Το ναυάγιο του υπερπολυτελούς σούπερ γιοτ «Bayesian», που παρέσυρε στον θάνατο επτά ανθρώπους, ίσως τελικά να μην οφείλεται στις ακραίες καιρικές συνθήκες.
To «Bayesian» θεωρούνταν ένα από τα ασφαλέστερα γιοτ στον κόσμο / Φωτογραφία: ΑΡ
Η τραγωδία που συγκλόνισε την παγκόσμια κοινή γνώμη τον Αύγουστο του 2024 φαίνεται πως δεν ήταν η αναπόφευκτη συνέπεια μιας «θεομηνίας», αλλά η μοιραία κατάληξη μιας σειράς εσφαλμένων ανθρώπινων χειρισμών.
Σύμφωνα με τα πορίσματα της πρόσφατης έκθεσης των ερευνητών, η βύθιση του πλοίου, αξίας 30.000.000 λιρών, η οποία παρέσυρε στον θάνατο επτά ανθρώπους, αποδίδεται πλέον ξεκάθαρα σε εγκληματικές παραλείψεις του πληρώματος και όχι στις ακραίες καιρικές συνθήκες.
Το ημερολόγιο έγραφε 19 Αυγούστου 2024, όταν το μήκους 184 ποδιών σκάφος βρισκόταν αγκυροβολημένο στα ανοικτά του Πορτιτσέλο της Σικελίας. Μέσα σε μόλις 16 λεπτά, το καμάρι της ναυπηγικής βυθίστηκε στον βυθό της Μεσογείου. Μεταξύ των θυμάτων ήταν ο Βρετανός μεγιστάνας της τεχνολογίας Μάικ Λιντς και η 18χρονη κόρη του, Χάνα, καθώς και εξέχουσες προσωπικότητες του επιχειρηματικού και νομικού κόσμου, όπως ο πρόεδρος της Morgan Stanley International, Τζόναθαν Μπλούμερ, και ο δικηγόρος Κρις Μορβίλο.
Αν και οι πρώτες αναφορές έκαναν λόγο για έναν «ανεμοστρόβιλο» που χτύπησε το σκάφος, η έκθεση των εμπειρογνωμόνων καταρρίπτει αυτό το αφήγημα.
Όπως επισημαίνεται, το φαινόμενο ήταν στην πραγματικότητα μια «σύντομη ριπή ανέμου», η οποία, παρά την έντασή της, θα μπορούσε να είχε αντιμετωπιστεί επιτυχώς εάν το πλήρωμα είχε ακολουθήσει τα προβλεπόμενα πρωτόκολλα ασφαλείας.
Τα ευρήματα των Ιταλών εισαγγελέων σοκάρουν: το πλήρωμα φέρεται να υποτίμησε τη σοβαρότητα της επερχόμενης καταιγίδας, παραμένοντας σε κατάσταση εφησυχασμού. Σημαντικές συσκευές ασφαλείας που θα έπρεπε να είναι ενεργοποιημένες παρέμεναν ανενεργές, ενώ οι ερευνητές εστιάζουν στο γεγονός ότι το σκάφος άρχισε να μπάζει νερά πολύ γρήγορα, υποδηλώνοντας ότι θύρες ή ανοίγματα, που έπρεπε να ήταν ερμητικά κλειστά, παρέμεναν ανοιχτά.
Τα δεδομένα του συστήματος AIS αποκαλύπτουν τα τελευταία λεπτά αγωνίας: στις 04:00 π.μ. το γιοτ άρχισε να ταλαντεύεται επικίνδυνα, η άγκυρα έσπασε και το σκάφος παρασύρθηκε για 358 μέτρα. Η απώλεια ηλεκτρικού ρεύματος μαρτυρά την είσοδο των υδάτων στη γεννήτρια, και στις 04:05 π.μ. το Bayesian είχε ήδη χαθεί κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας. Από τους 22 επιβαίνοντες, οι 15 κατάφεραν να σωθούν, επιβιβαζόμενοι σε σχεδίες και περισυλλεγόμενοι από το παραπλέον σκάφος Sir Robert Baden Powell.
Η τραγωδία, ωστόσο, δεν σταμάτησε στον βυθό. Η ιδιοκτήτρια εταιρεία του σκάφους, Italian Sea Group (TISG), έχει ήδη κινηθεί νομικά κατά της χήρας του Λιντς, Άντζελα Μπακάρεζ, διεκδικώντας το αστρονομικό ποσό των 400 εκατομμυρίων λιρών για απώλεια εσόδων και πλήγμα στη φήμη της, επιρρίπτοντας την πλήρη ευθύνη στο πλήρωμα.
Την ίδια στιγμή,
η περιουσία του Μάικ Λιντς -του ανθρώπου που αποκλήθηκε «Βρετανός Μπιλ Γκέιτς»-
βρίσκεται στο στόχαστρο της Hewlett Packard. Παρά την πρόσφατη αθώωσή του στις ΗΠΑ
για τις κατηγορίες απάτης στην υπόθεση της πώλησης της Autonomy, το Ανώτατο Δικαστήριο του Λονδίνου έχει
ήδη επιδικάσει αποζημιώσεις 920 εκατομμυρίων λιρών υπέρ της HP.
Ο θάνατος του Λιντς κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού που προοριζόταν να είναι η γιορτή της ελευθερίας του μετά από χρόνια δικαστικών αγώνων, προσδίδει μια τραγική ειρωνεία στην υπόθεση. Καθώς οι έρευνες συνεχίζονται, το ερώτημα παραμένει: πώς ένα από τα ασφαλέστερα σκάφη στον κόσμο ηττήθηκε όχι από τη φύση, αλλά από την ανθρώπινη αμέλεια;