Και οι προσδοκίες του διαψεύστηκαν και έχει χάσει τη στήριξη των ΗΠΑ, γράφει η βρετανική εφημερίδα για τον πρωθυπουργό του Ισραήλ
Χάνει την εμπιστοσύνη των ΗΠΑ
Οι συνέπειες σε επίπεδο κοινής γνώμης και διπλωματίας ενδέχεται να είναι ακόμη πιο σοβαρές. Στις ΗΠΑ, ειδικά, η πολιτική συναίνεση που υπάρχει από τη δεκαετία του 1960 δείχνει να καταρρέει. Ο ρόλος του Ισραήλ στο να ωθήσει τον Τραμπ σε πόλεμο με το Ιράν έχει επικριθεί τόσο από προοδευτικούς όσο και από την ακροδεξιά του κινήματος Maga, ενώ η γενικότερη υποστήριξη προς το Ισραήλ βρίσκεται σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα ακόμη και μεταξύ Εβραίων ψηφοφόρων.
Υπάρχουν επίσης εσωτερικές πολιτικές συνέπειες για τον Νετανιάχου, σε μια εκλογική χρονιά στο Ισραήλ. Αντί να μεταμορφώσει την κατάσταση ασφαλείας της χώρας, βγαίνει από τον πόλεμο χωρίς να έχει πετύχει κανέναν από τους βασικούς στόχους του.
Ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν, Αλί Χαμενεΐ, μπορεί να είναι νεκρός, αλλά τον διαδέχθηκε ο σκληροπυρηνικός γιος του. Αντί να κλείσει το ζήτημα του πυρηνικού προγράμματος, το σχέδιο 10 σημείων της Τεχεράνης που ο Τραμπ χαρακτήρισε βάση διαπραγμάτευσης φαίνεται να περιλαμβάνει την αποδοχή του δικαιώματος του Ιράν να εμπλουτίζει ουράνιο – κάτι που ο ίδιος αρνήθηκε.
Προς το παρόν, οι συνομιλίες ΗΠΑ-Ιράν μοιάζουν περισσότερο με το πλαίσιο της πυρηνικής συμφωνίας του Μπαράκ Ομπάμα – την οποία ο Νετανιάχου προσπάθησε να υπονομεύσει και από την οποία αποχώρησε ο Τραμπ – παρά με μια νέα πραγματικότητα.
«Ποιος είναι πλέον ο ρόλος του;»
Για ορισμένους, όπως ο στρατιωτικός αναλυτής της Haaretz, Άμος Χαρέλ, η αποτυχία ήταν ενσωματωμένη στα σχέδια του Νετανιάχου. «Πολλές από τις αδυναμίες τόσο της τρέχουσας αμερικανικής κυβέρνησης όσο και του ισραηλινού συστήματος υπό τον Νετανιάχου έγιναν εμφανείς: η τάση για ρίσκο βασισμένο σε αβάσιμες προσδοκίες, τα πρόχειρα σχέδια, η περιφρόνηση των ειδικών και η επιθετική πίεση για ευθυγράμμιση με την πολιτική ηγεσία», δήλωσε.
Δεν πέρασε απαρατήρητο ότι, έχοντας εξασφαλίσει τον πόλεμο που επιδίωκε και βλέποντάς τον να αποτυγχάνει, ο Νετανιάχου δύσκολα θα έχει ξανά τέτοια ευκαιρία με αμερικανική υποστήριξη. «Δεδομένου ότι αυτό υπήρξε για χρόνια βασικό στοιχείο της πολιτικής του αφήγησης, τίθεται το ερώτημα: ποιος είναι πλέον ο ρόλος του; Είναι η τέταρτη συνεχόμενη φορά – στη Γάζα, μία φορά στον Λίβανο και δύο φορές στο Ιράν – που οι υποσχέσεις του για απόλυτη νίκη και εξάλειψη υπαρξιακών απειλών αποδεικνύονται κενές».
Συνεχίζοντας σε αυτό τον ιστότοπο αποδέχεστε την χρήση των cookies στη συσκευή σας όπως περιγράφεται στην πολιτική cookies
Μάθετε περισσότερα εδώ
Αποδοχή