Οι πιο προηγμένοι ημιαγωγοί δεν είναι απλώς τεχνολογία, αλλά εργαλείο οικονομικής, στρατιωτικής και γεωπολιτικής ισχύος – Οι επιπτώσεις της κινεζικής στροφής, ο ρόλος της Ταϊβάν και οι εύθραυστες ισορροπίες των συμμάχων των ΗΠΑ
Η κινεζική στροφή – από την εξάρτηση στη συστημική κινητοποίηση
Το Πεκίνο δεν αντέδρασε αμυντικά. Αντέδρασε οργανωμένα και αντεπιτέθηκε. Οι περιορισμοί λειτούργησαν ως επιβεβαίωση μιας παλιάς ανησυχίας – ότι η τεχνολογική εξάρτηση ισοδυναμεί με στρατηγικό ρίσκο. Η απάντηση ήταν πολυεπίπεδη.
Στην τεχνητή νοημοσύνη, η έμφαση μετατοπίστηκε. Λιγότερη εξάρτηση από το υλικό. Περισσότερη δουλειά στο λογισμικό. Βελτιστοποίηση. Προσαρμογή. Η υπολογιστική ισχύς δεν εξαφανίστηκε. Απλώς ανακατανεμήθηκε.
Στην παραγωγή, εγχώρια κατασκευασμένα προηγμένα τσιπ εμφανίστηκαν εκεί όπου δεν αναμένονταν. Όχι σε πειραματικά εργαστήρια, αλλά σε εμπορικές συσκευές. Το μήνυμα ήταν σαφές – το χάσμα υπάρχει, αλλά δεν είναι αγεφύρωτο.
Στο ανθρώπινο κεφάλαιο, το κράτος επενδύει μαζικά. Πανεπιστήμια αναπροσαρμόζονται. Σχολές δημιουργούνται. Ο στόχος δεν είναι η αριστεία λίγων. Είναι η επάρκεια πολλών.
Και πάνω απ’ όλα, το χρήμα… Δημόσια κεφάλαια σε κλίμακα που δεν αφήνει αμφιβολία. Η τεχνολογική αυτάρκεια αντιμετωπίζεται ως ζήτημα εθνικής στρατηγικής.
Το αποτέλεσμα είναι αντιφατικό για την Ουάσιγκτον. Τα μέτρα περιορισμού συνέπεσαν με την ταχύτερη κινητοποίηση του κινεζικού τεχνολογικού μηχανισμού.
Η επιτάχυνση της Κίνας συγκεκριμένα στους ημιαγωγούς δεν είναι ουδέτερη εξέλιξη. Οικονομικά, δημιουργεί προϋποθέσεις για εναλλακτικά οικοσυστήματα. Χώρες που δεν θέλουν να εξαρτώνται από έναν προμηθευτή θα έχουν επιλογές. Γεωπολιτικά, παίκτες που βρίσκονται υπό πίεση αποκτούν διέξοδο. Οι περιορισμοί δεν εξαφανίζονται. Απλώς παρακάμπτονται.
Οι σύμμαχοι των ΗΠΑ βρίσκονται στη μέση. Οικονομικά δεμένοι με την Κίνα. Στρατηγικά ευθυγραμμισμένοι με την Ουάσιγκτον. Ο συντονισμός είναι εύθραυστος. Η συνοχή δοκιμάζεται. Και στο βάθος, διαμορφώνεται ένας κόσμος δύο ταχυτήτων. Δύο τεχνολογικά οικοσυστήματα. Δύο πρότυπα. Δύο σφαίρες επιρροής.
Το αμερικανικό δίλημμα
Οι περιορισμοί εξαγωγών παραμένουν εργαλείο ισχύος. Δεν είναι, όμως, στρατηγική από μόνοι τους. Χωρίς επιτάχυνση της καινοτομίας, χωρίς επένδυση στο ανθρώπινο δυναμικό, χωρίς ανθεκτικές αλυσίδες εφοδιασμού, απλώς αγοράζουν χρόνο και ο χρόνος είναι «ουδέτερος» μόνο για όποιον τον αξιοποιεί καλύτερα. Οι περιορισμοί του 2022 σχεδιάστηκαν για να επιβραδύνουν την Κίνα. Βραχυπρόθεσμα, προκάλεσαν αναστάτωση. Μακροπρόθεσμα, ίσως επιτάχυναν μια πορεία αυτονόμησης που είχε ήδη ξεκινήσει. Η στρατηγική ειρωνεία είναι καθαρή. Όταν η απαγόρευση μετατρέπεται σε κίνητρο, το αποτέλεσμα δεν είναι στασιμότητα. Είναι ανασύνταξη. Στη μάχη των ημιαγωγών, η ισορροπία δεν παγώνει. Μετακινείται. Και όποιος το αντιληφθεί τελευταίος, πληρώνει το κόστος.
Συνεχίζοντας σε αυτό τον ιστότοπο αποδέχεστε την χρήση των cookies στη συσκευή σας όπως περιγράφεται στην πολιτική cookies
Μάθετε περισσότερα εδώ
Αποδοχή