Μπορεί όλοι να ξέρουν τον νεοαποκτηθέντα παίχτη του Παναθηναϊκού ως τον MVP του περσινού Final Four της Euroleague, αλλά πολλοί δεν γνωρίζουν την ιστορία του ανθρώπου πίσω από τον σταρ των παρκέ
Απαγορεύεται από το δίκαιο της Πνευμ. Ιδιοκτησίας η καθ΄οιονδήποτε τρόπο παράνομη χρήση/ιδιοποίηση του παρόντος, με βαρύτατες αστικές και ποινικές κυρώσεις για τον παραβάτη
Ηταν εν μέσω μιας φορτισμένης ατμόσφαιρας που είχε προκαλέσει ο χωρισμός των γονιών του και η απόφαση της μητέρας του να μεγαλώσει μόνη της, μαζί με την πολυαγαπημένη του γιαγιά, τον ίδιο μαζί με τα αδέλφια του, που ο Νάιτζελ έδειξε ότι είναι ένα παιδί που γεννήθηκε για να διαφέρει. Σήμερα, πολλά χρόνια μετά, έχει το θάρρος να εξομολογηθεί τα λάθη που διέπραξε ως ευέξαπτος έφηβος, όταν θεώρησε υπεύθυνους για τα ψυχολογικά του αδιέξοδα, εκτός από τη μητέρα του, και τον άνδρα που γνώρισε μετά τον χωρισμό της, τον πατριό του Αλμπερτ Ντέιβις που τον μεγάλωσε σαν να ήταν παιδί του.
Ωστόσο, τα πρώτα χρόνια ήταν δύσκολα, αφού δεν μπορούσε να εκτιμήσει τη θέση του στο σπίτι, ούτε τα μερόνυχτα που ξόδευε ο πατριός του δουλεύοντας στα εργοστάσια της Chrysler για να μπορέσει να εξασφαλίσει τα προς το ζην για τον ίδιο και τα αδέλφια του. Στις συνεντεύξεις του ο Ντέιβις λέει ότι θυμάται εκείνα τα μερόνυχτα στα εργοστάσια -ο πατριός του περνούσε το 12ωρο- που τον έκαναν να μη φοβάται τη σκληρή δουλειά οπλίζοντάς τον με αποφασιστικότητα και κοινωνική συνείδηση για το υπόλοιπο της ζωής του.
Στην πραγματικότητα το να βλέπουν μαζί με τον πατριό του, που είχε μεγαλώσει στο ρατσιστικό περιβάλλον της Αμερικής, αγώνες του NBA, ήταν ταυτόχρονα ένα μάθημα μπάσκετ και κοινωνικής αλληλεγγύης. Για τον πατέρα Ντέιβις εκείνα τα κυριακάτικα απογεύματα πρόσφεραν όχι μόνο μια ωραία εικόνα συνωμοτικής ανάπαυλας με τον αγαπημένο του Νάιτζελ αλλά και ένα δώρο ελπίδας.
Αυτό θα του το ανταποδώσει ο θετός γιος, αρκετά χρόνια αργότερα, το 2021, όταν θα αποφασίσει ξαφνικά να προσθέσει το επώνυμο Ντέιβις στη φανέλα του ως φόρο τιμής στον άνθρωπο που τον μεγάλωσε και οδηγούσε 7 ώρες από το Οχάιο στο Ουισκόνσιν για να δει έναν αγώνα του – για να γυρίσει πίσω αμέσως μετά. «Είναι ο σπουδαιότερος άνθρωπος που έχω γνωρίσει στη ζωή μου», θα πει σπεύδοντας αμέσως μετά να πληρώσει το στεγαστικό δάνειο του πατριού του σε μια ακόμα έμπρακτη ένδειξη ευγνωμοσύνης.
Ωστόσο, δεν είναι η μόνη βοήθεια που έχει δώσει στη ζωή του αφού φροντίζει πάντοτε να συμπαραστέκεται στους λίγους φίλους που έχει από τα χρόνια του κολεγίου – το ίδιο συμβαίνει και με τους συμπαίχτες του: προσπαθεί, κάθε φορά, να μάθει τη γλώσσα της ομάδας στην οποία παίζει (έχει μάθει ακόμα και λιθουανικά!), ενώ σέβεται ακόμα και τις διαφορετικές θρησκείες: στην Τουρκία, για παράδειγμα, νήστευε πάντα στο Ραμαζάνι χωρίς να είναι μουσουλμάνος ως συμπαράσταση στον φίλο του Ταρίκ Μπιμπέροβιτς. Το θέμα είναι η προσαρμογή είτε πρόκειται για το παρκέ είτε για τη ζωή την ίδια.
