ εξαρτάται σήμερα 100% από την Κίνα στον συγκεκριμένο τομέα) και η εκτίμησή του είναι ότι η Ευρώπη δεν θα καταφέρει να πετύχει ούτε αυτόν τον στόχο.
«Στην Ελλάδα δεν μπορούμε να επηρεάσουμε τις ευρύτερες πολιτικές της ΕΕ αλλά τουλάχιστον μπορούμε να λύσουμε μια σειρά από πολλά μικρά θέματα τα οποία καθυστερούν, εμποδίζουν και ακριβαίνουν την εξόρυξη χωρίς λόγο, όπως οι γραφειοκρατικές διαδικασίες. Αν θέλει για να βγει μια άδεια 20 χρόνια δεν κάνουμε τίποτα», επεσήμανε τέλος ο κ. Γιαζιτζόγλου.