-Αν κάτι έχουν πάρει πολύ ζεστά στη διοίκηση του δήμου Θεσσαλονίκης (από τις σημαντικές παρεμβάσεις εννοώ) είναι η ανάπλαση του άξονα της Αριστοτέλους. Εκεί βλέπουν ότι υπάρχει μια ωριμότητα και είναι δυνατόν μέχρι το τέλος του έτους να τελειώσουν τα διαδικαστικά και να προχωρήσει η μελέτη (με τις όποιες τροποποιήσεις…) στη φάση της δημοπράτησης του έργου, ώστε να ολοκληρωθεί εντός της τρέχουσας δημοτικής θητείας. Είναι εφικτό. Και δεν το λέω μόνον επειδή είναι διασφαλισμένη η χρηματοδότηση από το ΕΣΠΑ της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Το λέω κι επειδή αν και πολύ σημαντικό έργο (για παρέμβαση στην καρδιά της πόλης μιλάμε και στον πιο εμβληματικό άξονά της) πέρα από κάποιες διαφωνίες σε επιμέρους ζητήματα, είναι ένα έργο που μπορεί να ολοκληρωθεί σε λογικά χρονικά όρια. Αρκεί να μην μπλέξουμε πάλι με φοίνικες, μανόλιες, γκορτζιές και McDonald’s… Δε λέω σημαντικές οι φυτεύσεις και οι επιλογές δένδρων και θάμνων, καλό το καφέ μπαρ, σουβλατζίδικο, ζυθεστιατόριο, χαμπουργκεράδικο και δεν ξέρω τι άλλο στο Ολύμπιον, αλλά ρε παιδιά κάπου μπορούμε να τα βρούμε με αυτά ή σε κάθε περίπτωση δεν μπορούν αυτά να αποτελούν τροχοπέδη στην υλοποίηση μιας τόσο σημαντικής ανάπλασης. Η λεπτομέρεια κάνει τη διαφορά, αλλά τι να την κάνεις τη λεπτομέρεια αν δεν έχεις το κυρίως; Πιστεύω το συγκεκριμένο ερώτημα τριβελίζει και το μυαλό του δημάρχου, Στέλιου Αγγελούδη…
-Αυτές πάλι τις ανακοινώσεις του υπουργού Εθνικής Άμυνας, Νίκου Δένδια, τις βλέπω με κάποια επιφύλαξη. Κυρίως επειδή είναι πολύ ριζικές για τις Ένοπλες Δυνάμεις. Αναφέρομαι στις θητείες και στις δομικές αλλαγές στο στράτευμα. Και απορώ (όχι εγώ μόνο, αλλά και στρατιωτικοί με τους οποίους μίλησα) ποιος θα κάνει τις αγγαρείες στο ναυτικό και την αεροπορία αν όλοι υπηρετούν τη θητεία τους στον στρατό ξηράς… Και επίσης θέλω να παρακολουθήσω όλο το σκεπτικό, το οποίο προς το παρόν περιορίζεται σε «συνθήματα», για να καταλάβω εάν η κατάργηση της 1ης Στρατιάς είναι απλώς μια αλλαγή τίτλου και κάτι τυπικό ή κάτι ουσιαστικό που έχει να κάνει με ένα νέο δόγμα οργάνωσης των Ενόπλων Δυνάμεων. Θα έχει πολλή συζήτηση γι’ αυτό το θέμα στο επόμενο διάστημα και θα πρέπει να ξεκαθαρίσουν ουκ ολίγα ζητήματα. Πάντως μπορώ να πω, επειδή το συζήτησα στο πρόσφατο παρελθόν (δεν έχει περάσει χρόνος) με τον υπουργό, σε μια επίσκεψή του στη Θεσσαλονίκη, ότι τη νέα οργάνωση των Ενόπλων Δυνάμεων την έχει σχεδιάσει και τη δουλεύει επί μακρόν ο κ. Δένδιας και τώρα έφτασε η ώρα των ανακοινώσεων και της νομοθέτησης. Δεν είναι του… ποδαριού δηλαδή.
-Σε γνωστό παραθαλάσσιο μπαράκι της Νέας Καλλικράτειας συναντήθηκαν την Παρασκευή το απόγευμα οι γραμματείς του ΠΑΣΟΚ Κεντρικής Μακεδονίας, παρουσία και του επικεφαλής της περιφερειακής παράταξης του ΠΑΣΟΚ, Χρήστου Παπαστεργίου. Παρασκευή απόγευμα δεν κάνεις ούτε τις κομματικές συναντήσεις στο γραφείο μέσα στο κατακαλόκαιρο και με συνθήκες καύσωνα. Πού θα πήγαιναν τα «πράσινα» στελέχη; Μα φυσικά στη Χαλκιδική. Οπότε όλα κανονισμένα σωστά. Με θέα τη θάλασσα και με όση δροσιά απέμεινε σε αυτή τη γωνιά της Γης, διαμόρφωσαν ένα φιλόδοξο, όπως το χαρακτηρίζουν, πρόγραμμα δράσεων και παρεμβάσεων σε όλη την Περιφέρεια, εν όψει της περιφερειακής συνδιάσκεψης του κόμματος στις αρχές Νοεμβρίου. Το τερπνόν μετά του ωφελίμου.
-Τα πήγε καλά ο βουλευτής Α’ Θεσσαλονίκης, Διαμαντής Γκολιδάκης, στην πρώτη κοινοβουλευτική θητεία του, έστω κι αν αυτή βρίσκεται ακόμα στα μισά. Και η επιβράβευση ήρθε με τον ορισμό του στη θέση του αναπληρωτή γραμματέα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ, από τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Για «πρωτάκι» στη Βουλή δεν το λες και λίγο. Μπορεί να αποφεύγει να δώσει κυβερνητικές ευθύνες στους πρωτοεκλεγμένους ο πρωθυπουργός, πλην όμως εκείνους που το παλεύουν βρίσκει τρόπους να τους επιβραβεύει. Ο κ. Γκολιδάκης έχει την ευθύνη του τομέα της Εθνικής Άμυνας και των Εξωτερικών Υποθέσεων και αύριο μάλιστα είναι στη Βουλή εισηγητής του νομοσχεδίου για την αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας των Ενόπλων Δυνάμεων και το οικιστικό πρόγραμμα για τα στελέχη τους. Σε ανάρτησή του ο ίδιος ο βουλευτής το χάρηκε πολύ και καλώς έπραξε, διότι δεν είναι μόνον ο τίτλος, αλλά και η ουσία της θέσης που σηματοδοτεί πολλά και για το πολιτικό μέλλον του.