Η προσαρμοστικότητα είναι κάτι που τον βοηθούσε από παιδί, αφού οι επιτυχίες στο σχολείο και το παρκέ τον βοήθησαν να αντεπεξέλθει στις μεγάλες οικονομικές δυσκολίες: η ικανότητά του να μπορεί να υιοθετεί διαφορετικές θέσεις στα θρανία και κατόπιν στο κολέγιο, όπου ξεχώρισε ως φοιτητής στα Χρηματοοικονομικά, σχετίζεται άμεσα και με την προσαρμοστικότητά του μέσα στο γήπεδο.
Είναι από τους χαρισματικούς, versatile παίκτες, όπως λέγονται εκείνοι με υψηλό δείκτη ικανότητας να παίζουν σε διαφορετικές θέσεις – εν προκειμένω 3, 4 και 5. Αλλά γι’ αυτό που ήθελε ο ίδιος να τον θυμούνται πάντα είναι «γιατί έβαλα τον σπόρο», όπως έλεγε, για να ανθήσει κάτι μεγάλο: με τους αγώνες του και τις δημόσιες παρεμβάσεις του κατάφερε να εξασφαλίσει την αποζημίωση των αθλητών που συμμετείχαν στο NCAA, που μέχρι τότε δεν θεωρούνταν καθόλου δεδομένη.
Το προσωπικό lifestyle
Οσο, όμως, σεμνός και αν είναι στην καθημερινότητά του και την προσωπική του ζωή ο Χέιζ-Ντέιβις, προτιμώντας τον μοναχικό βίο, μένοντας σπίτι και διαβάζοντας βιβλία υπό τους ήχους κλασικής μουσικής τόσο πλούσιες είναι οι αναρτήσεις του: μια ακόμα από τις ακραίες αντιφάσεις του είναι η μανία του να ταξιδεύει, η οποία φαίνεται να εξισορροπεί την ανάγκη για απομόνωση. Ο τίτλος του globetrotter ή του φανατικού ταξιδιώτη δεν συνοδεύει τυχαία τη φήμη του, αφού εκτός από διάσημος μπασκετμπολίστας είναι και άκρως δημοφιλής για τις αναρτήσεις από τα διάφορα ταξίδια ανά τον κόσμο.
Οι συστάσεις του από διάφορα εστιατόρια έχουν αυξήσει κατά πολύ την πελατεία στα μέρη τα οποία συστήνει – και πάντα με συνέπεια. Παρότι φανατικός χορτοφάγος, κατά καιρούς σπεύδει να προτείνει στο κοινό του διάφορες εξωτικές και παράξενες συνταγές που έχει δοκιμάσει σπίτι του χωρίς να αδιαφορεί για τις ανάγκες των φίλων του, για χάρη των οποίων πατένταρε τη φορητή μηχανή για τα hot dog. Καθετί που σχετίζεται με την υψηλή γαστρονομία και τη μαγειρική και φέρει το όνομά του είναι αναμφίβολα εγγυημένο, όπως εξίσου εγγυημένες είναι και οι γαστρονομικές προτάσεις του.
Ολοι ξέρουν, για παράδειγμα, πως όταν εκθείαζε συγκεκριμένο ζαχαροπλαστείο στο κέντρο της Αθήνας για το cheesecake του, δεν το έκανε χάριν υπερβολής αλλά γιατί το εννοούσε. Το ίδιο έκανε με συγκεκριμένα μέρη για ντονέρ στην Κωνσταντινούπολη, για σπαγγέτι στην Ιταλία, για λαχανικά στη Βηρυτό και για θεϊκούς μεζέδες στη Θεσσαλονίκη. Σημαντικό ρόλο στη ζωή του όμως φαίνεται να παίζει και η μόδα: εν προκειμένω πολύ πετυχημένη θεωρείται η σειρά ρούχων και διαφόρων προϊόντων που λάνσαρε με τον τίτλο «Project 11». Αλλο ένα chalenge accepted, όπως συνηθίζει να γράφει στο ιδιαίτερα δημοφιλές προφίλ του στο Instagram.
