Αρχές της δεκαετίας του 1980 μια Ελβετίδα, η΄Εμμα ορμώμενη από το Λονδίνο κουβάλαγε με το μουλάρι ψωμί από ένα χωριό της Αμοργού προς την Αιγιάλη. Δεν ήταν η κλασική ροδομάγουλη σαν εκείνες που διαφημίζουν το γάλα από ελβετικές αγελάδες, αλλά μια αιθέρια ύπαρξη. Μόλις την συναπάντησε ο Μιχάλης που είχε έρθει από μια κωμόπολη της Στερεάς Ελλάδας για διακοπές, κεραυνοβολήθηκε.
Μετά από σκληρή πολιορκία η Ελβετίδα ενέδωσε στον έρωτά του και καρπός του ήταν ο γιός τους Μάνθος.
Φανατική χορτοφάγος η Έμμα βρέθηκε ανάμεσα στις σούβλες της Ρούμελης να πλένει μεταξύ άλλων στη σκάφη με σαπούνι τις πάνες του παιδιού, επειδή η οικολογική της συνείδηση δεν της επέτρεπε να χρησιμοποιήσει κάτι πιο βολικό.
Εκτός από το πολιτισμικό σοκ της Ελβετίδας ο Μιχάλης είχε και έναν αχώριστο φίλο το Johnny walker που τον οδήγησε σε δύσβατους δρόμους και κάποια στιγμή η Έμμα πήρε το παιδί και εξαφανίστηκε στο απέραντο πράσινο της Ελβετίας. Η σύρραξη ήταν τέτοια που κινδύνεψε για πρώτη φορά η περίφημη ελβετική ουδετερότητα.
Ήρθε όμως ο χρόνος που τα γιατρεύει όλα και επήλθε ειρήνευση με το Μάνθο να αγαπάει τον πατέρα του και να υπηρετεί την πατρίδα του στις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις.
Η Έμμα αγόρασε σπίτι σε ένα εγκαταλελειμμένο χωριό και μοιράζεται το χρόνο μεταξύ Ελβετίας και Ελλάδας.
Ανταποδίδοντας τη φιλία, μας φιλοξένησε στην Ελβετία αποδεικνύοντας ότι ο Ξένιος Δίας έχει πιστούς ακόμη και ανάμεσα στους ψυχρούς Ελβετούς.
Στην ταινία «Ο τρίτος άνθρωπος» ο μεγάλος ΄Ορσον Γουέλς αναφέρει σε μια ατάκα του: στην Ελβετία είχαν για πεντακόσια χρόνια δημοκρατία και ειρήνη και τί απέδωσε όλο αυτό; Το ρολόι Κούκου! Η Έμμα που ζει στην πόλη όπου παράγονται οι μεγάλες φίρμες ρολογιών αντικρούει τον ΄Ορσον Γουέλς λέγοντας ότι το ρολόι κούκου δεν είναι ελβετική αλλά σουηδική εφεύρεση.
Η αλήθεια είναι ότι προπολεμικά η Ελβετία ήταν μια φτωχή χώρα και παλιότερα κατακερματισμένη με κατοίκους άγριους και σκληρούς πολεμιστές. Δεν είναι τυχαίο που οι Ελβετοί πίνουν νερό στο όνομα του Καποδίστρια ο οποίος ως απεσταλμένος του Τσάρου συνέταξε το σύνταγμά τους δημιουργώντας μια ομοσπονδιακή χώρα και κατοχυρώνοντας την ουδετερότητά της.
Οι Ελβετοί σήμερα είναι έξαλλοι, επειδή η κυβέρνησή τους φαίνεται να απομακρύνεται από την ουδετερότητα εμπλεκόμενοι στον πόλεμο της Ουκρανίας με την αποστολή όπλων και άλλους τρόπους. Το έκανε μάλιστα χωρίς να τους ρωτήσει τη στιγμή που στη χώρα γίνονται δημοψηφίσματα ακόμα και για το χρώμα που πρέπει να έχουν οι κάδοι των σκουπιδιών όπως λένε σκωπτικά.
