Ο Υπουργός Άμυνας της Ιταλίας, Γκουίντο Κροσέτο, κατά τη διάρκεια συνέντευξής του που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «La Repubblica», αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στις εξελίξεις του πολέμου στη Μέση Ανατολή.
Ο Κροσέτο περιέγραψε τη μεγάλη του ανησυχία για τον πόλεμο στο Ιράν και τις πιθανές συνέπειές του.
«Ζω αυτόν τον πόλεμο και τις πιθανές του συνέπειες είκοσι τέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο. Είμαι υποχρεωμένος να γνωρίζω πράγματα που δεν με αφήνουν πλέον να κοιμηθώ. Για όσα μπορεί να συμβούν τις επόμενες εβδομάδες, για τις επιπτώσεις που θα έχουν στην οικονομία και στην καθημερινή μας ζωή», είπε ο υπουργός.
«Ο Τραμπ είναι ο Πρόεδρος μιας χώρας, εκλεγμένος με συντριπτική πλειοψηφία, και ακολουθεί τον δικό του δρόμο χωρίς να ακούει κανέναν, παρά μόνο τον εαυτό του. Εμείς ακολουθούμε τον δικό μας δρόμο χωρίς εξαρτήσεις», πρόσθεσε σε άλλο σημείο της συνέντευξης.
Για τον υπουργό, ωστόσο, το στρατηγικό πλαίσιο της Ατλαντικής Συμμαχίας παραμένει αδιαπραγμάτευτο: «Η συμμαχία με τις ΗΠΑ αποτελεί εγγύηση ελευθερίας και ασφάλειας για την Ιταλία και την ΕΕ».
Στη συλλογιστική του Ιταλού Υπουργού Άμυνας, η σχέση με την Ουάσιγκτον πρέπει να διαχωριστεί από την πολιτική συγκυρία που εκπροσωπεί ο Τραμπ.
«Ο Τραμπ θα περάσει, όπως όλοι, αλλά η Ιταλία, η ΕΕ, η Δύση και οι ΗΠΑ πρέπει να παραμείνουν σύμμαχοι», δηλώνει, προειδοποιώντας ότι «η Ευρώπη χωρίς τις Ηνωμένες Πολιτείες θα παρέμενε “το πήλινο δοχείο του κόσμου”» και ότι «μια πραγματική αυτόνομη αποτρεπτική ικανότητα δεν θα είναι διαθέσιμη πριν από 8-10 χρόνια».
Όσον αφορά το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών, ο Κροσέτο δεν τις θεωρεί απειλή για την κεντροδεξιά, αλλά τις κρίνει ακατάλληλες στο παρόν πλαίσιο.
Όσον αφορά τον πόλεμο με το Ιράν και τις επιπτώσεις του στο εσωτερικό πολιτικό πεδίο, ο υπουργός αρνείται ότι ο λαός της Ιταλίας ζητά να αποστασιοποιηθεί η χώρα από την αμερικανική γραμμή.
«Εμείς δεν συμμεριστήκαμε αυτόν τον πόλεμο και κανείς δεν μας ζήτησε τη γνώμη μας», διευκρινίζει. Ταυτόχρονα επιμένει στην ανάγκη για διπλωματική λύση, υπενθυμίζοντας ότι «η διάρκεια των πολέμων δεν εξαρτάται από τη δύναμη των ισχυρότερων, όπως φαίνεται και στην Ουκρανία, αλλά από την αντοχή των πιο αδύναμων» και ότι το Ιράν, λόγω μεγέθους, πληθυσμού και ιστορίας, δεν μπορεί να προσεγγιστεί με απλουστευτικό τρόπο.