Ο πιστός του φίλος
Στις σημειώσεις, πάντως, που κρατάει ο ίδιος στο προσωπικό του ημερολόγιο σπάνια καταγράφονται οι επιδόσεις του και όλα όσα καταφέρνει στο παρκέ, αλλά κυρίως οδηγίες για την ατομική βελτίωσή του. Οταν, μάλιστα, τον ρώτησαν τι μπορεί να περιλαμβάνει το πολυσυζητημένο αυτό ημερολόγιο είχε αναφερθεί μόνο στις σημειώσεις που κρατούσε από τις συμβουλές που του έδινε κάποτε ο Στεφ Κάρι. Και ότι βρίσκεται πάντοτε σε ένα ράφι.
«Για την ώρα το φυλάει η γάτα μου», είχε πει σχολιάζοντας σχετικά, αναφερόμενος στον πολυαγαπημένο του γάτο Σλάι, ο οποίος φιγουράρει στο πλευρό του, κλέβοντας λίγη από τη φήμη του. Γεννήθηκε, άλλωστε, στο γήπεδο της Φενέρμπαχτσε και είναι ο καλύτερος του φίλος. Σε κάθε περίπτωση, είναι αυτός που ακούει τα παράπονα που ενδεχομένως να είχε από τους Φίνιξ Σανς, στους οποίους βρέθηκε έπειτα από μια άκρως πετυχημένη πορεία στη Φενέρ ως ο πολυτιμότερος παίχτης -και ο πιο κρίσιμος στη νικηφόρο πορεία- στην περσινή κατάκτηση της Euroleague.
Είχε ξαναπεράσει, ωστόσο, μια δύσκολη φάση και παλιότερα, όταν μετά το πετυχημένο διάστημα σε κορυφαίες ομάδες όπως οι Λέικερς, Ράπτορς και Κινγκς, το 2017-2018 είχε καταλήξει undrafted. Παρότι σε συνέντευξή του έχει πει ότι η πιο ευτυχισμένη του στιγμή ήταν όταν έπαιζε εκείνο το καλοκαίρι δίπλα στους Στεφ Κάρι και ΛεΜπρον Τζέιμς, η Ευρώπη είναι που τον βοήθησε να ξεδιπλώσει το ταλέντο του. Ωστόσο, το 2024 η Ολυμπιακή Ομάδα των ΗΠΑ φρόντισε να τον συμπεριλάβει στην ομάδα στις προπονήσεις ως αναγνώριση της συνεισφοράς του στο μπάσκετ.
Από την πρώτη στιγμή, πάντως, που πάτησε στην Ευρώπη, το 2018 ως παίκτης της Γαλατασαράι, ξεχωρίζει για την αθλητικότητά του, με αποτέλεσμα να τον εντοπίσει αμέσως ο δαιμόνιος Σαρούνας Γιασικεβίτσιους και να τον φέρει στη Ζαλγκίρις για να τον κάνει έκτοτε το αστέρι της Euroleague. Το 2021 περνάει από την ισχυρή τότε Μπαρτσελόνα, σε ένα περιβάλλον, όμως, που δεν ταιριάζει ούτε στο παιχνίδι ούτε στον χαρακτήρα του για να πάρει τελικά τον δρόμο προς την Πόλη και τη Φενέρμπαχτσε.
Η χημεία του με τον Δημήτρη Ιτούδη, ο οποίος φροντίζει να του μάθει ελληνικά, είναι ιδανική και γι’ αυτό υπό τις υποδείξεις του καταφέρνει να ανθήσει – μέχρι που εμφανίζεται ξαφνικά το 2023 ο Σάρας και ο Ντέιβις κυριολεκτικά απογειώνεται. Σημειώνει διάφορα ρεκόρ στη Euroleague, όπως το απόλυτο ρεκόρ 50 πόντων ενάντια στην Αλμπα.
Εξολοθρεύει τη σημερινή του ομάδα στα ημιτελικά και αποτελειώνοντας τη Μονακό του Σπανούλη ως MVP σηκώνει με σιγουριά το τρόπαιο. Το τι θα συμβεί με την προσθήκη της χρυσόσκονής του στον Παναθηναϊκό, όπου ήρθε με περιπετειώδη τρόπο και με ένα πανάκριβο συμβόλαιο, μένει να αποδειχθεί. Το σίγουρο είναι ότι με έναν Χέις-Ντέιβις όχι μόνο μπορείς να αποκτάς σιγουριά τόσο στην επίθεση όσο και στην άμυνά σου, αλλά κυρίως δεν βαριέσαι ποτέ.
Φωτογραφίες: EUROKINISSI
Συνεχίζοντας σε αυτό τον ιστότοπο αποδέχεστε την χρήση των cookies στη συσκευή σας όπως περιγράφεται στην πολιτική cookies
Μάθετε περισσότερα εδώ
Αποδοχή