Η σημερινή ευημερούσα Ελβετία αποφεύγει να σκέφτεται το σκοτεινό παρελθόν των μπίζνες με τον Χίτλερ ή με την κατάσχεση των καταθέσεων ακόμη και εκείνων που οδηγούνταν στα κρεματόρια. Προσποιούνται ότι δεν έχουν ακούσει όσα φοβερά είχε αποκαλύψει ο τραπεζίτης Φαλτσιάνι για τον ανεξέλεγκτο τρόπο με τον οποίο συγκεντρώνονται τα χρήματα των εκατομμυριούχων στη χώρα τους. Τη στιγμή που οι τράπεζες δένουν χειροπόδαρα έναν πελάτη για μικρά χρηματικά ποσά ο Φαλτσιάνι περιέγραφε πως διακινούνται τεράστια ποσά με ένα ραντεβού σε κάποιο παγκάκι με ανθρώπους οι χρηματικές πηγές των οποίων είναι άγνωστες.
Πέρα από τον λαβύρινθο των τραπεζών, η Ελβετία είναι ευλογημένη με μια φύση κινηματογραφικής ομορφιάς. Είτε ανεβαίνεις με τον οδοντωτό στα 3000 μέτρα των Άλπεων, είτε περιπλανιέσαι στα ξακουστά λιβάδια και τις παραδεισένιες λίμνες που περιβάλλονται από χιονοσκεπείς βουνοκορφές ακόμη και στα τέλη Μαΐου.
Η οικονομική κρίση και οι πόλεμοι δεν έκαναν εξαίρεση στην Ελβετία. Η λαϊκίστικη δεξιά βρήκε την ευκαιρία να αποδώσει την αιτία όλων των προβλημάτων στους ξένους και να προκαλέσει δημοψήφισμα προκειμένου να αποφασιστεί, ότι οι Ελβετοί που σήμερα αριθμούν περίπου εννέα εκατομμύρια να μην ξεπεράσουν τα δέκα!.
Μια χώρα που αποτελεί πανσπερμία εθνοτήτων γλωσσών και διαλέκτων κινδυνεύει να βάλει τα χέρια της και να βγάλει τα μάτια της. Αυτή τη στιγμή η Ελβετία είναι μεταξύ των χωρών που εγκρίνουν τις λιγότερες αιτήσεις ασύλου, ενώ ο μέσος όρος γεννήσεων βρίσκεται στο 1,3 γεγονός που προδιαγράφει δημογραφική φθορά.
Οι λαϊκιστές επικαλούνται το γεγονός ότι το 30% του πληθυσμού έχει γεννηθεί στο εξωτερικό, καθότι οι περισσότεροι απ΄ αυτούς προέρχονται από τη Γερμανία, την Ιταλία ή ακόμη και από την Ελλάδα. Μιλάμε για τα καλύτερα μυαλά που βρίσκονται εκεί επειδή εκτός των άλλων η Ελβετία αποτελεί κόμβο μεγάλων επιχειρήσεων.
Ένας συμπατριώτης μου που είναι καθηγητής σε Πολυτεχνείο ελβετικής πόλης επεσήμανε τον κίνδυνο ο παραλογισμός που οδηγεί στο δημοψήφισμα να είναι η αιτία που η Ελβετία θα χάσει το συγκριτικό της πλεονέκτημα.
Αν οι Ελβετοί αποφασίσουν να μείνουν λίγοι, το σίγουρο είναι ότι οι Έλληνες θα καταλήξουν λιγότεροι. Στο χωριό που περνάει η Έμμα αρκετό από τον καιρό της ο μόνιμος κάτοικος είναι ένας Αμερικανός που το λατρεύει και εργάζεται εκεί ως ψηφιακός νομάδας. Να όμως που ένας ανθρωπόμορφος Έλληνας του κήρυξε τον πόλεμο, επειδή λέει είναι ομοφυλόφιλος με αποτέλεσμα ο άνθρωπος να σκέφτεται τη φυγή. Ένα δειλινό ο Αμερικανός μαζί με τη Ελβετίδα περιδιάβαιναν τους έρημους δρόμους και θυμιάτιζαν για να απομακρυνθεί η κακή ενέργεια!
Χρειάζεται κάτι παραπάνω από ξόρκια για να αντιμετωπιστούν όσοι παριστάνουν τους φλογερούς προστάτες της Ελλάδας και κάνουν ότι μπορούν για να σκοτώσουν την ψυχή της.
Υ.Γ. Για να καταλάβει κανείς τη διαφορά Ελβετών και Ελλήνων δεν έχει παρά να δει τη φωτογραφία ενός Ελβετού να κάθεται με τις ώρες ακίνητος μέσα στη βροχή μπροστά στο Κοινοβούλιο κρατώντας δύο μεγάλα πλακάτ με καταγγελίες για παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων παγκοσμίως.